ငါ၏အသြားညဉ့္မွတဆင့္ထိခိုက္ေစ။ ငါနာက်င္မွုေလၽွာ့ခ်ဖို႔ ယူခဲ့ရတယ္။ လူအေပါင္းတို႔၏အဆိုးဆုံးငါမွတဆင့္တျပင္လုံးကိုညဥ့္အိပ္ေနတဲ့မ်က္ေတာင္ခတ္မရခဲ့ေပ။
ေနာက္တစ္ေန႔နံနက္။ ငါသည္ငါ့ အေၾကာင္းကိုငါ့အမိကိုေျပာသည္။ ဒါဟာငါေက်ာင္းမသြားနိုင္သိသာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္အစားသူမသြားဆရာဝန္မွအၾကႇန်ဳပ်ကိုေခၚသြားတယ္။ ကၽြန္မထိတ္လန္႔ခဲ့ေပမယ့္ငါမေရွးခယ်ျမွုရွိခဲ့ပါတယ္။
ကိုးနာရီမွာက်ေနာ္တို႔ကသြားဆရာဝန္၏႐ုံးခန္းအျပင္ဘက္တြင္ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတယ္။ အဆိုပါသူနာျပဳတို႔သည် လာ. တံခါးကိုဖြင့္လွစ္ခဲ့။ ငါသည္အဦးဆုံးေသာလူနာျဖစ္ခဲ့သည္။ သူသည္ငါ့အထူးသျဖင့္ႏွိမ့္ခ်ေရးသားခဲ့သည္မ်ားႏွင့္ခဏေစာင့္ဆိုင္းဖို႔ေျပာတယ္။ သြားဆရာဝန္ေသးေရာက္ရွိလာခဲ့ဘူး။ ဤအေတာအတြင္းသြားေနတုန္းပဲအ႐ူးနဲ႔တူေၾကကြဲလုမတတ္။
အဆိုပါ သြားဆရာဝန္ေရာက္လာၿပီးငါသြားဆရာဝန္ရဲ့ကုလားထိုင္မွက႑ခဲ့သည္။ ပုံမွန္အားျဖင့္ငါအားလုံး၎၏စက္ဆုပ္ရြံရွာဘြယ္ေသာစစ္ေရးေလ့က်င့္ျခင္းႏွင့္သံႏွုတ္ႏွင့္အတူသြားေၾကာက္မက္ဖြယ္ခြဲစိတ္ျခင္းမွ မယ္ဆိုတာ, ဒါေပမယ့္ငါမအမွုကိုျပဳ၏။ ငါေဖာက္ျပန္တဲ့သူသြားထုတ္ရခဲ့ရတယ္။
သြားဆရာဝန္အခ်ိဳ႕အားရစရာစကားလုံးမ်ားကိုေတ်ာသည်ေစာင်႕ေရွာစဥ္ဒါနဲ႔ေလ်ာင္းကုလားထိုင္ေပၚမွာထိုင္ေလ၏။ ငါအတန္ငယ္ေလၽွာ့ေပါ့။ သူကငါ့ႏွုတ္ကိုဖြင့္လွစ္ဖို႔ကၽြန္မကိုေမးတယ္။ ငါဒါကိုျပဳ၏။ သူသြားထြက္လာခဲ့ၾကရသည္ဟုဆိုသည္။ ငါျပန္ၾကားခ်က္ထဲမွာ ေခါင္းညိတ္။
သူကငါ့ကိုေဆးထိုးအပ္ေပးေတာ္မူ၏ေသာအခါငါနာက်င္မွုအနည္းငယ္ေဖာက္ရာခံစားခဲ့ရေပမယ္ေသာ ႏွိုင္းယွဥ္ဘာမၽွျဖစ္ခဲ့သည္။ မၾကာခင္မွာပဲအံ့ဖွယ်နည်း, ရွိသမၽွနာက်င္မွုေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ အဆိုပါထုံေဆးက်ိန္းေသအလြန္လ်င္ျမန္စြာအလုပ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ငါကသိတယ္မတိုင္မီထို႔ေနာက္သြားဆရာဝန္ငါသြားနိုင္ေၾကာင္းေျပာျပတယ္။ ငါ သူ႔ကိုၾကည့္ရွုသူရွိၿပီးသားသြားဆြဲထုတ္ခဲ့ေျပာတယ္။ အဘယ္အရာကိုအံ့ၾသစရာ, ငါသည္အပင္ကမခံစားရဘူး။
သြားဆရာဝန္အနာေက်ာ္ဝါဂြမ္းတစ္ ထားသူတစ္ဦးအေနျဖင့္အဘို႔ကိုပိတ်ထားငါ့ႏွုတ္ကိုေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ေျပာတယ္။ ငါေခါင္းညိတ္ျပဳံးျပၿပီးငါ့အမိငါ့အဘို႔ေစာင့္ဆိုင္းေနခဲ့ပါသည္ရွိရာေစာင့္ဆိုင္းခန်းသို႔ထြက္သြားၾက၏။ သြားဆရာဝန္မွခရီးစဥ္အားလုံးအၿပီးလည္းမဆိုးခဲ့ပါတယ္။