มื้อค่ำสุดแสนโรแมนติก

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาว Steemians ทุกท่าน

สบายดีวันเสาร์.... กลับมาพบกันอีกแว้วววว.... เป็นวันหยุดที่หลายๆ คนชอบโดยเฉพาะเด็กน้อยที่ไม่ต้องไปโรงเรียน แล้วก็จะตื่นเช้ากว่าวันที่ไปโรงเรียน วันหยุดทีไรเหมือนมีนาฬิกาปลุกส่วนตัว ตื่นก่อนใครในบ้าน ตื่นก่อนมองซ้ายมองขวาไม่มีใครตื่น แอบมาเล่นไอแพดจร้าาา.... โดยปกติวันหยุดบัวจะนอนแช่ ตื่นแล้วแต่ไม่ลุกจากเตียง เมื่อเช้าลุกมาเข้าห้องน้ำเห็นเจ้าตัวกำลังเล่นเกมส์ พอบัวเดินเข้าไปมีสะดุ้ง บัวก็เลยถามตื่นเช้าแล้วต้องทำอะไรก่อน นางแก้ตัวว่ามากินน้ำ กินน้ำเสร็จก็รีบไปอาบน้ำ บัวก็กลับไปนอนต่อ ผ่านไปประมาณ 1 ชั่วโมงสามีตื่นออกมาเห็นเจ้าตัวเล็กแอบเล่นไอแพดอีกแล้ว งานเข้าเลยทีนี้ วันนี้ก็เลยโดนทำโทษไม่ให้เล่นเกมส์ทั้งวัน

วันนี้หมดแรงบันดาลใจอีกแว้ววว... นั่งคิดนอนคิดจะเขียนไม่เขียนดี ใส่รูปแล้วไม่เขียนดีกว่า ตอนเช้าก็เลยทบทวนวิชาภาษาไทยให้เจ้าตัวเล็ก เพราะยังอ่านไม่คล่อง จำสระไม่ได้ ถ้าจำสระไม่ได้การผสมคำก็จะเป็นเรื่องยาก บัวก็เลยต้องสอนเพิ่มเติมจากโรงเรียน สอนแค่ช่วงเช้าค่ะ พอบ่ายก็คิดอีกจะเขียนไม่เขียนดี สรุปเอาเองว่าไม่เขียน ดูซีรี่ย์แล้วก็เล่นเกมส์คร้าาา... จนหกโมงเย็นหลังทานข้าวเย็นแล้วก็มานั่งที่หน้าจอคอม เอ้า....เขียนก็เขียนวะ บางทีก็อยากจะเขกกระโหลกตัวเองเหมือนกัน ว่าแค่เขียนๆ มันจะใช้อารมณ์อะไรนักหนา เพื่อนๆ เป็นไหมคะ ถ้าไม่มีอารมณ์มันก็เขียนออกมาไม่ได้ไม่ดี บางทีเขียนแล้วก็หาที่ลงไม่เจอ บางทีก็เหมือนพร่ำเพ้อพรรณาไปเรื่อย เหมือนที่เป็นตอนนี้เลย 5555

วันนี้ส่งภาพร้านอาหารติดริมทะเลแถวๆ ป่าตองมาฝากค่ะ ร้านนี้บัวไปดินเนอร์กับคุณสามีเมื่อหลายเดือนก่อนโน้นนนน.... นานอ่ะ เป็นร้านอาหารที่อยู่ติดชายทะเลเลยค่ะ บรรยากาศยามค่ำคืนโรแมนติกม๊วกกกก... อาหารอร่อยหรือเปล่าจำไม่ได้ เพราะไปกินบรรยากาศมากกว่า นั่งตรงโต๊ะริมระเบียง มองเห็นทะเลกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา น้ำทะเลเป็นสีฟ้าตัดกับท้องฟ้าสีขาว ลมพัดปลายยอดมะพร้าว ใบก็เอนลู่ไปตามลม เสียงคลื่นซัดเข้าหาโขดหิน อืม!!!!..นั่งฟังแล้วผ่อนคลายมาก จริงๆ ก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะได้มาใช้ชีวิตแบบนี้เหมือนกัน บางทีก็เหมือนฝัน แต่เป็นฝันที่เป็นจริง ขอบคุณที่รักกัน ขอบคุณที่มอบแต่สิ่งดีๆ ให้ ยามเย็นๆ
มันก็เพ้อๆ ประมาณเน้ 5555