i zdarzało mi się także, porzucać szybki środek transportu na rzecz komfortu zapatrzenia się w okno, zamyślenia, dostrzeżenia tego co po drodze..

Zgadzam się, oczywiście że to ma swój urok. Ale czasem równie miło jest pomyśleć, że kiedy Ty wytrzeszczasz oczy na ronda i wypatrujesz niebezpieczeństwa ze strony tych baranów innych kierowców, ktoś kogo właśnie wieziesz może być dzięki Tobie przylepiony do szyby, liczyć sarny i bażanty, zachwycać się szpalerem starych drzew czy wpuszczać przez okno zapach lasu.