กลับมาแล้วคร่า ขอโทษทีค่ะ ชีวิตต้องสู้ ต้องทำงานด้วย เลี้ยงลูกด้วย โอยเหนื่อยจริงๆ กว่าจะหาเวลามาเขียนได้นี่ไม่ง่ายนะคะ
เอาละค่ะท่านผู้ชม พร้อมจะติดตามชีวิตหมอหรือยังคะ เอาตั้งแต่เรียนเลยละกันเนอะ (มันเกิดขึ้นนานม้ากกกก ขออย่าถาม เดี๋ยวรู้อายุคร่า)
ชีวิตตอนเด็กนี่ขอบอกเลยว่าเป็นเด็กเรียนจริงๆ เรียนเท่านั้น เรียนอย่างเดียว อย่างอื่นไม่ (จริงๆคือไม่ถนัด 5555 พละแย่ ศิลปะอ่อน ภาษาพอได้ แต่เลขนี่คะแนนนำลิ่ว แต่ไม่รู้ทำไมถึงไม่เรียนวิศวะ) ตื่นมาตอนเช้า ล้างหน้าแปรงฟัน วันไหนเรียนพละก็ใส่ชุดพละนอนเลย อย่าถามเรื่องอาบน้ำเช้าเพราะไม่เคยอาบ ถือว่าตัวหอม อาบน้ำก่อนนอนละ ไม่งั้นไม่ทันค่ะ เสร็จแล้วซ้อนมอร์เตอร์ไซค์แม่รีบบึ่งมารอขึ้นรถนักเรียน แม่เปียผม หมอก็ทานข้าวไปด้วย พอรถมากระโดดขึ้นรถ (แอบเวียนหัวเล็กน้อยพองามบนรถ)
ถึงโรงเรียนก็เข้าแถว เรียน เรียน เล่น พัก แล้วก็เรียน กลับมาถึงบ้านตอนเย็นทำการบ้าน อาบน้ำ นอน
เห็นมั้ยคะ ชีวิตวนเวียน
สมัยเรียนมีชุดเก่งอยู่ชุดเดียว จำได้จนบัดนี้ เสื้อสีโอรส กางเกงสีขาว กับชุดพละของโรงเรียนที่คิดเสมอว่าเวลาใส่ เรานี่ช่างเจ๋งจริงหนอ (เผอิญหมอเรียนโรงเรียนในเมือง แต่บ้านอยู่บ้านนอกค่ะ เด็กแถวบ้านพอเห็นหมอใส่ชุดพละโรงเรียนวันหยุดก็แอบมีแววตาที่อิจฉาเล็กๆ 555 อันนี้คิดเอง )
ปล. พยาบาลมาเรียกละค่ะ ขอเวลาทำแผลคนไข้แป้บนะคะ เดี๋ยวกลับมาค่ะ
