เราถอย 1 ก้าว
เขาเดินตามมา 1 ก้าว
เราถอย 2 ก้าว
เขาก็เดินตามมา 2 ก้าว
คราวนี้เราถอย 3 ก้าว
ทีนี้เขาเดินตามมา 4 ก้าวเลย
เราเลยถอยอีกที ...
แล้วเราก็ถอยจน .. ตกเหว
คำถามคือ มัน ผิด ตรง ไหน ?
ตอบให้ก็ได้ มัน ผิด ตรง ที่ เรา ถอย
………..
“หนูควรจะถอยออกมาใช่ไหมคะ?”
“ถ้าเป็นแบบนี้ผมควรถอยออกมาใช่ไหมครับ?”
“ถอยออกมาคงเป็นทางออกที่ดีที่สุดเนอะหมอ”
เวลาที่ให้คำปรึกษาทาง inbox
แล้วลูกเพจสรุปแบบนี้กลับมา
เจ้ มัก จะ เงียบ
เพราะ...ในอีก 2 สัปดาห์ถัดมา หรือสั้นกว่า
จะมีข้อความส่งมาใหม่ จากคนเดิมนั่นแหละ
“เขาไม่ยอมให้หนูถอยค่ะ”
“ผมถอยแล้วแต่เขาก็ยังตามมาครับ”
“ถอยออกมาไม่เวิร์คเลยอ่ะหมอ”
แล้วก็มักจะตามมาด้วยเหตุผลแคลสสิคสุดๆ
“ทำงานที่เดียวกันค่ะหมอ”
“ยังอยู่ไม่ไกลกันครับต้องเห็นทุกวัน”
“ยังต้องอยู่ในชีวิตกันและกันต่ออ่ะหมอ”
แล้วก็วนลูปต่อด้วยการเล่าปัญหาเดิมให้เจ้ฟังอีกรอบ
พร้อมกับตั้งคำถามทิ้งท้ายว่า “ต้องถอยออกมาใช่ไหม?”
คำถาม คือ ...
ทำไมทีแรกเธอถึงคิดว่าต้อง “ถอย” ล่ะ?
ทำไมถึงคิดว่าการ “ถอย” มันเป็นทางออก?
ลองนึกถึงตัวอย่างใกล้ๆตัวง่ายๆนะ
ถ้ามีหมูกระทะฟรี กินไม่อั้น เบียร์ด้วย
ร้านอยู่ปากทาง รังสิตคลอง 1
เธอจะไปไหม?
ถ้าเปลี่ยนเป็น รังสิตคลอง 2 ล่ะ
เธอจะไปหรือเปล่า?
แล้วถ้ายังแถวๆ คลอง 3 4 5 ล่ะ
โอเค ถ้ามีเพื่อนไปเธอก็จะไป
แถมคราวนี้ยิ่งไปลำบาก คอยดูนะ พอไปถึงได้ที่นั่งปุ๊ปนะ แม่จะล่อกินให้คุ้มไปเลย เอาให้พุงกาง อิ่มไปสามวันเจ็ดวันเลย
ต้องนู่นแหละ รังสิตคลอง 16 หรือไม่ก็ปลายๆ สุดชายนครนายกนู่นแหละเธอถึงจะคิดว่า เออ ไม่ไปหรอก ให้คนแถวนั้นไปกินเธอ แต่เชื่อเถอะว่า มันต้องไกลพอสมควรจริงๆ เธอถึงจะคิดแบบนั้นได้
เห็นอะไรไหม มันก็แบบเดียวกันแหละเธอ ถ้าเธอคิดว่าจะ “ถอย” แล้วเวิร์คจริง สิ่งที่เธอทำก็คงต้อง ย้ายบ้าน เปลี่ยนงาน relocation ข้ามประเทศ หรือไม่ก็ไปอยู่ดาวนาเม็กนั่นแหละ ถึงจะเป็นการ “ถอยที่เวิร์ค”
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ “ไกล” “ห่าง” “ถอย” หรอกเธอ รู้ไหมปัญหาอยู่ที่ไหน เธอลองกลับไปอ่านกรณีหมูกระทะอีกทีสิคะ
คำตอบคือ “มันฟรี” ค่ะ
เธอคือคนที่เขาเอาเปรียบ “ฟรีๆ”
ตื่นนะคะเธอ
ถ้าเธอถอยแล้วเขายังไม่ยอมปล่อยเธอไป
มันไม่ใช่เพราะว่าเธอเป็นคน nice
ไม่ใช่ว่าเธอเป็นของดีอะไรหรอกค่ะ
แต่เธอคือของ ฟรี
เธอคือคนที่ compromise ค่ะ
อีกทีนะคะ
เธอไม่ได้ nice
เธอแค่ compromise
และตอนนี้ เธอคือ “ของฟรีที่บาดเจ็บ”
ทางออกสำหรับ “ของฟรีที่บาดเจ็บ” มันง่ายกว่าถอยเยอะเลย เธอก็แค่ “หยุดฟรีเสียที” ไง บอกเขาไปว่า “ไม่ฟรีแล้วนะ” และหยุดทำการกุศลเพื่อเขาซะ
เธอคะ ทุกอย่างมีการจ่ายเสมอ
เงิน , เวลา , แรง(กาย ใจ สมอง) , ความสัมพันธ์ และ ความรู้สึก
เราจ่าย เวลา แรง ความรู้สึกลงไป แล้วคาดหวัง ความสัมพันธ์แบบที่จะทำให้เรามีความสุขกลับมา แต่มันไม่ได้ ดังนั้นเธอจึงเจ็บ ที่จริงเธอควรจะหยุดจ่าย ไม่ให้อะไรเขาต่อแล้ว
แต่สิ่งที่เธอทำคือ จ่ายเขาเหมือนเดิม พยายามจ่ายช้าๆ จ่ายน้อยลง แล้วเดินออกมาไกลๆนิดนึง เพียงเพื่อที่เขาจะเดินเข้ามา ทวง ถาม ขอ สิ่งที่เธอจ่ายให้เขาต่อเหมือนเดิม
เธอคิดว่าเธอถอยได้สักเท่าไหร่ล่ะ? สุดขอบโลกเลยไหม? โลกมันกลมนะเธอ ถอยยังไงสุดท้ายก็กลับมาชนกับเขาอยู่ดีแหละ มันไม่เวิร์ค ตราบใดที่เธอยังอยู่บนโลกใบนี้
จะใกล้ จะไกล จะชิด จะถอย
หากเรายังให้สิ่งทีเ่ขาต้องการฟรีๆ
เขาก็ยังไม่ไปไหนหรอกค่ะ
การถอยจึงไม่เคยเวิร์คเลย
หยุดให้สิ่งที่เขาต้องการสิคะ
แล้วมันจะจบทันที
โตแล้ว เจ็บแล้ว เลิกถอยค่ะ
มันไม่ใช่เวย์ มันไม่เวิร์คค่ะ
หยุดฟรี สิคะ แล้วมันจะจบ
ถ้าหยุดไม่ได้ ...
ก็เชิญทำการกุศลต่อไปแล้วกันนะคะ
