ဘာေၾကာင္႔မွန္းေတာ႔မသိခ်က္ခ်င္းဆုိသလုိမ်က္လုံးအစုံကုိ ေဘးဘက္သုိ႔တအားလွည့္ပစ္လုိက္ျပီး ကြန္ပလိန္းတက္ရသည့္အေၾကာင္းကုိထိုတရုတ္ၾကီးအားစေမးလိုက္မိပါေလတယ္
အဲ႔ဒီတရုတ္ၾကီးလညး္ေျပလည္မႈရသြားေတာ့မွညိဳလည္းလွည့္ထြက္လာခဲ့ပါေတာ႔တယ္
ျပီးေတာ႔အခန္းထဲသုိ႔ျပန္၀င္ရန္ စိတ္မပါေတာ့ေသာေၾကာင့္စိတ္သက္သာမႈရရန္ သြားေလ့ရွိသည့္ေလသာေဆာင္ရွိေသာဟုိတယ္အျမင့္ဆုံးသုိ႔တက္သြားလုိက္မိပါေလတယ္
မ်က္လုံးကိုပိတ္၊ေခါင္းကုိေမာ့ျပီး ေလႏုေအးေလးမ်ားကိုရႈရိႈက္ခံစားေနရင္း ေနာက္ဘက္မွာေျခေထာက္အစုံလွမ္းေလွ်ာက္သံကုိသတိထားမိလုိက္ေလေတာ႔တယ္
စိတ္ထဲမလံုမလဲျဖစ္လာေတာ႔ ေနာက္လွည့္ၾကည့္လုိက္ေတာခုနအခန္းထဲကတရုတ္ၾကီးေဘးနားမွာထုိင္ေနတဲ့သူ။ ညိဳတုိ႔စကၠန္႔မွ်အၾကည့္ခ်င္းဆုံသြားခဲ့ၾကပါေတာ႔တယ္
ကားကေနသားတက်ၿပန္ၿဖစ္သြားေတာ့ ကၽြန္မကပုခံုးကုိ တြန္႕ခါလုိက္ၿပီး သူႏွင့္ ခပ္ေ၀းေ၀း ေနရာသုိ႕သြားရပ္လုိက္မိတယ္ေလ
ဟုတ္ပါတယ္ဒါၿဖစ္ေလ့ၿဖစ္ထရွိသည့္ ကိစၥတစ္ခုၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကၽြန္မအေနႏွင့္
တစ္စုံတစ္ရာခံစားရၿခင္းမရွိေသာ္လညး္သူကကၽြန္မကို ေငြ႕ေငြ႕ေလးၿပံဳးၿပပါသည္။ရင္ေတြခုန္လိုက္တာ အရမ္းပါဘဲ စိတ္ေတြ တည္ၿငိမ္ဖို႔ အေတာ္ၾကိဳးစားမိပါသည္