We need not fear to depart from human world
လူ႔ေလာကတြင္းမွ ထြက္ခြာသြားရမည္ကို ေၾကာက္လန္႔ေနရန္မလိုပါ
How to live a worry-free life
ေသာကကင္းေဝး ေနနိုင္ေရး
All questions man asks about life are related to the reality of death. He differs from all other creatures. It seems as he terribly fears death even more than other creatures. If only man can understand that life is short and that death is inevitable, he can solve many problems pertaining to life. In his resistance of death, man has used science to achieve some prolongation of life which may be equated to a child playing by the sea- side, working desperately to build up his sand- house before the next wave breaks over it.
ဘဝနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး လူေတြေမးတဲ့ ေမးခြန္းေတြအားလံုးဟာ ေသျခင္းတရားရဲ႕ သရုပ္မွန္နဲ႔ ဆက္စပ္ပါတယ္။ လူဟာ အျခားသတၱဝါအားလံုးနဲ႔ ကြဲျပားပါတယ္။ အျခားသတၱဝါေတြထက္ ပိုၿပီး ေသျခင္းတရားကို အလြန္အမင္း ေၾကာက္လန္႔ပံုရပါတယ္။ တကယ္လို႔ ဘဝဟာ သက္တမ္းတိုတယ္၊ ေသျခင္းတရားကို ေရွာင္ရွားလို႔မရဆိုတာကို လူေတြ နားလည္သေဘာေပါက္ရင္ ဘဝနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ျပႆနာေပါင္း မ်ားစြာကို ေျဖရွင္းႏိုင္ပါတယ္။ လူေတြဟာ ေသျခင္းတရားကို ေတာ္လွန္ရာတြင္ အသက္ကို ဆြဲဆန္႔ႏိုင္ရန္ သိပၸံပညာကို အသံုးျပဳၾကတယ္။ ဘာနဲ႔တူသလဲဆိုေတာ့ လိႈင္းပုတ္ဖ်က္ဆီးတာမခံရမီ သဲအိမ္ေဆာက္ႏိုင္ရန္ အသည္းအသန္ အားထုတ္ရင္း ပင္လယ္ကမ္းေျခမွာ ေဆာ့ကစားေနတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ တူပါတယ္။
Man has often made death the centre of religious objects to invoke heavenly blessing for the gaining of everlasting life. Death happens to all living beings, but man alone has created, out of his constant fear of death, a will to endure. And out of the desire for continuity in all their conceivable forms, man has created religion, which in turn, has attempted to give a more meaningful end to life.
လူဟာ ေသျခင္းတရားကို ဘာသာေရးရည္မွန္းခ်က္ေတြရဲ႕ အဓိကအခ်က္လို႔ သေဘာထားကာ ထာဝရရွင္သန္တဲ့ ဘဝရရွိရန္ ေကာင္းကင္ဘံုက ဘုရားသခင္ရဲ႕ ေကာင္းခ်ီးေပးမႈကို ေတာင္းခံၾကတယ္။ ေသျခင္းတရားကို သက္ရွိအားလံုး ႀကံဳေတြ႕ရေပမယ့္ လူကေတာ့ ေသျခင္းတရားကို အၿမဲ ေၾကာက္လန္႔ေနတာေၾကာင့္ ၾကာရွည္တည္တံ့လိုတဲ့ ဆႏၵတစ္ခုကို ဖန္တီးထားတာျဖစ္ပါတယ္။ ၾကံစည္စိတ္ကူးလို႔ရသမွ် အမ်ိဳးအစားအားလံုး အဆက္မျပတ္လိုတဲ့ ဆႏၵေၾကာင့္ ဘာသာေရးကို ဖန္တီးထားၾကတယ္။ အျပန္အလွန္အားျဖင့္ ဘာသာေရးကလည္း ပိုၿပီး အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ ဘဝနိဂံုးကို ေပးအပ္ဖို႔ ႀကံစီအားထုတ္ထားပါတယ္။
Although some religions believe in the existence of heavenly abodes where life would be one experience of perpetual bliss, as yet we haven't heard that the devout followers of any particular religion were keen to give up their earthly existence to be with the Almighty in heaven. Similarly, even Buddhists would prefer to cling on to their precious earthly existence although they fully realise that life in this world is nothing but suffering, and that the ultimate bliss is liberation from suffering.
အခ်ိဳ႕ဘာသာတရားေတြဟာ ထာဝရ အတိသုခကို ခံစားခြင့္ရမယ့္ ေကာင္းကင္ဘံုက ဘံုဗိမာန္ေတြမွာ ရွင္သန္ျခင္းဆိုတာကို ယံုၾကည္ၾကေပမယ့္ ထိုဘာသာအေပၚ ၾကည္ညိဳကိုင္း႐ိႈင္းသူေတြဟာ ေကာင္းကင္ဘံုမွာ ဘုရားသခင္ႏွင့္ အတူေနရန္ လက္ရွိဘဝကို စြန္႔လႊတ္ဖို႔ စိတ္အားထက္သန္ေနၾကတယ္ဆိုတာ ယေန႔အထိ မၾကားဖူးေသးပါဘူး။ အလားတူပါပဲ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြဟာ ဘဝဆိုတာ တစ္ျခားမဟုတ္ ဆင္းရဲဒုကၡအစုသာျဖစ္တယ္၊ အျမင့္ဆံုး ခ်မ္းသာက ဆင္းရဲဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္ျခင္း ျဖစ္တယ္လို႔ အျပည့္အဝ နားလည္သေဘာေပါက္ေပမယ့္ တန္ဖိုးရွိတဲ့ လက္ရွိဘဝကို ဖက္တြယ္ထားလိုတဲ့ ဆႏၵရွိၾကပါတယ္။
The biggest problem faced in many countries today is the problem of population explosion. Ways will have to be found to curb this perpetual swelling of this stream of life. These millions need food, shelter, comfort and security. To these people the question is not 'what is the purpose of life' but 'what to do with life.' The simple answer is that one should make the best use of life and its resources and find whatever happinessthat one can grasp. But It should be found in a practical and righteous means.
ယေန႔ေခတ္မွာ ႏိုင္ငံတိုင္းရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ အဆိုးဆံုးျပႆနာက လူဦးေရ တစ္ဟုန္ထိုး တိုးပြားလာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဘဝေရစီးေခ်ာင္းမွာ ထပ္တလဲလဲ ျဖစ္ေနတဲ့ ဒီေဖာင္းပြနာကို ထိန္းခ်ဳပ္ရန္ နည္းလမ္းေတြရွာရပါမယ္။ သန္းခ်ီရွိတဲ့ ဒီလူသားေတြမွာ အစားအေသာက္၊ အမိုးအကာ၊ သက္ေသာင့္သက္သာရွိမႈ၊ လံုျခံဳမႈေတြ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒီလူေတြအတြက္ ေမးစရာေမးခြန္းက ဘဝရည္မွန္းခ်က္ဆိုတာ ဘာလဲမဟုတ္ဘဲ ဘဝဆိုတာ ဘာလုပ္ဖို႔လဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းျဖစ္ပါတယ္။ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း အေျဖကေတာ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ ဘဝႏွင့္ ဘဝအရင္းအျမစ္ေတြကို အေကာင္းဆံုး အသံုးခ်ၿပီး ရႏိုင္တဲ့ ဘယ္လို စိတ္ခ်မ္းသာမႈကိုမဆို ရွာေဖြသင့္တယ္ဆိုတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲလိုရွာေဖြရာမွာ လက္ေတြ႔က်ၿပီး တရားမွ်တတဲ့ နည္းလမ္းေတြနဲ႔ ရွာေဖြသင့္ပါတယ္။
For that purposes, religion steps in to console man, or rather awaken him to the fact that life is not dreary and hopeless, so there is a hope for a better life. All the progress in this world made by man is due to the fact that he realises he is mortal and that he would like to leave his mark behind after he is gone. If man were to achieve immortality and his days on earth were endless there would be no desire for him to make the world a better place.
အဲဒီအတြက္ လူသားေတြကို ႏွစ္သိမ့္ေပးရန္ ဒါမွမဟုတ္ ဘဝဆိုတာ ျငီးေငြ႕ဖြယ္ေကာင္းၿပီ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို သတိျပဳမိေစရန္ ဘာသာတရားက ၾကားဝင္ေပးတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပိုမို ေကာင္းမြန္တဲ့ ဘဝအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိလာတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကမ႓ာႀကီးထဲက လူေတြလုပ္ေဆာင္တဲ့ တိုးတက္မႈအားလံုးဟာ လူဆိုတာ ေသမ်ိဳးျဖစ္တယ္၊ ေသသြားၿပီးေနာက္ အထိမ္းအမွတ္လက္ရာ ခ်န္ထားဖို႔ လိုအပ္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာတာပါ။ တကယ္လို႔ လူေတြသာ မေသတဲ့အျဖစ္ကို ရရွိခဲ့ၿပီး ဒီကမ႓ာေျမေပၚမွာ ရွင္သန္ရတဲ့ေနရက္ေတြ အဆံုးမသတ္ေတာ့ရင္ ကမ႓ာႀကီးကို ပိုေကာင္းေအာင္ လုပ္လိုတဲ့ဆႏၵ ရွိခဲ့မွာမဟုတ္ပါဘူး။
If there was no death, life would become stagnant, monotonous, unspeakably burdensome and boring. If man is given the insight to realise and know the precise time of his death, he would definitely act differently and more purposefully than what he is doing presently.
'Man's body tums to dust, but his name and influence persists.' Said Buddha. Even though our ancestors are dead and gone, we can assume that they still exist amongst us through the influence created by them in the past.
ေသျခင္းတရားသာ မရွိခဲ့ရင္ ဘဝဟာ တိုးတက္လာမွာမဟုတ္ဘဲ ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ေကာင္းေနပါလိမ့္မယ္။ ေျပာမထြက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္လည္း ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ ပင္ပန္းၿပီး ေျခာက္ကပ္ကပ္ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ တကယ္လို႔ လူသားကို ေသရမယ့္အခ်ိန္ အတိအက် သေဘာေပါက္ သိျမင္ႏိုင္တဲ့ ထိုးထြင္းဉာဏ္ ေပးအပ္လိုက္ရင္ အခု လူေတြ လုပ္ကိုင္ေနတာထက္ ပိုထူးျခားေအာင္ ပိုၿပီး အက်ိဳးရွိေအာင္ လႈပ္ရွားေဆာင္႐ြက္မွာ အေသအခ်ာျဖစ္ပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶက "လူ႔ကိုယ္ခႏၶာသာ အမႈန္႔ျဖစ္သြားတယ္၊ နာမည္နဲ႔ ၾသဇာအရွိန္အဝါက ဆက္လက္က်န္ရစ္တယ္" လို႔ မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘိုးေဘးဘီဘင္ေတြ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ေပမယ့္ အတိတ္က သူတို႔ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ၾသဇာအရွိန္အဝါအေနနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔အၾကားမွာ သူတို႔ဆက္ရွိေနတယ္လို႔ ယူဆႏိုင္ပါတယ္။
By the term 'ancestors' we refer not only to our forebears but also to all those who had contributed to the welfare and happiness of others. In this sense, we can say that the heroes, sages, philosophers, authors and poets of days gone by are still existing amongst us through their influenc. As we link ourselves to these martyrs and thinkers we have chance to share their wisest thoughts, the noble ideals and to enjoy fascinating music they created over the centuries!
ဘိုးေဘးဘီဘင္ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရက ကၽြန္ေတာ္တို႔အမ်ိဳး ဘိုးေဘးဘီဘင္ေတြကိုသာ ရည္ရြယ္ေျပာဆိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတစ္ပါးေကာင္းက်ိဳးနဲ႔ သူတစ္ပါးစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေပးၾကသူအားလံုးကိုပါ ရည္ၫႊန္းတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသေဘာတရားအရ ကုန္လြန္ခဲ့တဲ့ အတိတ္ကာလက သူရဲေကာင္းေတြ၊ ပညာရွိေတြ၊ ဒႆနဆရာေတြ၊ စာေရးဆရာေတြ၊ ကဗ်ာဆရာေတြဟာ ၾသဇာအရွိန္အဝါအေနနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔အၾကားမွာ ဆက္ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဒီအာဇာနည္ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ အေတြးအေခၚပညာရွင္ေတြနဲ႔ ဆက္စပ္သည့္အေလ်ာက္ သူတို႔ရဲ႕ အေမွ်ာ္အျမင္အရွိဆံုး အေတြးအေခၚေတြ ျမင့္ျမတ္တဲ့ စံနမူနာေတြကို မွ်ေဝအသံုးျပဳခြင့္ ရသည့္အျပင္ ရာစုႏွစ္မ်ားစြာအတြင္း သူတို႔ဖန္တီးခဲ့တဲ့ စြဲမက္ဖြယ္ ဂီတသံစဥ္ေတြကိုပါ သာယာၾကည္ႏူးခြင့္ရရွိပါတယ္။
The cry of a man's heart out for a purpose is the dim recognition of the nature of life. When a man comprehends within himself his divine and noble nature, he no longer cries for a purpose of life. Thinking people have realized that the course of human history is determined not by what happens in the skies, but by what takes place in the hearts of men. The Buddha said that there is no other supernatural living being higher than the perfect man. Man can raise himself above the limitation of his individuality, but he cannot raise himself above the laws and principal characteristics of his kind such as old age, sickness and death.
လူတစ္ေယာက္ ခ်ဳံးပဲြခ် ငိုေၾကြးတဲ့ အေၾကာင္းက လူ႔ဘဝသေဘာတရားကို မႈံဝါးဝါးပဲ သိရွိတာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ လူသားရဲ႕ အံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းေအာင္ ျမင့္ျမတ္တဲ့ သဘာဝကို နားလည္သေဘာေပါက္ရင္ ဘဝအတြက္ ငိုေႂကြးေနစရာမလိုေတာ့ပါဘူး။ လူ႔သမိုင္းျဖစ္စဥ္ကို ေကာင္းကင္ေပၚမွာ ျဖစ္ေပၚတာေတြနဲ႔ ဆံုးျဖတ္တာမဟုတ္ဘဲ လူသားေတြရဲ႕ ႏွလံုးသားထဲမွာ ျဖစ္ေပၚတာေတြနဲ႔ ဆံုးျဖတ္တယ္ဆိုတာကို စဥ္းစားဉာဏ္ရိွသူတိုင္း သေဘာေပါက္ၾကပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶက ပါရမီျပည့္တဲ့ လူထက္ သာလြန္သည့္ သက္ရွိသတၱဝါဆိုတာ မရွိလို႔ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ လူဟာ ပင္ကုိလကၡဏာျဖစ္တဲ့ အားနည္းခ်က္ကို ေက်ာ္လြန္ေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျမွင့္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေလာကဥပေဒသနဲ႔ အိုျခင္း၊ နာျခင္း၊ ေသျခင္းဆိုတဲ့ လူသားမ်ိဳးႏြယ္ရဲ႕အဓိက ပင္ကိုယ္လကၡဏာေတြကိုေတာ့ မျမွင့္တင္ႏိုင္ပါဘူး။
Why fear to depart from this world?
လူ႔ေလာကမွ ထြက္ခြာသြားရမွာကို ဘာေၾကာင့္ ေၾကာက္လန္႔ၾကတာလဲ
For most people, death is an unwelcome event. With so many cravings to be satisfied, the business of living in spite of enormous suffering is never quite finished. People feel more comfortable with the mirage of happiness than with the reality of death. Attachments to worldly life create a morbid fear of death. But the truth is that all life is nothing but suffering. Death is natural and inevitable. It is not half as frightening as the thought of dying itself.
လူမ်ားစုအတြက္ ေသဆံုးျခင္းဟာ ဆိုး႐ြားလွတဲ့ ျဖစ္ရပ္ပါ။ အလိုျဖည့္ရန္ အာသာဆႏၵမ်ားစြာရွိသည့္အတြက္ ဆင္ရဲဒုကၡႀကီးစြာ ရွင္သန္ေနရတဲ့ အလုပ္ဟာ ဘယ္ေတာ့ လံုးဝ အဆံုးသတ္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ လူေတြဟာ ေသျခင္းတရားက ေရွာင္လႊဲမရတဲ့ လက္ေတြ႕ဘဝနဲ႔ ေနသားက်ရမယ့္အစား တံလွပ္ပမာ မေရရာတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ပိုၿပီး ေနသားက်ေနတာပါ။ ဘဝကို တြယ္တာျခင္းေတြဟာ ေသရမွာကို ေၾကာက္လန္႔တဲ့ အစဲြဥပါဒန္ကို ဖန္တီးပါတယ္။ ဘဝဆိုတာ ထူးထူးေထြေထြမဟုတ္ ဆင္းရဲဒုကၡျဖစ္တယ္ဆိုတာကသာ အမွန္တရားျဖစ္ပါတယ္။ ေသျခင္းတရားဟာ သဘာဝျဖစ္စဥ္ပါ၊ ေရွာင္လႊဲလို႔မရပါဘူး။ ယင္းဟာ ေသျခင္းတရားဆိုတဲ့ အေတြးေပၚေအာင္ တစ္ဝက္တစ္ပ်က္ ေျခာက္လန္႔ရံုမွ်မဟုတ္ပါဘူး။
The mind has an ability of its own to create and to stretch wrong images of death.
The reason is that a mind untrained to see life with all its impermanence and unsatisfactoriness, is likely to cling to illusions just as a drowning man will even cling to a straw. It creates uneasiness even for those who fervently pray to an imaginary supernatural being for forgiveness and a place in heaven when life seems hopeless.
စိတ္မွာ ေသျခင္းတရားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မွားယြင္းတဲ့အျမင္ေတြကို ဖန္တီး ခ်ဲ႕ကားႏိုင္တဲ့ ကိုယ္ပိုင္ စြမ္းရည္ရွိပါတယ္။ ေရနစ္တဲ့လူဟာ ေကာက္ရိုးအမွ်င္ကိုပင္ ဖက္တြယ္ထားမွာ ျဖစ္သလို ဘဝကို မၿမဲတဲ့အျမင္၊ ေက်နပ္ဖြယ္မေကာင္းတဲ့ အျမင္နဲ႔ ျမင္ႏိုင္ရန္ ေလ့က်င့္မထားရင္ စိတ္ကလည္း အေတြးမွားေတြကို စြဲထားႏိုင္ပါတယ္။ ယင္းစိတ္ဟာ ဘဝေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ေနခ်ိန္တြင္ ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူရန္၊ ေကာင္းကင္ေပၚမွာ ေနရာရရန္ စိတ္ကူးနဲ႔ ဖန္တီးထားတဲ့ တန္ခိုးရွင္ထံ ထက္သန္စြာ ဝတ္ျပဳဆုေတာင္းသူေတြကိုပင္ စိုးရိမ္ပူပန္မႈျဖစ္ေပၚေစတယ္။
Of course the fear of death is a manifestation of instinctive self-preservation. But there is a way to overcome that fear. Must do some selfless service for the welfare of others to gain hope and confidence in the dying moment. Altruism purges all selfish attachments. Purity of the mind, non attachment to worldly things, will ensure a happy parting from this world.
ဟုတ္ပါတယ္ ေသျခင္းတရားကို ေၾကာက္လန္႔မႈဟာ မိမိရွင္သန္မႈအတြက္ အလိုအလို ႀကဳိးပမ္းျခင္း လကၡဏာရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ထိုေၾကာက္လန္႔မႈကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းတစ္ရပ္ေတာ့ ရွိပါတယ္။ ေသခါနီးအခ်ိန္တြင္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ယံုၾကည္မႈေပၚေပါက္ရန္ သူတစ္ပါးေကာင္းက်ိဳးေတြကို ကိုယ္က်ိဳးမဖက္ဘဲ လုပ္ေဆာင္ေပးရမွာပါ။ ပရဟိတဝါဒဟာ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တဲ့ တြယ္တာတပ္မက္မႈအားလံုးကို သန္႔စင္ေပးပါတယ္။ စိတ္ထားျဖဴစင္ျခင္းႏွင့္ ေလာကီသာယာဖြယ္ေတြအေပၚ တပ္မက္မႈကင္းျခင္းဟာ ဒီေလာကထဲကေန စိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာ ခြဲခြာသြားရဖို႔ တာဝန္ယူေပးပါလိမ့္မယ္။
It is the constant contemplation on death to understand the impermanence of life, and developing wisdom to correct the wrong way of living, that take the fear out of death. Strengthen the mind to face fact and reality of life. Avoid unrealistic and impracticable ambitions. Develop self-confidence. Then you will be more relaxed in overcoming your difficulties in life.
ဘဝရဲ႕ မၿမဲမႈ အနိစၥသေဘာကို နားလည္ရန္ မရဏသေဘာကို အဆက္မျပတ္ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ျခင္း (မရဏာႏုႆတိကမၼ႒ာန္းပြားမ်ားျခင္း) ႏွင့္ မွားယြင္းတဲ့ နည္းလမ္းနဲ႔ ရွင္သန္ေနျခင္းကို တည့္မတ္ေပးမယ့္ ပညာဉာဏ္ကို ျမွင့္တင္ျခင္းတို႔ဟာ ေသျခင္းတရားကို ေၾကာက္လန္႔မႈမွ လြန္ေျမာက္ေစတဲ့ နည္းလမ္းေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဘဝရဲ႕ သေဘာမွန္နဲ႔ လက္ေတြ႕ျဖစ္ရပ္ကို ရင္ဆိုင္ရန္ စိတ္ကို အားျဖည့္ပါ။ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့၊ လက္ေတြ႕မက်တဲ့ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားကို မခ်မွတ္ပါနဲ႔။ မိမိကိုယ္မိမိ ယံုၾကည္မႈကို ျမွင့္တင္ပါ။ ဒါဆိုရင္ ဘဝအခက္အခဲေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ရာမွာ သက္ေသာင့္သက္သာရွိပါလိမ့္မယ္။
'When you were born, you cried and the world rejoiced. Live your life in such a manner that when you die, the world cries and you will be released from suffering.' On the other hand, we must understand that the life does not die. When the physical body is not suitable to remain anymore the life departs from the body. That is called death. However that is not the end of the life. The departed life will start to build another house or body to settle in according to past good or bad karma. So we need not fear to depart from human world.
သင္ေမြးတုန္းက သင္က ငိုၿပီး ေလာကႀကီးက ဝမ္းသာခဲ့တယ္။ သင္ ေသဆံုးတဲ့အခါ ေလာကႀကီးက ငိုၿပီး သင္က ဆင္းရဲဒုကၡေတြမွ လြတ္ေျမာက္မႈရမယ့္ နည္းလမ္းနဲ႔ ဘဝကို ျဖတ္သန္းပါ။ အျခားတစ္ဖက္အေနနဲ႔ အသက္ဇီဝက ေသမသြားဘူးဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ နားလည္ရပါမယ္။ ရုပ္ခႏၶာက ဆက္လက္တည္ၿမဲဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အခါ အသက္ဇီဝဟာ ကိုယ္ခႏၶာကေန ဘဝတစ္ပါးေျပာင္းသြားတာပါ။ အဲဒါကိုပဲ ေသဆံုးျခင္းလို႔ ေခၚဆိုတာပါ။ အဲဒါဟာ ဘဝအဆံုးသတ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘဝတစ္ပါးေျပာင္းသြားတဲ့ အသက္ဇီဝဟာ အတိတ္က အေကာင္း အဆိုး ကံတရားနဲ႔အညီ တစ္ဖန္ျဖစ္ေပၚရန္ အျခားခႏၶာအိမ္ကို စတင္တည္ေဆာက္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူ႔ေလာကထဲက ထြက္ခြာသြားရမွာကို ေၾကာက္လန္႔ေနဖို႔မလိုပါဘူး။
ေဒါက္တာအရွင္ကုမုဒ (ေဗာဓိတေထာင္ၾကာတစ္ပြင့္)
@alay1