လြန္ခဲ႔ေသာ နွစ္ေပါင္းသံုးဆယ္နီးပါးက အိတ္ခ်ိန္းလို႔ေခၚေသာ တစ္ဆင္႔ဆက္သြယ္ရေသာ
အင္နာေလာ႔ တယ္လီဖုန္းမ်ားအစား ကိုယ္တိုင္နံပါတ္ လွည္႔ျပီးေတာ႔ တိုက္ရိုက္ဆက္သြယ္ နုိင္သည္ ႔
ေအာ္တိုတယ္လိီဖုန္းမ်ား ခ်ထားေပးမည္ဆိုေတာ႔ ေလွ်ာက္လႊာေတြ အလုအယက္၀ယ္ၾကရေလသည္။
စိတ္၀င္စားသူတိုင္း ေအာ္တို တယ္လီဖုန္း တစ္လံုး ဌားရမ္း သံုးစြဲနိုင္ခြင္႔ကို စိတ္လွုပ္ရ်ားရင္ခုန္ခဲ႔ၾကရပါေလသည္။
ရွားရွားပါးပါး တယ္လီဖုနး္ရရွီသူမ်ားကိုလည္း ထူးထူးျခားျခားကံထူးသူမ်ား အျဖစ္ တအံ႔တၿသျဖစ္ခဲ႔ၾကရျပန္သည္
တကယ္လည္း ကံထူးသည္႔သူမ်ားျဖစ္ပါေလသည္။
ထုတ္ေစ်းေသာင္းဂဏာန္းမွ်သာရ်ိေသာ တယ္လီဖုန္းတစ္လံုးသည္ အျခားသူတစ္ေယာက္လက္ကို ေငြက်ပ္သိန္း
ေပါင္းမ်ားစြာျဖင္႔ ေရာင္းခ်လိုက္နုိင္ၾကေလသည္။ ျပီးေနာက္ သိပ္မၾကာေသာ ကာလတြင္ ပင္ သိန္း ဆယ္ဂဏန္း
ေလာက္အထိ တန္ဖိုးမ်ားျမင္႔တက္သြားျပန္ပါေလေတာ႔သည္။ တစ္ေထာင္႔ကိုးရာကိုးဆယ္ ၀န္းက်င္မွသာ ဆယ္လူ
လာဖုန္းတဲ႔ ေခတ္စလို႔လာျပန္ပါေလသည္။ အုတ္ခဲ တစ္လံုးနီးပါးရွိေသာ ဆယ္လူလာဖုန္းၾကီး ေတြကို ခါးမွာခ်ိတ္
ထားသည္႔ လူတိုင္းအား ေမာ႔ၾကည္႔ၾကရသည္ ေငးေမာၾကည္႔ၾကရေလသည္ ထိုအခ်ိန္ ေရႊေစ်းက တစ္သိန္း၀န္းက်င္
ကာလကတည္းက တယ္လီဖုန္းၾကီးေတြက ေငြက်ပ္ ဆယ္သိန္းေက်ာ္တန္တာတဲ႔ေလ။
ထူထူထူရွိေသာ လူစည္ေသာေနရာတို႔တြင္ ဂိုက္စိုက္ အျပည္႔ျဖင္႔ ဟန္ပါပါ တယ္လီဖုန္းဆက္ၾကပံုက ပ်ိဳတိုင္းၾကိဳက္
တဲ႔ နွင္းဆီခိုင္ဆိုေသာ စကားကို ေျပးလို႔ သတိရမိေစေလသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ႔ အသစ္တိုးခ်ဲ႕လာေသာလိုင္း
ဖုန္းေတြ တစ္သုတ္ျပီး တစ္သုတ္ထြက္လုိ႔လာေတာ႔သည္နာမည္ေပါင္းစံုေလေသာ ဖုန္းေပါင္းမ်ားစြာ တန္းစီလို႔
ထြက္လာပါေတာ႔သည္ ထိုမွစလို႔ ဖုန္းေစ်းမ်ား က်လုိ႔လာျပီး အမ်ားသူငါကိုင္ေဆာင္နုိင္ေသာ တစ္ေထာင္႔ငါးရာ
က်ပ္တန္ဖိုးသို႔တိုင္ ေရာက္ရွိလို႔လာေလေတာ႔သည္။
photo : google image