သူတို႕တကယ္ေတာ့ေလဟာလက္ထပ္တာတစ္ ႏွစ္ေလာက္ပဲရွိေသးတဲ့ ဆင္းရဲတဲ့ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရွိေလသည္ဆင္းရဲလြန္းလို႔ တစ္ေန႔မွာ ေယာက္က်ားလုပ္သူက မိန္းမကို ေျပာေလသည္ မိန္းမေရ ငါတို႔ေတာ့ ဒီအတိုင္းေနလို႔ မျဖစ္ေတာ့ဘူးေလဆင္းရဲလြန္းလို႔ ငတ္ေသဖို႔ပဲရွိေလသည္ အဲဒီေတာ့ ငါၿမိဳ႕တက္ၿပီး သူေဌး တစ္ေယာက္ဆီမွာ အလုပ္သြားလုပ္မယ္ဘာအလုပ္ရမယ္ ဘယ္ႏွယ္ႏွစ္ၾကာမလဲေတာ့ မေျပာႏိုင္ဘူးေလဒါေပမဲ့ ငါ့ကိုယံုပါ နင္ကို ဘယ္ေတာ့မွ သစၥာမေဖာက္ဖူးသည္နင္လည္း ငါ့ကို သစၥာရွိမယ္ဆိုတာ ယံုတယ္လို႔ ေျပာၿပီး မိန္းမကို သူ ၿမိဳ႕ေပၚတက္အလုပ္ လုပ္မယ္ဆိုၿပီး တိုင္ပင္တယ္ေလ မိန္းမကလည္း ေရြးစရာ လမ္းမရွိေတာ့ ခြင့္ျပဳလိုက္ေလသည္အဲလိုနဲ႔ လူငယ္ဟာ ၿမိဳ႕ေပၚတက္သြားၿပီး အလုပ္ရွာတယ္ေလသူတို႔ရြာနဲ႔ အရမ္းအလွမ္းေဝးတဲ့ ၿမိ္ဳ႕ တစ္ၿမိဳ႕က သူေဌးတစ္ေယာက္ဆီမွ အလုပ္ရတယ္ေလ သူေဌးကလည္း အလုပ္စဝင္ ကတည္းက သူ႔အေပၚ ေကာင္းတယ္ေလ ေနစရာေပးတယ္ေလထမင္းအလကား ေကြ်းထားတယ္ေပါ့အဲဒါနဲ႔ လူငယ္ကလည္း က်ေနာ့္ လစာကို သူေဌးပဲ သိမ္းထားေပးပါေပါ့က်ေနာ္ ရြာအၿပီး ျပန္မွပဲ အကုန္မွတ္ထားၿပီး ထုတ္ေပးလိုက္ပါလို႔ ေျပာလိုက္ေလေတာ့သည္သူေဌးကလည္း လူငယ္ေျပာတဲ့ အတိုင္း သူ႔လုပ္အားခ ေငြေတြကို သိမ္းထားေပးေပးသည္ အဲလိုနဲ႔ လုပ္လိုက္တာ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ ျပည္႔တဲ႔အထိ တခါမွ မျပန္ျဖစ္ဘူးတဲ႔ေလအနွစ္ႏွစ္ဆယ္ျပည္႔ျပီး ရက္အနည္းငယ္ၾကာမွ လူရြယ္က သူ႔သူေဌးကို ေျပာပါသည္ သူေဌး ခင္ဗ်ာ က်ေနာ္ အိမ္အျပီး ျပန္ပါေတာ႔မယ္ေလ က်ေနာ္စုထားတဲ႔ ေငြေတြ ျပန္ေပးပါ ဆိုေတာ႔ေလသည္