Ağrılı olur, sancılıdır benim uyanışlarım,
Bir veda ikliminin pençesinde ruhum,
Başka baharlarda çiçekler koklamak,
Kaçmak şafağında kızıl gökyüzünün,
Gitmek buralardan güzel insanların ülkesine,
Sırtında umutları taşıyan rüzgarlarıyla,
Sahiden öyle bir yer varmıydı?
Zalimce dönen bu dünyanın çarkı içinde,
Henüz kardeşin kardeşe düşman edilmediği,
Yüreğiyle sarılıp içimizi ısıtacak,
Bakışları aşk kokan insanların olduğu,
Gökkuşağı altında koşturan çocuklarıyla...
-e.avina-