ေပယ်လကန္မွာ မနက္ေစာေစာ မိေအးၾကည္ရြာထဲထြက္ရင္ သတင္းထူးၿပီ။ ေအးၾကည္တို႔ ေခါင္းတေမာ့ေမာ့ ျဖစ္ေနရင္ သတင္းထူးၾကားရေတာ့မယ္။
“ေအးၾကည္မေရ … အိမ္ထဲဝင္ဦးေလ”
“အားေသးဘူးေတာ့”
“မိေအးၾကည္ အဖန္ရည္ေလးမ်ား ဝင္ေသာက္ဦး”
“ေဗဒါတို႔အိမ္ကို သြားမလို႔ … လိုက္ခ်င္ရင္ လိုက္ခဲ့”
ရြာထဲမွာ မိေအးၾကည္ ေခါင္းေမာ့ၿပီး ရင္ခ်ီကာ လိမ္ဖည္ဖည္ေလွ်ာက္လာရင္ သတင္းထူးပါၿပီ။ ဒီေန႔မွ ဒီေကာင္မ အေၾကာတင္းေနတာ သတင္းေကာင္းပါကိုပါမယ္။ ေဗဒါတို႔ဆိုင္မွာ လူစံုေတာ့
“ေဟ့ေကာင္မေတြ သိၿပီးၿပီလား”
အားလံုးရဲ႕ အာ႐ံုကို ဖမ္းခ်ဳပ္ၿပီးၿပီ ဆိုမွ မိေအးၾကည္က
“ေျပာခ်င္ဘူးေအ … ၾကားလို႔မွမေတာ္”
“ဟဲ့ ေကာင္မ … ေျပာမွာေျပာစမ္းပါ သိခ်င္လြန္းလို႔ ေသးေတာင္ထြက္က်ေတာ့မယ္”
“သူႀကီး ခယ္မ ကိုယ္ဝန္ေတာ္ခေနၿပီေလ”
“ဟယ္ေတာ္”
“ဟာ”
သူႀကီး ခယ္မ လင္မွမရွိတာ။ ဘယ္ကေန ကိုယ္ဝန္ကရွိရတာလဲ
“ငါ ခန္႔မွန္းလိုက္မယ္ ေအးၾကည္မ … မဟုတ္မွလြဲေရာ … သူႀကီး”
“အလိုကြယ္ တစ္နဲ႔ တစ္ေပါင္းရင္ ႏွစ္ရတယ္ဆိုတာ ကေလးေတာင္သိတာ အဆန္းလုပ္လို႔”
“က်ဳပ္ကို မနက္က ေစာေစာအိမ္လာေခၚၿပီးေတာ့ ကိုယ္ဝန္စမ္းခိုင္းတာေလ။ ကိုယ္ဝန္ရွိေနၿပီဆိုေတာ့ ပြက္ေလာ ညံကုန္တာေပါ့။ က်ဳပ္ကိုေတာင္ သူႀကီးက ညည္းေလွ်ာက္ေျပာလို႔ကေတာ့ အေသပဲတဲ့။ က်ဳပ္ကလည္း ေသခါမွေသ၊ သိလိုက္ရကတည္းက ပါးစပ္ကို ယားေနေတာ့တာ”
မိေအးၾကည္က အရပ္လက္သည္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ သတင္းစံု။ ေပယ်ာလကန္ရဲ႕ သတင္းစာေပါ့။
“ဟဲ့ … သူႀကီးနဲ႔ မဟုတ္လား”
“သူႀကီးနဲ႔ကလြဲၿပီး ဘယ္သူနဲ႔ျဖစ္ရမွာလဲ။ သူႀကီးဆိုတာက ခယ္မကို အိမ္ေပၚတင္ထားၿပီးကတည္းက ဘီလူးမယ့္ေၾကာင့္ ေစာင့္ေတာ့တယ္ျဖစ္ေနတာ။ အိမ္က သူရင္းငွား ေရႊေဘာ္ကိုေတာင္ ထုတ္ပစ္လိုက္တာ ၾကည့္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္းေအ … ေဟ … ေဟ”
ဒီလိုနဲ႔ သူႀကီးခယ္မ ကိုယ္ဝန္ရတဲ့သတင္း ေပယ်ာလကန္မွာ တီးတိုးတီးတိုးကေန က်ယ္ေလာင္လာ။ သူႀကီးကေတာ္က
“ကၽြန္မ ရွက္တယ္ … ကၽြန္မ ရွက္တယ္ … ဒီအတိုင္းေတာ့ မေနဘူး။ သတ္ေသပစ္မယ္”
“မင္းကလည္း စိတ္လိုက္မာန္ပါ မလုပ္ပါနဲ႔ … ဒီကိစၥ ငါရွင္းပါမယ္”
“ဒူ … ဒူ … ဒူ”
သူႀကီးအိမ္က ေမာင္းသံၾကားရင္ ရြာသားေတြလာၾကရတယ္။ အိမ္ဝိုင္းထဲမွာ လူေတြစံုေတာ့ သူႀကီးက အိမ္ေပၚက အခန္႔သားဆင္းလာတယ္။ တပည့္တစ္ေယာက္က ႏွစ္လံုးျပဴးကိုထမ္းလို႔ေပါ့။ တစ္ရြာလံုးကို ႏွစ္လံုးျပဴးျပၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ရတာဆိုေတာ့ ဒါကလည္း အေဆာင္တစ္မ်ိဳးေပါ့။
“အဟမ္း”
သူႀကီးရဲ႕ ေအာင္ျမင္တဲ့ ေခ်ာင္းဟန္႔သံႀကီးကို ေပၚလာၿပီး
“ဒီမွာ က်ဳပ္ရွင္းရွင္းပဲေျပာမယ္ … မင္းတို႔ရြာသားေတြ တီးတိုးတီးတိုး အတင္းမေျပာၾကနဲ႔ … ငါ့ခယ္မ ေရႊမိမွာ ကိုယ္ဝန္ရွိေနၿပီ”
“ဟာ”
လူေတြက အမွန္ေတာ့ အံ့ၾသခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပတာ။ အားလံုးက သိၿပီးသား။
“ရွင္းရွင္းေျပာမယ္ … အဲဒီကိုယ္ဝန္ ဘယ္သူနဲ႔ ရတယ္ဆိုတာ”
လူေတြရဲ႕ စိတ္ဝင္စားမႈက အထြတ္အထိပ္ေရာက္ေနၿပီ။ အပ္က်သံေတာင္ မၾကားရေလာက္ေအာင္ပဲ။ သူတို႔ ထင္ေနၾကတာက သူႀကီးလူလည္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို အေဖေဖာ္ေတာ့မယ္ေပါ့။ တာတီးလား။ ၾကက္သိုးလား။ ေျခာက္ေစာင္းလား။ ေရႊေဘာ္လား။
“အဟမ္း”
သူႀကီးက ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ဟမ္းလိုက္ၿပီးေတာ့
“အဲဒါ … ငါနဲ႔ ရတဲ့ ကိုယ္ဝန္ပဲ”
“ဟာ”
သူႀကီးက ဒီလိုႀကီး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဝန္ခံလိမ့္မယ္မထင္ဘူးေပါ့။ အိမ္ေပၚက သူႀကီးကေတာ္ ေျပးဆင္းလာ တယ္။
“အလိုေတာ္ ဖြတ္ထြက္မွ ေတာင္ပို႔မွန္းသိေတာ့တယ္။ ဟဲ့ ေကာင္မ ဆင္းလာခဲ့စမ္း … နင့္ကို လူေရွ႕မွာ မသတ္ရရင္ ငါမေက်နပ္ဘူး။ ကုပ္ကျမင္းမ”
“ေဟ့ … ေတာ္”
သူႀကီးရဲ႕ ေအာင္ျမင္တဲ့ အသံႀကီးကေပၚလာၿပီး
“အားလံုး နားလည္ထားၾကစမ္း … တကယ္ေတာ့ ငါ့အေနနဲ႔ ကိုယ္ဝန္ရွိေစလိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ သူ႔ကို လုပ္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး”
“ဟာ”
“ပုထုဇဥ္ပဲလကြာ … အေတြ႔ေတာ့ ဘယ္ေရွာင္ႏိုင္ပါ့မလဲ။ ဒါေၾကာင့္ မွားေတာ့ မွားတာေပါ့။ ကိုယ္ဝန္ရွိေစခ်င္တဲ့ စိတ္ေတာ့ ငါ့မွာ မရွိပါဘူး”
“ဘာေျပာေျပာ ခုေတာ့ မဖံုးနိုင္ မဖိႏိုင္ျဖစ္ေနၿပီေလ”
“ဒီမယ္ ရွင္မ သိထားဖို႔က ခုေတာ့ ရွင္းရွင္းႀကီး ေပၚေနၿပီေလ”
“ဘာလဲ … ရွင္ဘာဆင္ေျခ ေပးဦးမလို႔လဲ”
“မင္းမွာ ကိုယ္ဝန္မရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ၾကန္႔ၾကာေနတာ ငါ့ေၾကာင့္မဟုတ္ဘူးဆိုတာေတာ့ ရွင္းသြားတာေပါ့”
ဒီေန႔သူႀကီးစကားႏွစ္ခြန္းက မွတ္သားေလာက္ပါရဲ႕
ခယ္မကို ကိုယ္ဝန္ရွိေအာင္လုပ္ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ဝန္ရွိေစလိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ လုပ္တာ မဟုတ္ဘူးတဲ့
ဘာေျပာေျပာ သူသက္ေသျပလိုက္တာက
သူႀကီးကေတာ္မွာ ကိုယ္ဝန္ၾကန္႔ၾကာေနတာ သူ႔ေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ လက္ေတြ႔ျပႏိုင္လို႔ သူဝမ္းသာေနသတဲ့
ေပယ်ာလကန္ရဲ႕ သတင္းစာရွင္းပြဲႀကီးကေတာ့ ၿပီးသြားၿပီ
သူႀကီးက မယားႏွစ္ေယာက္ကို ေျဗာင္ေၾကညာယူတဲ့ပြဲပဲ
တင္ညြန္႔
photo : facebook
