စိတ္ ခြန္အားေပး

လူတစ္ေယာက္နဲ႔ ရန္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို သူနဲ႔ တန္းတူျဖစ္ေအာင္ အဆင္႔နိမ္႔လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ကိုယ္႔စိတ္ကို သူမ်ားက ၀မ္းနည္းေအာင္၊ ၀မ္းသာေအာင္ လုပ္လို႔ရေနၿပီဆိုရင္၊ကိုယ္က သူ႔လက္ခုတ္ထဲကေရ ျဖစ္သြားၿပီ။
သူတစ္ပါးမွာ အမွားတစ္ခု ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္တစ္ခုခု ေတြ႔တဲ႔အခါကိုယ္႔မ်က္ႏွာကို မွန္ထဲမွာ ၾကည္႔ေနရသလို သေဘာထားပါ။ကိုယ္႔အျပစ္ကို ရွာျပတဲ႔သူကို ကိုယ္႔ေက်းဇူးရွင္လို႔ သေဘာထားပါ။ကိုယ္က သူမ်ားကို အျပစ္တင္ ရႈံ႕ခ်ေနတာဟာ သူဘယ္လိုလူလဲ ဆိုတာ မေပၚလြင္ဘူး။

ကို္ယ္ဘယ္လိုလူလဲ ဆိုတာ ေတာ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ေပၚလြင္သြားၿပီ။ သူတစ္ပါးကို အျပစ္ျမင္လို႔ရွိရင္ အဲဒီအျပစ္မ်ိဳး ကိုယ္႔မွာရွာၾကည္႔ပါ။ ရွိေနတတ္ပါတယ္။
သူတစ္ပါးမွာ ေကာင္းတာျမင္ရင္လည္း အဲဒီလို ေကာင္းတာေကာ ငါ႔မွာ မရွိဘူးလား။ရွိရင္ေကာင္းပါတယ္။ မရွိေသးရင္ ရွိေအာင္လုပ္ရမည္။ကိုယ္စိတ္ကို ကိုယ္သိတာဟာ လူ ကလြဲလို႔ တျခား ဘယ္သတၱ၀ါမွ မလုပ္နိုင္ပါဘူး။ဒါဟာ လူသားရဲ႕ ထူးျခားတဲ႔ အရည္အခ်င္းပါ။ ဒီအလုပ္ကို မလုပ္ေသးသ၍ လူ မပီသေသးသူ၊အဆင္႔ျမင္႔လူသား မျဖစ္ေသးသူ ျဖစ္ေနမွာပါ။

သတိနဲ႔ ေနတာမ်ားေလေလ လူႀကီးဆန္ေလေလ၊ ရင္႔က်က္ေလေလပါပဲ။ပစၥဳပၸန္ဟာ တန္ဖိုးအရွိဆံုးပါ။ အနာဂါတ္ကို ေမွ်ာ္ၿပီး ပစၥဳပၸန္ကို မျဖဳန္းသင္႔ပါ။ ကုိယ္႔ကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈရွိတဲ႔သူ၊ ကုိယ္႕အလုပ္ကိုကိုယ္ အတက္နိုင္ဆံုး ေကာင္းေအာင္ လုပ္တဲ႔သူဟာသူ႔ဟာသူ စိတ္ေက်နပ္မႈ ရေနတယ္။ စိတ္ခ်မ္းသာေနတယ္။ ေပ်ာ္ေနတယ္။သူမ်ားခ်ီးမြမ္းတာ အေပၚမွာ မွီခိုမႈ မရွိဘူး။ လြတ္လပ္ေနတယ္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနပါ။ ေပါ႔ေပါ႔တန္တန္မေနပါနဲ႔။လူေတြကို မယံုၾကည္တဲ႔သူ၊ လူေတြကို သည္းမခံ ခြင္႔မလြတ္ နိုင္တဲ႔သူေတြဟာ အေဖၚမဲ႔တတ္တယ္။သူမ်ားအေၾကာင္း မေကာင္း ေျပာတတ္သူ ေတြမွာလည္း အေဖၚမဲ႔တတ္တယ္။ခြင္႔လြတ္ျခင္း ဆိုသည္မွာ ေပ်ာ႔ညံ႕ျခင္းမဟုတ္၊ သတၱိရွိျခင္းသာ။

သူမ်ားကိုနိုင္ခ်င္တာ ကေလးဆန္တဲ႔စိတ္၊ သူမ်ားကို အျပစ္ရွာခ်င္တာ မရင္႔က်က္တဲ႔စိတ္။သင္ဘယ္လို လူလဲဆိုတာ သိခ်င္လွ်င္ သင္႔ ပတ္၀န္းက်င္က လူေတြကို အကဲခတ္ပါ။သင္ႏွင္႔ သင္႔ပတ္ ၀န္းက်င္က လူေတြရဲ႕ ဆက္ဆံေရးဟာ သင္႔ကိုသင္ ဘယ္လိုလူလဲဆိုတာေဖၚျပေနပါတယ္။သူမ်ားကို ဘယ္လိုလူစား လို႔ေျပာတာဟာ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ဘယ္လုိလူစား လို႔ေျပာတာနဲ႔ တူပါတယ္။တစ္ကိုယ္တည္း ေနျခင္းဟာ ေလးနက္တဲ႔ အသိဥာဏ္ကို ျဖစ္ေပၚေစတယ္။တစ္ကိုယ္တည္း စိတ္ခ်မ္းသာစြာ ေနထိုင္နိုင္ျခင္း၊ အမ်ားႏွင္႔ အဆင္ေျပေျပ ေနနိုင္ျခင္း သည္ျမင္႔မားေသာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ရင္႔က်က္မႈျဖစ္သည္။