เมื่อเขาจากไป
เราก็กลายเป็น incomplete
มันสมควรเป็นแบบนั้นแล้วเหรอ ?
.........
มันคือหนึ่งวัน หลังแฟนบอกเลิก
สมัยที่เจ้ยังเรียนปี 6 ยังไม่ได้เป็นนายแพทย์
ออยเพื่อนรักรู้ทุกอย่าง นางจัดการปรับตารางเวรใหม่ เพื่อให้เจ้ได้กลับไปนอนบ้านระยอง “อกหัก กลับบ้านดีสุดแล้วแก”นางบอก และเจ้ก็เห็นด้วย
ทันทีที่กลับบ้าน ไหว้พ่อแม่เสร็จ เจ้รีบขึ้นห้องไปนอนโดยบอกแค่ว่าเหนื่อย พยายามไม่ให้พี่ก้องและแม่เห็นสีหน้า
ดูเหมือนว่าพี่ก้องกับแม่ก็ไม่ได้อยากรู้อะไรมากมาย ว่าทำไมสัปดาห์นี้กลับได้ทั้งๆที่ตารางเรียนและเวรแน่นมาก
ตื่นเช้ามา เช็กอีกที ...
เขาบอกเลิกเจ้แล้วจริงๆ
ไม่ใช่แค่ฝันร้ายไปเองคนเดียว
เจ้เปิดคอม เปิด Facebook และมือก็อัพสเตตัสขึ้นโดยที่ไม่ได้คิดอะไร มันเป็นคำที่ผุดในใจตอนนั้น
“Alone again , I ain’t complete”
จ้องมันแป๊บนึง ปิดคอม แล้วเดินลงจากห้อง บ้านโล่งเชียว ไม่มีใครสักคน เจ้เดินไปที่กระดานไวท์บอร์ดแผ่นเล็กๆ ที่แขวนไว้ในห้องครัว มันเป็นกระดานเอาไว้แจ้งว่าใครไปทำอะไรที่ไหน แล้วจะกลับมาตอนไหน
แม่ : ไปบ้านป้ากุล (ลายมือแม่สวยมาก)
พี่ก้อง : ……. (อ่านไม่ออก)
เจ้หยิบปากการขึ้นมาเขียน “ออกไปทะเล ถ้าทนแดดไม่ไหวเดี๋ยวจะกลับมาเองครับ” แล้วก็จูงจักรยานแล้วขี่ออกไป
ตอนนั้นหวังว่าเสียงคลื่นต่อเนื่อง ที่ดังเพิ่มขึ้นอีกนิด จะช่วยกลบเสียงความคิดของเจ้ ทำให้ไม่ฟุ้งซ่านมากนัก กะว่าตอนเที่ยงๆ ถ้าแดดร้อนก็จะกลับบ้านเองแหละ
ขี่จักรยานมาถึงชายหาด ปรากฏว่าผิดคาด
แดดชายทะเลร้อนเกินไป ทะเลสงบ คลื่นเงียบ เสียงเบาเกินไป ไม่ได้ประโยน์เลย
เจ้เปลี่ยนเป็นขี่จักรยานไปร้านอินเตอร์เน็ทแถวใกล้ๆบ้านเล่นเกมส์ดีกว่า รับรองว่ามันต้องมีแกงค์เด็กเล่นเกมส์เสียงดังๆแน่นอน ตอนนี้ไม่อยากได้ความเงียบ ไม่อยากได้ความสงบ อยากได้เสียงดังๆ
จอดจักรยาน จ่ายเงิน หย่อนตัวลงนั่ง เสียงเด็กตะโกนกันดัง เสียงปืนจากเกมส์ก็ดัง เสียงเอฟเฟคจากเกมส์ยิ่งดัง
โอเคนี่แหละที่เจ้ต้องการ เจ้กลับมาเปิดดู facebook อีกที เผื่อสายป่านนี้แล้วเพื่อนจะอัพเดทอะไรบ้าง
มี notification เด้งขึ้นมาว่ามีคนตอบ comment ใน status ของเจ้ ตอนแรกก็คิดว่าเป็นเพื่อนนั่นแหละ
แต่ไม่ใช่ …. พี่ก้องตอบ
“การที่เรามีแฟน แล้วเราคิดว่าเขามาเติมเต็มสิ่งที่เราขาดหายไปน่ะ มันผิด
เพราะพอเขาจากไปเราก็ไม่เต็ม เราก็ไม่ครบเหมือนที่ลูกตั้ง status นั่นแหละว่าลูก incomplete
แต่จริงๆแล้วสิ่งที่ควรจะเป็นคือ ลูกควรจะทำให้ชีวิตตัวเอง complete ที่สุด หลังจากนั้นถ้ามีใครสักคนเข้ามาในชีวิต เขาก็จะมาทำให้ complete มันเปลี่ยนเป็น perfect ลูกก็จะยิ่งมีความสุข
และเมื่อเขาจากไป มันก็แค่ไม่ perfect เหมือนก่อนหน้านี้ แต่ลูกยัง complete อยู่ดี
อย่าตามหาส่วนที่ขาด เพราะจริงๆแล้ว พ่อแม่ไม่เคยสอน ไม่เคยเลี้ยงลูกมาให้เป็นคนขาดเลย ลูก complete อยู่แล้ว จงรู้ไว้ซะ
อ้อ… อีกอย่าง พ่อพาแม่ออกไปกินข้าวที่ร้าน The Glass House พัทยานะลูก อยากไปกันแค่ 2 คน ลูกหาอะไรกินเองนะ
รักนะแต่แค่ไม่พาไปกินข้าวด้วยเท่านั้นแหละ
พี่ก้อง”
ค่ะ!!!
พี่ก้องตอบ comment ได้ดีแล้ว เกือบประทับใจแล้ว รางวัลพ่อดีเด่นแห่งปีนี้เกือบจะได้แล้ว มาพลาดเอาอีตอนหลังเนี่ยแหละ มีอย่างที่ไหน นานๆลูกจะกลับบ้านที ดันพาแฟนตัวเอง (หรือก็คือ แม่ของเจ้) ไปกินข้าวกันข้างนอกสองคนกะหนุงกะหนิง แล้วทิ้งฉันไว้คนเดียว
ไม่สน ไม่ง้อ เจ้ไปกินผัดไทยใต้ต้นมะขามก็ได้ อร่อยดี ดีเหมือนกันไม่ต้องซื้อเผื่อใคร บ่ายๆค่อยกลับบ้านแล้วกัน เจ้ฟึดฟัดเตรียมออกจากร้านเกมส์ แต่ก็ไม่ลืมที่จะกด like comment ของพี่ก้อง แล้วตอบไปแค่ว่า
“ขอบคุณครับพ่อ”
………………
บางส่วนจาก “เดือนที่ 2”
ในหนังสือ “กว่าเจ้จะเป็นหมอ” เล่ม 1
สวัสดีเย็นวันศุกร์นะคะ พอดีวันนี้ครบรอบแต่งงานของพี่ก้องกับแม่ด้วย เลยเลือกเอาเรื่องนี้มาลง
สัปดาห์นี้ยุ่งมาก ขอโทษด้วยนะคะ เลยเอาบางส่วนจากหนังสือมาให้อ่านไปก่อน สัปดาห์หน้าจะกลับมาเขียนใหม่นะคะ
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามค่ะ
