...မိုးေတာ မယ္ဘြဲ႔ရတု(.နတ္သွ်င္ေနာင္)
တေပါင္းကစင္ ၊ခုန္ႂကြ႐ိုက္ၾကဴး ၊ကြန္႔ခ်င္ျမဴးခဲ့၊တန္ခူးကဆုန္ နယုန္လေႏြ ၊ယြန္းပါေစေလာ့ ၊ျပတ္ေႂကြသည္းအူ၊႐ွိသည့္သူလည္း ၊မပူျပန္ေကာင္း၊ ၿခိမ္းေမာင္းမိုက္မဲ၊ ခါမႈတ္ပဲလွ်င္၊လြမ္းျမဲကိုလ်က္ ၊ တံ့ႏိုင္ခက္ခ့ဲ ၊သံုးဘက္အလြတ္၊ ႀကိမ္းလႊတ္ စက္ဟုန္၊ တသုန္သုန္လွ်င္၊ပဇၨဳန္မ်က္သန္၊ေရးကိုလြန္၍၊ မခ်န္ျမျမ၊ဝန္းလွာျပသည္။ ။
....... သည္မွ်ႏွင့္သာ တန္ေလတံု ။
ႏွာေမာင္းျမသြင္၊ ၫြန႔္ၾကဆင္၍၊ရင့္လွ်င္တခ်ိဳ႕၊ ေရႊသို႔တပိုင္း ၊ ပင္တိုင္းစံုသာ ၊ေဝေသာခါမွ၊ စစ္မွာေပ်ာင္းရိ ၊႐ွိမွန္းသိလိမ့္၊ မညႇိရြာခန္႔၊စိတ္တို႔လြန္႔၍၊မိုးၫႊန္႔လုလင္၊ဆင္ျခင္တန္လ်က္၊ ေရးကိုဖက္ခဲ့၊စံုမက္သသူ၊ မပူေစရ၊သို႔မွေျဖတည့္၊ေပ်ာ္ေနလြန္း႐ွာ၊တရံခါမွ်၊ေျမာ္ပါမထင္၊ေမ့က်န္ရႊင္သည္။ ။
..........ေနာင္လွ်င္လြမ္းရျပန္ေခ်တံု။
မေပ်ာင္းပ်ခ်င္၊ သည္ႏွယ္ပင္တည့္၊မရႊင္ မေပ်ာ္ ၊မေဖ်ာ္ မျမည္ ၊ လြမ္းသည္အပ၊ေန႔ညေရာက္လွာ၊ၾကားကာ ၾကားျပန္႔၊ မမွန္တို႔ဘူး၊ေႏြဦးကိုမွ် ၊ေန႔ညမျပည့္၊ထင္တံုလွည့္႐ွင့္၊ဘယ္သည့္ေရးရာ၊စစ္ေျမတာဝယ္၊ေၾကာင္းခ်ာ႐ွိေထြ၊ျမင္ေမာေလဟု၊မင္းေန႔မွာသတ္၊မေမ့ရက္သည့္၊ရႊန္းစက္ၿခိမ့္မွ်၊မဟုတ္ကကို၊စိုးရဟန္ခ်ည္း၊ရႊန္းတင့္ရည္းသည္။ ။
...........နတ္လည္းကာလ မွန္ေစတံု..။
#နတ္သွ်င္ေနာင္