สวัสดีค่ะเพื่อนๆที่น่ารักทุกคนใน Steemit วันนี้ลูกค้าในร้านอาหารค่อนข้างจะน้อยกว่าทุกวันค่ะ ก็เลย เข้าห้องเก็บของ ไปยกเครื่องนวดแป้ง เครื่องตีไข่และเครื่องตีเค้ก ออกมาทำความสะอาด และรื่อของเกี่ยวกับการทำขนมออกมาเช็คดูว่ามีอะไรที่ยังคงเหลืออยู่บ้าง เพราะก่อนหน้านี้ได้ หยิบทำขนมไปก็ขาย อุปกรณ์ทำขนม ไปบ้างแล้วค่ะ
อ้อมและสามีปรึกษากันว่า หน้าโลนี้ ลูกค้าเริ่มจะน้อยแล้ว เราจึงต้องหารายได้เสริม คืออาชีพทำขนมกลับมาใช้อีกครั้ง
หลังจากไม่ได้ทำมานาน หลายปี แต่เมื่อก่อน ตอนมาอยู่เกาะพะงันใหม่ๆ สามีขับแม็คโคร รับจ้าง กินเงินเดือนแต่มันก็ไม่พอจ่ายเพราะต้องรับผิดชอบน้องสาวส่งเรียน 2 คน ส่วนอ้อมทำ ขนมเต้าส้อ ขนมเค้ก ขนมคุกกี้ ขนมปังไส้ต่างๆ อีกหลากหลายขนมที่สามารถแลกเป็นเงินได้ ส่งขายตามร้านค้าในเกาะพะงัน สมัยนั้นยังไม่มีเซเว่นในเกาะพะงันเลยค่ะขนมจึงขนข้างจะ ขายดีมาก อยากเล่าเรื่องนี้นิดหน่อยค่ะ และในสมัยนั้น รถแท็กซี่ก็มีน้อยมาก รถจักรยานยนต์สำหรับให้ นักท่องเที่ยวเช่าก็มีน้อยมาก ในสมัยนั้นที่อ้อม นึกถึงแล้วอมยิ้มทุกครั้งก็คือเวลาไปส่งขนมจะได้นักท่องเที่ยวติดรถไปทุกครั้งและในแต่ละครั้งไม่ได้ไปส่ง ฟรีค่ะเพราะจะมีค่าตอบแทนเป็นเงิน และคิด ค่าโดยสาร เป็นรายหัวตอนสมัยนั้นค่าโดยสารค่อนข้างจะแพงเหมือนกัน หัวละ 80 ถึง 100 บาท เส้นทางที่น่าประทับใจที่สุดคือ คืออ้อมไปส่งขนมสายท้องนายปานซึ่งเป็นทางค่อนข้างลำบาก เป็นถนนดินแดง เป็นถนนลูกรัง ที่สำคัญคือต้องขึ้นเขา ถ้าฝนตกไม่ต้องพูดถึงคืออยู่ที่นั่นพร้อมกับนักท่องเที่ยวไปเลยค่ะไม่สามารถกลับได้ คือรถยนต์ของอ้อมไม่มีพราวค่ะ และรถยนต์ของอ้อมก็ไม่ได้ไหม่นักเป็นรถยนต์มือสองเมื่อสมัยนั้น คือถ้าเจอนักท่องเที่ยว โบก ให้ไปส่ง คือยิ้มได้เลยค่ะ ตชั่วงนั้นอ้อมส่งขนมอยู่ที่ร้านค้าร้านนึง ทาง บ้านใต้ มีฝรั่งโบกรถ ให้ไปส่งที่ท้องนายปานน้อย อ้อมไปส่ง นักท่องเที่ยว ที่ท้องในปานน้อย บางทีก็ไปส่ง ขนมกับรถจักรยานยนต์โดยใช้ตะกร้าผลไม้มัดกับเชือกไว้ด้านหลัง ถ้าเจอฝรั่งหรือนักท่องเที่ยวก็จะรีบเอาตะกร้า ขนม วางไว้ก่อนเดี๋ยวค่อยกลับมาเอาฝากไว้ตามร้านค้าแถวนั้น โดยพ่อค้าแม่ค้าที่อ้อมส่งขนมกับร้านของเขาเขาใจดีมากเขามักจะหาลูกค้าให้อ้อมตลอด ซึ่งเขาจะเป็นดูอ้อมมากก็มีความรู้สึก สงสัยเขาเห็นว่าเราลูกอ่อนด้วยก็ไม่รู้ เพราะบางครั้งนอกจากรถยนต์และรถจักรยานยนต์ยังมีรถซาเล้งด้วยค่ะ ถ้าไปส่งขนมกับรถซาเล้งจะเอาลูก ให้นั่งในลังขนม ไปด้วยค่ะ ส่วนมากจะไปส่งขับรถไปเอง เพราะสามีทำงานรับจ้าง สมัยนั้น ปากกัดตีนถีบก็ว่าได้เลยค่ะ อะไรที่หามาเป็นเงินได้ก็ทำหมด ไม่เกี่ยงงาน แล้วความเจริญก็มี เข้ามาเรื่อยเรื่อยๆเริ่มมีเซเว่นอีเลฟเว่น เริ่มมีการจัดคิวรถแท็กซี่วินมอเตอร์ไซค์ และเริ่มจากคนที่ ภาษาบ้านบ้านเขาก็เรียกว่ารถผีหรือรถไม่ได้ขึ้นทะเบียน รับส่งนักท่องเที่ยวก็เลยต้องหาอย่างอื่นทำต่อค่ะ
✌
อุปกรณ์เครื่องใช้ ก็ไม่ได้ใช้มานานหลายปี สามีก็เช็คสภาพ เตาอบ เรื่องนวดและเครื่องตีไข่ ว่ามันยังใช้ได้อยู่ไหม เมื่อเช็คเสร็จเรียบร้อยผลออกมาโอเคค่ะ ยังคงใช้ได้ดีทุกอย่างค่ะ
เตาอบ ถึงมันจะเก่า มากแล้วแต่ก็ยังใช้งานได้อยู่ค่ะ ส่วนจะเริ่มทำวันไหนนั้น อ้อมคิดว่าน่าจะเร็วเร็วๆนี้ค่ะ แล้วจะมาเล่า ขั้นตอนของการทำขนมให้เพื่อนๆได้อ่านและรับชมกันค่ะ
วันนี้ก็ขอขอบคุณมากๆนะคะสำหรับการเข้ามาอ่านในบล็อกของอนัตตา และอัพโหลดให้บล็อกของอนัตตาขอบคุณมากค่ะ
