*** နားခိုခ်ိန္ တစ္ခဏ၌ ***
ငါ့ကိုယ္ပိုင္ ငါကိုယ္တိုင္
ထာဝရပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရခဲ့သည္႐ွိေသာ္
ေျခာက္ေပအိမ္တစ္လံုးကို
အပ္ႏွင္းဖို႔မသင့္ ။
႐ွင္သန္လတ္ဆတ္ေနဆဲ
နွလံုးေသြးတို႔
အျမဲတေစႏုပ်ိဳေနခဲ့သည္႐ွိေသာ္
ဇရာ၏ ကခုန္ေပ်ာ္ျမဴးျခင္းတို႔
ငါ့ခနၶာမွာ သက္ေရာက္ဖို႔မသင့္ ။
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းတို႔ အိပ္စက္ျခင္းမဲ့
နာရီတိုင္းမငိုက္ျမည္းခဲ့သည္႐ွိေသာ္
မ်က္ရည္စက္တို႔
ႏွလံုးေသြးမွ
ျဖတ္သန္းစီးဆင္းေစဖို႔မသင့္ ။
သမုဒယတို႔ သြယ္ယွက္ျခင္းမွ
အေျဖ႐ွာခက္
ဝကၤပါအလယ္အထိ နက္ရွိဴင္းခဲ့သည္႐ွိေသာ္
မီးပင္လယ္ေလာက္
ရင္သို႔ဝင္ေရာက္ ေႏွာက္ယွက္ေစဖို႔မသင့္။
ေမြးဖြားျခင္းႏွင့္ေသဆံုးျခင္းၾကားမွာ
ငါဟာ ခဏ နားခိုခြင့္ရသူျဖစ္ခဲ့သည္႐ွိေသာ္
ခရီးဆက္ရန္ေမ့ဖို႔မသင့္ ။
I'm ATM.