"အပစ္တင္ေဝဖန္႔တတ္တဲ့စိတ္"ေဆာင္းပါးကို ဥပမာေလးတစ္ခုနဲ႔ ႐ွင္းျပပါမယ္။သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္႐ွိတယ္ဗ်ာ။သူတို႔ ၄ေယာက္က အရမ္းခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ သူတို႔ အားလုံးက ေခတ္ပညာတတ္ ေက်ာင္းသားေတြပါ။သူတို႔က ေန႔တိုင္းလိုလို စုံျဖစ္ၾကတယ္။အဲထဲက တစ္ေယာက္က သူမွာ အရမ္းေကာင္းမြန္တဲ့ စီပြားေရး ပလန္တစ္ခုကို စဥ္းစားထား႐ွိတယ္။
အဲဒီ Plan က သူေတြးထားတာတတ္ေအာင္ျမင္ဆိုတင္သူကယုံၾကည္တယ္။အဲဒါနဲ႔ သူက သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြကို သူနဲ႔လက္တြဲဖို႔ အဲဒီ ပလန္ေလးကိုေျပာဖို႔ ေခၚလိုက္တယ္။
"သားရီးတို႔ မင္းတို႔ဒီေန႔အားလား ငါမင္းတို႔ကို တိုးတတ္ရာတိုးတတ္ေၾကာင္း စီးပြားေရး ပလန္ေလးေျပာျပမယ္။မင္းတို႔ လာခဲ့ၾကကြာ"လို႔ ေခၚလိုက္တယ္။
အဲလို႔နဲ႔ သူတို႔ေတြ လူစုသြားၾကတယ္။ပထမပိုင္းေတာ့ စေနာက္ရယ္ေမာ္ၾကတာေပါ့။အဲလိုနဲ႔ "သားရီးတို႔ ငါမင္းတို႔ကိုေျပာျပမယ္။အဲပလန္က အရမ္းမိုက္တယ္။ငါေရာ မင္းတို႔ေရာ အတူတူလုပ္ေဆာင္နိင္ရင္ ဝင္ေငြေတြအမ်ားႀကီးရၾကမွာ။"အဲလို႔နဲ႔ သူက စီးပြားေရး ပလန္ႀကီးကို ခ်ျပလိုက္တယ္။
အားလုံးကနားေထာင္ၿပီ "သားရီးရာ မင္းပလန္ႀကီးက မမိုက္ပါဘူး။ဘာမာဖစ္မွာမဟုတ္ပါဘူးကြာ။လုပ္မေနစမ္းပါနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္တာဘဲ အဖက္တင္မယ္။"အဲလို႔ သူကို ၃ေယာက္လုံးက အပစ္တင္ေဝဖန္မႈမ်ိဴးစုံနဲ႔ေဝဖန္ၾကတယ္။သူလည္း ေတာ္ေတာ္ေလးေဒါသထြက္သြားတယ္။သူမွာ သူတို႔ေျပာလိုက္တဲ့ ေဝဖန္မႉေတြေၾကာင့္ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈအမ်ားႀကီးရလာတယ္။အဲလို႔နဲ႔ သူက သူ႔သူငယ္ခ်င္း၃ေယာက္နဲ႔ ၿမိဳ႕ေဝးသြားၾကတယ္။
ေနာက္ ၅ႏွစ္ေယာက္ၾကားေတာ့ သူက သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြျပန္ဆက္သြယ္တယ္။သူရဲ႕ပလန္ႀကီးဟာ အလုပ္ျဖစ္ေၾကာင့္ကို သက္ေသျပခ်င္လြန္႔လို႔။သူအဆက္အသြယ္ျပန္လုပ္မိတဲ့အခ်ိန္မွာဘဲ သူ႔သူငယ္ခ်င္း ၃ေယာက္ဟာ အရာရာတိုင္းကို မဖစ္နိင္ပါဘူး။ေဝဖန္ ကဲရဲ႕မႉေတြျပည့္ၿပီ ဘဝမွာ မတိုးတတ္ဘဲ ဆင္းရဲသား သူငယ္ခ်င္း ၃ေယာက္ျဖစ္သြားၾကတယ္။အမွန္တကယ္ အပစ္တင္မေဝဖန္ဘဲ ဇြဲလုံနဲ႔ႀကိဳးစားအားထုတ္သြားသူက ေအာင္ျမင္ေတြ တအမ်ားႀကီးနဲ႔ ေပ်ာ္ရြင္မႉေတြရခဲ့တယ္။အဲဒါေၾကာင့္ဘယ္အရာမဆို ကဲရဲ႕ မေဝဖန္ပါနဲ႔ သူမ်ားရဲ႕ အေတြးအေခၚေတြ ကိုယ္မႀကိဳက္ရင္ေတာင္း ေဝဖန္မကဲရဲ႕သင္ပါဘူး။သူမ်ားရဲ႕ အေတြးအေခၚအယူအစေတြကို ေျမေတာင္းေျမႇာက္ေပးသင့္ပါတယ္။မွားရြင္းေနေသာ အခ်က္မ်ားဆို သြယ္ဝိုက္ေသာနည္းလမ္းျဖစ္ အလမ္းျပသင့္ပါတယ္။
ေရးသူ ေမာင္ေအးမင္းေအာင္
Photo -From Google
SMT No 55