“เขาบอกว่า...” เพื่อนเกร่ิน “ว่า?” ส่วนเจ้ก็ลุ้นตาม

“เป็นพี่น้องกันแหละ” นางเฉลย ทำหน้าเซ็งๆ
“อ้าว .... เหรอ?” คนลุ้นก็พลอยผิดหวัง
“แล้วแกโอเคเหรอ?” เจ้ถามนาง
นางยักไหล่ “ก็ดีกว่าไม่ได้เป็นอะไรเลยนะ”
น้ำในหม้อต้มข้าวต้มเริ่มเดือดรอบที่สอง หลังจากที่นางใส่เครื่องปรุงไปหมดตอนที่น้ำเดือดรอบที่แล้ว เพื่อนเจ้หันไปเปิดหม้อ จัดการปรุงรสข้าวต้ม
นี่คือเย็นวันหนึ่ง ที่เจ้กับเพื่อนบ้านร่วมคอนโดว่างตรงกัน เจอกันที่หน้าลิฟท์ นางเลยชวนมากินข้าวต้มปลาที่ห้อง นางได้ปลากระพงมา แต่ต้มกินคนเดียวดูท่าจะไม่หมด เลยชวนเพื่อนบ้านอย่างเจ้มากินด้วย

ระหว่างต้มข้าวต้มก็คุยกันสัพเพเหระ มาถึงเรื่องที่เธอกับผู้ชายคนหนึ่ง นางเคยเล่าให้ฟังมานานละ นางชอบเขา แล้วเขาก็ดูเหมือนมีใจ นางก็เลยก็รวบรวมความกล้าบอกเขาตรงๆว่าคิดมากกว่าแค่เพื่อน คบกันเถอะ
แต่ผลก็เป็นไปตามบทสนทนาข้างต้นนั่นแหละ
ชีนก เขาต้องการเป็นแค่พี่น้องเท่านั้น
“ฉันก็ต้องรู้จักเทน้ำลงภาชนะแบบที่แกสอนในเพจไง เอาความรักที่มี เทลงไปในภาชนะแบบพี่น้อง แล้วก็ยอมรับว่ามันต้องเป็นแบบนี้ ไม่ใช่หรือไงแก?” เจ้ไมไ่ด้ตอบอะไร ก็เขียนแบบนั้นในเพจจริง
“ข้าวต้มได้ที่แล้ว แกหยิบชามมาใส่หน่อย”
นางปิดไฟ ยกหม้อออกไปนั่งกินที่ระเบียงห้อง
“แป๊ปนะ เดี๋ยวตามไป”
เจ้หยิบจานก้นตื้นสองใบ ช้อนส้อมตามนางไป
“โอ้ยย แก เอาจานมามันจะกินได้ไง?”
นางกลอกตาใส่เจ้ “นี่มันข้าวต้ม มีน้ำนะยะ”
“อ้าว โทษที ๆ เอาใหม่ มันมีน้ำใช่ไหม”
แล้วเจ้ก็หยิบแก้วมัคสองใบขึ้นมา
“แกจะเล่นตลกใช่ไหมเนี่ย? ไม่ได้เว้ย”
นางกลอกตา คราวนี้เป็นเลข ๘​ ไทยเลยค่ะ
“อ้าว ไม่ได้เหรอ? โทษๆ งั้นอันนี้แล้วกัน”
เจ้เปิดตู้ล่าง หยิบถ้วยโฟมสองถ้วยมาให้นาง
คราวนี้นางตาเหลือกเลยจ้ะ “ใครสั่งใครสอนแกให้ใช้ถ้วยโฟมกับข้าวต้ม มันต้องใช้ถ้วยสิ ข้าวต้มมันมีทั้งข้าว มีทั้งน้ำ แกจะเอาแก้วมาใส่น้ำ เอาจานมาใส่ข้าวแบบนี้มันได้ที่ไหนล่ะวะ แกต้องเอาที่มันใส่ได้ทั้งสองอย่างสิ”
“ข้าวต้มมันมีทั้งข้าว ทั้งน้ำรวมกัน
แกต้องใส่ภาชนะที่ถูกต้องสิยะ
ไม่อย่างนั้นมันก็กินไม่ได้สิแก”
เจ้เก็บถ้วยโฟมเข้าที่เดิม
แล้วย้อนคำพูดกลับให้นาง
“งั้นความรู้สึกของแก ที่ทั้งรัก ทั้งหวัง
ก็ต้องการสถานะที่ถูกต้องมารองรับ
ไม่อย่างนั้นมันก็ไปต่อไม่ได้เหมือนกัน
ใช่ ฉันเคยบอกว่าให้เทความ “รัก”
ใส่ลงในภาชนะ “เพื่อน” หรือ “พี่น้อง”​
แต่ ความรู้สึกของแก มันไม่ใช่มีแค่ “รัก”
มันมี “ความหวัง” ที่จะเป็นคนรักอยู่ด้วย
ถ้ามองแค่ “รัก”
โอเค มันเทลงภาชนะพี่น้องพอไหว
ทุลักทุเลไปบ้าง แต่สุดท้ายมันคงได้แหละ
แต่ แกจะจัดการยังไง
กับ “ความหวัง” ที่จะเป็นคนรักล่ะ ?
มันเทลงภาชนะ “พี่น้อง” ไม่ได้หรอกนะแก”
นางถือหม้อข้าวต้มค้าง
มองหน้าที่ตอนนี้ถือถ้วยข้าวต้มสองใบ
“แกอุตส่าห์บรรจงต้มข้าวต้มอย่างอร่อย
มันก็ควรถูกตักใส่ภาชนะที่เหมาะสมกับข้าวต้ม
ความตั้งใจ ความรัก ความหวัง เราอุตส่าห์ค่อยๆสร้าง ค่อยๆสะสม มันก็ควรถูกเทใส่สถานะที่เหมาะสมกับที่เราตั้งใจสิ ถ้ามันไม่ได้ ก็โอเค ไม่ได้ เททิ้ง ไปต้มใหม่กับเตาอื่น ไม่ใช่ว่าถ้าไม่ได้ เราก็คว้าอะไรก็ได้ที่เขาให้มา
อย่าตอบรับ สถานะพี่น้อง
เพียงเพราะมัน ดีกว่า ไม่ได้เป็นอะไรเลย
เพราะเราไม่ได้ตั้งต้นที่อยากเป็น “พี่น้อง”
ถ้าจะอยู่ใน สถานะ พี่น้อง ก็จงสร้างความรู้สึกใหม่ ในฐานะพี่น้อง ไม่ใช่เอาความรักและความหวังจะเป็นคนรัก ของเดิมที่แกมีอยู่เต็มหัวใจ มาเทพรวดลงใส่ในภาชนะพี่น้องที่เขาจัดมาให้ แล้วบอกตัวเองว่า เออ ดีกว่าไม่ได้อะไร มัน ไม่ โอ เค เลย แก
ถ้าเราไม่พอใจ สถานะพี่น้อง ก็ไม่ต้องรับอะไรเลยก็ได้
ไปสร้างเอาใหม่ ไปหวังเอาใหม่ กับที่อื่น คนอื่น
เหมือนข้าวต้ม เราคงไม่ยอมกินข้าวต้มในแก้วน้ำ
เพียงเพราะว่าเราหาถ้วยมาใส่ไม่ได้หรอก
ถึงไม่มี เราก็ไปยืมถ้วยข้าวต้มห้องข้างๆก็ได้”
นางน้ำตาไหล ทั้งๆที่มือยังถือหม้อข้าวต้ม
“แก ... ฉันเสียใจ ฉันไม่ได้อยากเป็นพี่น้อง
แต่เพื่อนทุกคนบอกว่า ก็ยังดีกว่า ไม่ได้ใกล้ชิด
ฉันรู้สึกว่ามันไม่ใช่ แต่ไม่เคยมีใครบอกกับฉันแบบนี้เลย”
น้ำตานางไหลจนมาสคาร่าเลอะขอบตา
มือนางก็ไม่ว่างจะปาด เพราะถือหม้อข้าวต้มอยู่
เจ้วางถ้วยข้าวต้มลงที่เคาน์เตอร์ครัวแล้วเดินไปหานาง
“เขาถึงบอกให้มีเพื่อนตุ๊ดไว้สักคนไง”
เจ้หยิบทิชชู่มาเช็ดขอบตาเลอะๆให้นาง
“จะได้มีคนเช็ดมาสคาร่าเลอะๆให้แกตอนมือไม่ว่าง”
เธอจ๋า ...
เจ้เคยบอกว่า ให้เทความรู้สึก ลงภาชนะ
เมื่อเปลี่ยนสถานะ ก็คือการเปลี่ยนภาชนะ
อันนี้จริง เคยพูดไปแล้ว
แต่อย่าลืมนะ ว่าเรา เลือกได้
แต่อย่าลืมนะ ว่าข้าวต้มไม่ได้มีแค่น้ำ มันมีข้าวด้วย
ถ้าภาชนะตรงหน้า มันไม่เหมาะกับข้าวต้มที่เราทำมา
เราก็ไม่ต้องเทลงไปในภาชนะนั้นก็ได้
ถ้าสถานะที่เขาหยิบยื่นให้ ไม่สมกับที่เราตั้งใจ
ไม่สมกับที่เรารัก ไม่ใช่สิ่งที่เราหวังแต่ต้น
เราก็ไม่จำเป็นต้องยอมรับอะไรทั้งนั้น
เราไปเริ่มใหม่ได้
เพราะการยอมรับฐานะท