เราเป็นคนเลือกตัวกำหนดชีวิต ให้กับเราเอง

สังคมที่คุ้นเคยและการปลูกฝังจากครอบครัว ที่ได้ยินตั้งแต่เล็กจนโต
และทำให้เราใฝ่ฝันอยากมีงานประจำ หรือการเป็นข้าราชการ
เพื่อจะได้มีผลตอบแทนที่สูง และความเป็นอยู่อย่างสุขสบายขึ้น
ตอนเด็ก ๆ แม่จะบ่นอยู่เสมอว่าตื่นสายบ้านอื่นเขาไปไหนถึงไหนแล้ว
ถ้าเขาไปหอบทองเขาก็ไปไหนถึงไหนแล้ว ตัวเองก็นอนไม่รู้เรื่องอะไรกับเขา
55555555+ คำนี้พูดบ่อย จนจำติดหูไปเลย เรียกได้ว่า วลี เด็ด
ของคุณแม่

ใครจะรู้ว่าเด็กตัวดำ ๆ คนหนึ่ง ไม่ได้เก่งมากมาย แต่หากสามารถเรียนจบได้
มีงานการที่ดี ลบคำประมาทจากคำพูดของชาวบ้านได้ จนทำไห้แม่ปลื้ม
เวลาใครพูดถึงลูกนี่สุดยอดจริง ๆ แม่จะบอกเสมอไม่ต้องเอาเงินให้แม่
ขอแค่เรารู้จักเก็บออม ผสมนิด ผสมหน่อย ก็จะเป็นเงินก้อนใหญ่ได้ในไม่ช้า
ขอแค่เราสามารถอยู่ดำรงชีวิตด้วยตัวของเราเอง ไม่ทำความเดือดร้อน
ให้กับผู้อื่น และไม่เป็นภาระให้กับสังคม แค่นี้แม่ก็สุขใจ

ทุกอย่างที่เกิดขึ้น เราเป็นตัวกำหนด ไม่ว่าใครจะพูดว่าเราเป็นคนแบบไหนก็ตาม
ขอแค่เราเชื่อมั่นในตัวเอง เราเป็นคนกำหนดชีวิต และเส้นทางที่เราเดินได้
หากเราเลือกที่จะทำในสิ่งที่ถูกต้อง มีคำว่า "ถูกใจกับถูกต้อง" เราจะเลือกอันไหน
ขอตอบแลยคะ เลือกได้ทั้งสอง หากถูกใจแต่ไม่ถูกต้อง เราเลือกที่จะไม่ทำปัญหาก็จะไม่เกิด
หากเราเลือกในสิ่งที่รู้ว่าไม่ดี ไม่ถูกต้อง เราก็ต้องยอมรับในผลที่ตามมาได้เช่นกันคะ