" ေခါင္းထဲမွာ မ်ားမ်ားစားစားမ႐ွိသူဟာ အဝတ္အစားေတြနဲ႔ ဖံုးဖိဖာေထးရတယ္ " တဲ့...။
႐ူပေဗဒပညာ႐ွင္ႀကီး ဆာအဲလ္ဘက္အိုင္စတိုင္း ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ စကားေလးတစ္ခြန္းေပါ့။
အျမဲတေစ ေခါင္းစုတ္ဖြား ညစ္ပတ္ေနတဲ့အဝတ္အစားနဲ႔ သမိုင္းတစ္ေခတ္ရဲ႕ ႀကီးက်ယ္လြန္းတဲ့ လူသားႀကီး အိုင္းစတိုင္းက ဦးေခါင္းထဲမွာ အျမဲတေစ အေတြးေတြထည့္ၿပီး အလုပ္လုပ္ေနတတ္တဲ့လူစား။
ထမင္းေမ့ ဟင္းေမ့ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ေမ့တဲ့အထိ အလုပ္ေတြလုပ္ေနခဲ့သူႀကီးရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအေျဖကို စာရြက္အပိုင္းအစေလးတစ္ခုထဲမွာ ထည့္ၿပီး ယူလာခဲ့တယ္တဲ့..။
႐ိုး႐ွင္းတဲ့ ႐ိုးစင္းတဲ့ ပညာ႐ွင္ႀကီးရဲ႕ ရီေလသီဗတစ္ သီအိုရီႀကီး ေအာင္ျမင္ၿပီးေနာက္မွာ.. အဲ့ဒီ ပညာ႐ွင္ႀကီးရဲ႕ သီအိုရီေတြနဲ႔ တစ္ကမၻာလံုးက သိပၸံသေဘာတရားေတြကို ေဇာက္ထိုးလွန္ပစ္ခဲ့တယ္။
ဦးေႏွာက္ထဲ မ်ားမ်ားစားစားထည့္ထားတတ္တဲ့ ပညာ႐ွင္ႀကီးက စကားကို အမ်ားႀကီးမေျပာခဲ့ဘူး ငါ ဘာႀကီးကိုဝတ္မယ္..ခနၶာကိုယ္ကို ဘယ္လိုအမ်ိဳးနဲ႔ တန္ဆာဆင္မယ္လို႔ မေျပာခဲ့ဘူး..။
ဒါေပမယ့္ လူသားေတြရဲ႕ ေခတ္သမိုင္းတစ္ခုလံုးကိုေတာ့ သူ႔ဦးေႏွာက္က ၿကီးက်ယ္တဲ့ တန္ဆာေတြ ဆင္ေပးခဲ့တယ္..။
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အားအေပၚ သက္ေတာင့္သက္သာစီးနင္းရတဲ့ လန္ခ်ားကို ျငင္းဆန္ခဲ့တယ္။လမ္းမကေန ေျခလ်င္ေလ်ာက္ ေခါင္းစုတ္ဖြားနဲ႔ အက်ႌအစုတ္နဲ႔ အိတ္အစုတ္တစ္လံုးကိုဆဲြလို႔ ဘုရင္မႀကီးနဲ႔ ( ဘယ္ႏိုင္ငံဘုရင္မမွန္း ေသခ်ာမမွတ္မိ) ေတြ႔ဆံုခဲ့တယ္..
သူ႔ဦးေႏွာက္ရဲ႕ ျပည့္ဝမႈက သူ႔ႏွလံုးသားေတြပါ ျပည့္ဝခဲ့တယ္။
ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ အဲ့ဒီလူႀကီးဟာ အခုထိ ကိုယ္ဦးၫႊတ္မိတဲ့ ဟီး႐ိုးပဲ..။
အဝတ္အစားနဲ႔ဖာေထးမထားတဲ့ ဦးေႏွာက္ထဲ မ်ားမ်ားစားစား႐ွိတဲ့ လူႀကီးေပါ့.....
I'm ATM.