Rok 2020 kontynuuje rozwój naszej cywilizacji w kierunku wyznaczonym przez Georga Orwella w „Roku 1984”. Jedną z najbardziej dziwnych kwestii związanych z najważniejszą książką XX wieku jest motyw nieustannej inwigilacji za pomocą wszędobylskich ekranów i kamer.
Rozwija się to na każdej płaszczyźnie, zwróćcie uwagę, że przez pandemię niemal każdy z was musi co jakiś czas pokazać co ma w domu poprzez nauczanie zdalne. Poprzez pracę zdalną, poprzez wszelkie inne kontakty społeczne. I już nawet nas to nie oburza – pokolenie młodsze uważa, że tak ma być, pokolenie starsze mówi, że „kiedyś to było nie do pomyślenia”, ale z tym żyje i wtapia się w otaczający nas układ, co najwyżej ruszając nosem.
Stajemy przed ciekawym dylematem – bezpieczeństwo albo wolność. I godzimy się na wiele, by czuć, iż przestępca zostanie zlokalizowany poprzez system kamer. Godzimy się na to. Niestety wyniki badań, którymi dysponuje są sprzed 7 lat. Od tego czasu dużo się w technologii zmieniło i zastanawiam się jak może mieć to wpływ na dziś dzień. Ale zerknijcie:
https://panoptykon.org/files/monitoring-wizyjny-w-zyciu-spolecznym_raport-z-badan.pdf
Jest także do dyspozycji także z 2013 roku raport NIK pt. FUNKCJONOWANIE MIEJSKIEGO MONITORINGU WIZYJNEGO
https://www.nik.gov.pl/plik/id,6400,vp,8169.pdf
Niestety w sieci chyba późniejszych badań nie ma i jest to pewien problem. Niemniej w dzisiejszych czasach w dobie pochwały bezpieczeństwa coraz częściej mamy do czynienia z wielką ochroną wizyjną, która dotyczy także Straży Miejskiej.
O tym jak to wygląda od strony prawnej mówi nam rozporządzenie w sprawie sposobu obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach publicznych przez straż gminna (miejska)
D20091720.pdf (sejm.gov.pl)
Straż miejska realizuje prawo do obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach publicznych, w sposób:
zdalny — przy użyciu urządzeń umożliwiających przekazywanie obrazu zdarzeń na odległość
bezpośredni — w przypadku prowadzenia przez strażnika gminnego (miejskiego) obserwacji i rejestracji obrazu w miejscu zdarzenia.
Tutaj sprawa jest chyba dość jasna, jeżeli kiedyś będą państwo mieli okazję zwiedzić siedzibę straży gminnej bądź miejskiej punkt 1. dobrze odbije się na tej wizycie. Są to najczęściej duże centra, które musi obsługiwać specjalnie przygotowany do tego sztab ludzi.
Przykłady monitoringu zdalnego Straży Miejskiej w wybranych miejscach w Polsce:
– Katowice
– Kalisz
– Łeczna
Nagranie oczywiście należy odpowiednio zabezpieczyć przed trafieniem w niepowołane ręce. Jak to zrobić? Są Wskazówki Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych dotyczące wykorzystywania monitoringu wizyjnego z 2018 roku, który jest dokumentem edukacyjnym w tej dziedzinie:
„Wskazówki Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych dotyczące wykorzystywania monitoringu wizyjnego” - https://uodo.gov.pl/pl/file/1200
W rozporządzeniu czytamy dalej:
Straż dokumentuje następujące informacje z przebiegu czynności obserwowania i rejestrowania obrazu zdarzeń w miejscach publicznych:
datę, godzinę rozpoczęcia i zakończenia czynności;
imię i nazwisko oraz stanowisko osoby dokumentującej;
opis zdarzenia naruszającego porządek publiczny, ze wskazaniem miejsca i wyniku obserwacji.
Jeżeli materiał nie zawiera dowodów w sprawie musi zostać zniszczony między 20 a 60 dniem od utrwalenia przy sporządzeniu odpowiedniej notatki służbowej, która powinna zawierać:
czas i miejsce zarejestrowanego obrazu zdarzeń podlegającego zniszczeniu;
sposób zniszczenia;
imię, nazwisko i stanowisko służbowe osoby dokonującej zniszczenia;
czas i miejsce zniszczenia; 5) podpis osoby dokonującej zniszczenia