สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ทุกคน

ช่วงเน้.... คุณสามีก็บอกว่าจะพยายามออกไปเที่ยวนอกบ้านบ้างอาทิตย์ละครั้ง ใจจริงบัวก็ชอบนะนานๆ ได้ออกไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาบ้าง แต่ออกนอกบ้างทีไรต้องใช้เงินทุกที อย่างน้อยๆ ค่าอาหารก็พันกว่าบาทแล้ว ไหนจะค่าน้ำมันรถอีก รู้สึกว่าช่วงนี้คิดเยอะมาก เพราะเศรษฐกิจเป็นแบบนี้ อะไรที่ไม่จำเป็นที่จะต้องจ่ายก็พยายามจะลดค่าใช้จ่าย แต่ก็เป็นเรื่องที่ตลกเหมือนกัน เพิ่งจะพูดถึงเรื่องลดค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็น เพื่อนส่งรูปสถานที่ท่องเที่ยวสวยๆ มาให้ดู ก็เลยเดินเอาภาพไปให้คุณสามีดู แล้วก็ถามว่าไปไหม๊ แล้วมันลดยังไงงงใจตัวเอง 555

สายๆ ของวันอาทิตย์บัวก็สาละวนอยู่กับสวน พอดีว่าที่บ้านทำประตูรั้วใหม่ ตอนแรกเป็นประตูแบบบานพับ ซึ่งทางโครงการทำให้แบบนี้ บัวก็เปลี่ยนมาเป็นประตูสไลด์โดยใช้รีโมท แล้วก็ต้องรื้นต้นไม้ที่บัวปลูกไว้บริเวณรั้วหน้าบ้านทั้งหมด หลังจากที่ช่างติดตั้งบานประตูแล้ว บัวก็เลยย้ายต้นไม้กลับมาปลูกใกล้ๆ บริเวณเดิม โดยเว้นช่วงที่ประตูจะสไลด์มา คุณสามีก็บอกว่าเดี๋ยวเราขับรถไปกินข้าวแถวๆ กะตะ ร้านที่วิวเห็นทะเล ที่ผ่านเมื่ออาทิตย์ก่อน เราจะได้มีอะไรมาเขียน ประมาณเที่ยงเราสองคนก็ขับรถไปเรื่อยๆ ค่ะไม่รีบ

พวกเราใช้เส้นทางผ่านราไวย์ หลังจากนั้นก็หลงค่ะ 555 บอกตรงๆ เส้นนี้ไม่ค่อยได้มา เพราะหลังจากราไวย์ไปจะมีซอกมีซอยเยอะมาก ใครไม่เจนทางก็อาจไปผิดเส้นทางได้ คือมันก็มีป้ายบอกแหล่ะ แต่ว่าถ้าจะไปกะตะมันไปได้หลายทาง บางเส้นทางก็จะอ้อมหน่อย ทางแคบด้วย กว่าจะหลุดมาได้ใช้เวลาเป็นชั่วโมง สุดท้ายก็เข้าทางหลักที่เคยใช้ประจำ รูปนี้ผ่านแหลมพรหมเทพ กำลังจะถึงกำหันลม ทางเส้นนี้ก็จะคดเคี้ยวขึ้นเขาลงเขาตลอด แทบจะไม่มีทางลาดเลย ขับรถต้องใช้ความระมัดระวังมากๆ

มาถึงร้านอาหารก็เกือบบ่ายโมง บริเวณนี้จะมีร้านอาหารเรียงรายอยู่ประมาณ 4-5 ร้าน ที่เลือกร้านนี้เพราะที่จอดรถกว้าง แล้วก็ไม่มีรถจอดเลย เอ๊ะ!!!....หรือเราจะเลือกผิด แต่ก็คิดในทางที่ดีว่า โควิดระบาดนักท่องเที่ยวไม่มี ร้านอาหารก็คงเงียบเป็นปกติ ไม่ได้นึกถึงรสชาติเลยตอนนั้น

เดินเข้ามาในร้านไม่มีลูกค้าเลยแม้แต่โต๊ะเดียว เงียบเหมือนป่าช้า บัวก็เลยเลือกโต๊ะที่ติดกับรั้ว เพื่อที่จะได้เห็นวิวชายหาด

ร้านอาหารเขาจะสร้างริมทาง ซึ่งริมทางก็จะเหวที่ลึกพอสมควร ตัวร้านอาหารก็จะยื่นไปในเหว เพื่อให้ลูกค้าได้อิ่มเอมกับวิวชายหาด

ตอนดูเมนูอาหารก็ไม่รู้จะกินอะไรดี สิ่งที่บัวอยากกินคือหมึกนึ่งมะนาว หอยนางรม อะไรแบบเนี้ย.... แต่ที่ร้านนี้ไม่มีไง ก็เลยสั่งปลาหมึกผัดไทย พร้อมกับข้าวสวย ส่วนคุณสามีก็สั่งสเต็กเนื้อ แต่บัวไม่ได้ถ่ายรูปมา

ชิมคำแรก เออรู้แระว่าทำไมไม่มีลูกค้าเลย ราคาก็ไม่ใช่จะถูกนะคะจานนี้ 380 บาท ไม่รวมข้าวสวย ถ้าอร่อยจะไม่เสียดายเงินเลย

เมื่อรสชาติอาหารไม่เป็นสัปรด บัวก็เลยปรุงเพิ่มด้วยพริกน้ำปลา อะพอแหลกได้

ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กันเสมอมา
แล้วเจอกันโพสต์หน้าจ้า เลิฟนะยู้วววว....