สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ทุกคน

หายหน้าหายตาไปจากฟีดเสียนาน ไม่ใช่ว่าจะยุ่งจะไม่มีเวลาอะไรหรอก เอาจริงๆ คือขี้เกียจเขียนนั่นแหล่ะ 555 ไฟในกายมันเกือบจะมอดไปแล้วว่าซั้นนนน... ช่วงเน้.... ก็เริ่มออกเที่ยวบ้าง แต่ก็ยังขี้เกียจเขียน คือร้างมานานวันนี้ก็เลยเอาจักหน่อย เดี๋ยวเพื่อนๆ จะลืมกัน อิอิ เมื่อวานเป็นวันหยุด แต่ลูกชายคนเล็กยังต้องเรียนชดเชย เพราะหลังปีใหม่ทางโรงเรียนหยุดเรียนไป 2 อาทิตย์ ตอนนี้ก็ต้องปั่นกันหัวหมุน เดี๋ยวจะเรียนไม่ทัน ตอนแรกมีแพลนจะไปเที่ยวสวนน้ำกันวันเสาร์ วันอาทิตย์ก็จะไปถวายสังฆทานที่วัด พอลูกชายมีเรียนชดเชย ก็เลยต้องเปลี่ยนแผนตามหน้างาน เช้าวันเสาร์ก็ต้องไปส่งลูกที่โรงเรียน แล้วก็เลยไปถวายสังฆทานที่วัด ไปส่งลูกแต่เช้า ก่อนเข้าวัดก็เลยแวะเที่ยวตามรายทางเสียก่อน ไหนๆ ก็ขับรถรอบเกาะอยู่แล้ว และอีกอย่างไม่ได้มาเที่ยวทะเลนานมากแล้วตั้งแต่ก่อนโควิด

หาดแรกที่บัวแวะก็คือหาดกะหลิม ที่อยู่ติดหาดป่าตอง เห็นแล้วก็เศร้าค่ะตอนที่ขับรถผ่านป่าตอง เมืองที่เคยคึกคักตลอดเวลา ตอนนี้เงียบสงัด แทบจะเป็นเมืองร้างเลยก็ว่าได้ ไม่เคยคิดว่า 7-11 จะปิดตัวลง เจ้าโรคโควิดก็สามารถทำให้ 7-11 ปิดตัวลงได้ ตามชายหาดก็ไม่ค่อยมีผู้คน น้ำทะเทใสม๊วกกก....

หลังจากนั้นก็ขับรถไปทำบุญที่วัดกมลา แล้วก็กลับบ้านพักผ่อน ประมาณบ่าย 3 โมงก็ไปรับลูกที่โรงเรียน จะไปดูพระอาทิตย์ตกดินที่แหลมพรหมเทพ ก็ใช้เส้นทางหาดป่าตอง ผ่านหาดกะรน ขับรถเรียบชายหาด ภาพนี้เป็นหาดกะรน ก็มีคนไทยเล่นน้ำอยู่เพียง 2-3 คน นักท่องเที่ยวไม่มีเลย คือเงียบมาก ร้านรวงแถบนี้ปิดไปประมาณ 99% ที่ยังเปิดได้คือคนท้องถิ่น นอกนั้นตายเรียบ

จากหาดกะรนก็แวะหาดกะตะ ซึ่งจุดนี้เป็นจุดที่ผู้คนเยอะกว่าหาดที่ผ่านๆ มา พ่อค้าแม่ค้ารถเข็นมาตั้งร้านขายของกันเพียบ บัวก็แวะซื้อลูกชิ้นทอด เป็นการอุดหนุนแม่ค้า

ตรงหาดกะตะนี้มีเต่ามาวางไข่ด้วย ทางเจ้าหน้าที่มีการล้อมด้วยไม้ไผ่ บัวกับลูกชายไปถ่ายรูปแค่ไม่กี่รูป เพราะมันร้อนม๊วกกก.... ร้อนแทบละลาย

หลังจากนั้นก็ออกเดินทางต่อ คือมันยังไม่เวลาพระอาทิตย์ตกดินไง ก็เลยแวะเที่ยวรายทางไปก่อน ใกล้เวลาที่พระอาทิตย์ตกดินค่อยไป เพราะช่วงนี้ก็รู้ๆ กันอยู่ว่าภูเก็ตเป็นแหล่งท่องเที่ยว เมื่อเกิดโรคระบาดนักท่องเที่ยวก็เดินทางมาไม่ได้ ตอนนี้ก็เลยมีแต่คนในพื้นที่เที่ยวกันเอง ดังนั้นไปใกล้ๆ เวลาก็ไม่เป็นไร ที่จอดรถคงไม่หนาแน่นเหมือนเมื่อก่อน พวกเราก็เลยแวะในหาน

ซึ่งในหานนี้เป็นสถานที่ที่สวยงามอีกแห่งหนึ่งของภูเก็ต มีทั้งสวนพักผ่อนหย่อนใจ ช่วงเย็นๆ จะมีชาวบ้านมาเดินเล่นบ้าง ออกกำลังกายบ้าง ระหว่างที่กำลังเดินข้ามสะพานบัวก็เลยหยุดถ่ายรูปบนสะพาน สายตาก็เหลือบไปเห็นนก 3 ตัว กำลังบินอยู่แถวๆ ริมขอบสระ แล้วจู่ๆ ก็มีนก 1 ตัวตกลงไปในน้ำ เพื่อนนกอีก 2 ตัว ก็พยายามจะช่วย มีอยู่ตัวหนึ่งบินไปเอาขนนกที่ร่วงอยู่คาบไว้ เพื่อจะให้นกที่ตกลงไปในน้ำคาบแล้วลากขึ้นมา แต่ว่ามันเป็นช่วงที่น้ำน้อย ระดับน้ำก็เลยต่ำ นกตัวที่ตกน้ำก็ขึ้นมาไม่ได้ บัวก็เลยตะเกียกตะกายลงไปช่วยเจ้านกที่ตกลงไปในน้ำขึ้นมาจากน้ำ ถ้าบัวไม่เห็นนกตัวนั้นคงตายแน่ๆ เพราะตอนที่บัวช่วยขึ้นจากน้ำนกตัวนั้นแทบจะขยับตัวไม่ได้ อาจจะเพราะขนที่หนักไปด้วยน้ำ แต่บัวก็เชื่อว่ามันน่าจะรอด เพราะมันตัวใหญ่และดูแข็งแรง บัวก็รอดูอยู่ประมาณ 10 นาที ก็ยังไม่ขยับ คุณสามีบอกว่าน่าจะประมาณสักครึ่งชั่วโมงคงจะบินได้ ก็เป็นวันหนึงที่อิ่มอกอิ่มใจค่ะ ตอนเช้าทำบุญถวายสังฆทาน ตอนเย็นช่วยเหลือสัตว์ที่กำลังตกทุกข์ได้ยาก

บรรยากาศภายในสวนสาธารณะ ก็เย็นสบายค่ะ เพราะมีต้นสนใหญ่ให้ร่มเงา เหมาะแก่การพักผ่อน และออกกำลังกาย

จากนั้นก็ขับรถออกจากสวนสาธารณะไปประมาณ 300 เมตร ก็จะเป็นหาดในหาน ซึ่งที่หาดนี้คนเยอะกว่าหาดกะตะ อาจจะเป็นเพราะอยู่ใกล้สวนสาธารณะ ประชาชนมาพักผ่อน ตอนเย็นก็มาเล่นน้ำต่อเลย เมื่อก่อนคุณสามีก็เล็งๆ บ้านแถวๆ ในหานเหมือนกัน เพราะชอบบรรยากาศ แต่ติดเรื่องราคา ที่ดินแถวนี้เป็นทองคำ แพงเกิ๊นนน...

เป็นพระอาทิตย์กำลังจะเริ่มตกดิน บัวถ่ายประมาณเกือบๆ 6 โมงเย็น ตรงจุดนี้พระอาทิตย์ตกดินก็สวยค่ะ เพราะอยู่ไม่ห่างจากแหลมพรหมเทพ เมื่อถ่ายรูปนี้แล้วก็รีบขึ้นรถเพื่อไปแหลมพรหมเทพต่อเลยค่ะ เดี๋ยวไม่ทันได้ดูพระอาทิตย์ตกดินที่แหลมพรหมเทพ แล้วพรุ่งนี้บัวจะเอาภาพพระอาทิตย์ตกดินที่แหลมพรหมเทพมาฝากเพื่อนๆ นะคะ สำหรับวันนี้ไปก่อนละจร้าาาา....

ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กันเสมอมา
แล้วเจอกันโพสต์หน้าจ้า เลิฟนะยู้วววว....