အပိုင္း(၃)ဖတ္ရန္ https://steemit.com/myanmar/@zawhtat/undefineds-ensaepa-apong-3
စိုင္းထက္ေမြးေန႔ပြဲၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း သူမေၾကာင့္ေဝယံတစ္ေယာက္ေျပာင္းလဲလာသည္။ အရင္ကလိုညနက္တဲ့ထိ gameမေဆာ့ေတာ့ မနက္ဆိုလ်ွင္လဲအိပ္ယာမွေစာေစာထတဲ့အက်င့္ေလးေတြရေနၿပီ။ေန႔လယ္ေန႔ခင္းဆိုလ်ွင္လည္းအရင္ကလိုတစ္ေနကုန္အျပင္မထြက္ေတာ့။မေန႔ ကစိုင္းထက္အိမ္သြားတာ့မေတြ႕ခဲ့သျဖင့္မနက္ခင္းေစာေစာေလး စိုင္းထက္အိမ္သို႔ထြက္လာခဲ့သည္။ စိုင္းထက္အိမ္ေရာက္ေတာ့ ငနဲသားကမထေသးသျဖင့္ အိပ္ရာထဲဝင္ျပီး အတင္းႏိူးလိုက္သည္။
စိုင္းထက္ကသူ႔အားအေစာရီးလာႏိူးသျဖင့္ပြစိစိလုပ္ကာ မထခ်င္ထခ်င္ျဖင့္ထလာပါသည္။သူအားအိပ္ရာမွ အတင္းႏိူးထားသျဖင့္ က်ေနာ္အားသိပ္မၾကည္ပါ။က်ေနာ္လည္းသူစိတ္ဆိုေျပ႐န္ သူႀကိဳက္ေသာ လမ္းထိပ္ကမုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္သြားရန္ေျပာၿပီး မုန္႔ဆိုင္သို႔ထြက္လာခဲ့ၾကသည္။မုန္႔ဆိုင္ေရာက္ေတာ့ဆိုင္ရွင္အေဒၚႀကီးကသားတို႔ေရထံုးစံအတိုင္းဘဲလားဟုေမးရာ စိုင္းထက္ကဟုတ္အန္တီဟုျပန္ေျဖလိုက္သည္။။ခနေနေတာ့ ဆိုင္ရွင္အေဒၚႀကီးလာခ်ေပးေသာ မုန္႔ကိုႏွစ္ေယာက္သားစားေသာက္ရင္းေရာက္တက္ရာရာေထြရာေလးပါးေျပာၾကပါသည္။ေရာက္ တက္ရာရာေျပာရင္း က်ေနာ္ကေက်ာင္းအပ္ဖို႔ကိစၥေျပာဖို႔ကိုသတိမရ။စိုင္းထက္အိမ္ေရာက္ေတာ့မွ စိုင္းထက္အေမကသားတို႔ဘယ္ေန႔ေက်ာင္းသြားအပ္မွာလဲေမးမွလာရင္းကိစၥကိုသတိရသည္။
ႏွစ္ေယာက္သားေက်ာင္းအပ္ဖို႔ကိစၥကိုတိုင္ပင္ၿပီးနာက္တစ္ပါတ္တနလၤာေန႔ေက်ာင္းသြားအပ္ရန္ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ေန႔ခင္းပိုင္းေရာက္ေတာ့ေဝယံတစ္ေယာက္အိမ္ျပန္လာၿပီးေရမိုးခ်ိဳးကာထမင္းစားလိုက္။ထမင္းစားၿပီးေတာ့အေမက ကြၽန္ေတာ္ကို သားအျပင္မသြားပူးလားဟုေမးသည္။ကြၽန္ေတာ္လၿပံဳးၿပီးေခါင္းရမ္းျပလိုက္သည္။အေမကငါ့သားေလးၿငိမ္လွပါလားေကာင္မေလးေတြ႕ေနၿပီနဲ႔တူတယ္ဟုစသည္။က်ေနာ္လည္းအေမေျပာတာမွန္ေနသျဖင့္ရွက္ရွက္ႏွင့္ဟုတ္ပါပူးဗ်ာဟုျငင္းလိုက္သည္။အေမကဘာမထပ္မေျပာဘဲရီေနေတာ့သည္။အေမရီေတာ့ကြၽန္ေတာ္မွာမ်က္ ႏွာပိုပူသြားသည္။ထို႔ေၾကာင့္အေမကိုစကားလြဲရန္ ေနာက္တစ္ပါတ္တနလၤာေန႔ စိုင္းထက္ႏွင့္ေက်ာင္းသြားအပ္မည့္အေၾကာင္းကိုေျပာျပလိုက္သည္။အေမကဘာမ်ွမေျပာေအးေအးဟုသာေျပာသည္။
ကြၽန္ေတာ္ေက်ာင္းအပ္မည့္ရက္ကိုေရာက္ေစခ်င္လွၿပီ။အခ်ိန္ဆိုသည္မွာကလည္းကုန္ေစခ်င္ရင္ျမန္ျမန္မကုန္တစ္ရက္တစ္ရက္ကိုတစ္ႏွစ္အလားထင္မွတ္ရသည္။ေက်ာင္းသြားအပ္ရမည့္ေန႔ေရာက္ေတာ့စိတ္ေလာႀကီးေန၍လားမသိအေစာရီးႏိုးေနသည္။မ်က္ႏွာသစ္ေရမိုးခ်ိဳကာေက်ာင္းသြားအပ္ရန္ျပင္ဆင္ၿပီးအေဖႏွင့္အတူမနက္စာစားသည္။ေဝယံေစာေစာထၿပီးျပင္ဆင္ထားေတာ့ အေဖက "သား "ဘယ္သြားမလို႔လဲဟုေမးသည္။
သားေက်ာင္းသြားအပ္မလို႔အေဖ။
ေၾသာ္ သားတို႔ေက်ာင္းေတာင္အပ္ရၿပီလား။
"ဟုတ္ "အေဖ။
ေအးေအး။
ပိုက္ဆံကိုမင္းအေမဆီကေတာင္းသြားလိုက္ေတာ့ေနာ္။
ေဖရီးရံုးသြားေတာ့မယ္။
"ဟုတ္ကဲ့"အေဖ။
အေဖထသြားေတာ့ အေဖ့ေနာက္ေက်ာကိုၾကည့္ၿပီး အေဖအေၾကာင္းကိုစင္းစားမိသည္။အေဖက ေဝယံငယ္ငယ္ထဲက ပူဆာသမ်ွကိုအကုန္ဝယ္ေပးခဲ့သည္။မ်က္ႏွာမငယ္ရေအာင္ထားသည္။အေမ့ကိုလည္းအိမ္မွာဘဲေက်ာ့ေနေအာင္ထားသည္။အျပင္အလုပ္ကိုထြက္မလုပ္ခိုင္းပါ။သူတစ္ေယာက္ထဲဘဲရုန္းကန္လႈပ္ရွားခဲ့သည္။အေဖငယ္ငယ္ကဆင္းရဲသျဖင့္အေမ့မိဘမ်ားကအေဖႏွင့္အေမကိုသေဘာမတူပါ။သေဘာမတူသည့္ၾကားကလပ္ထပ္လိုက္သျဖင့္အေမကိုေသခန္းျဖတ္ထားၾကသည္သည္။
အေဖကမခံခ်င္စိတ္ႏွင့္ႀကိဳးစားခဲ့သည္။ယခုဆိုေဝယံတို႔ အေျခေနတစ္ခုထိရပ္တည္ႏိုင္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ကြၽန္ေတာ္ကိုေမြးေတာ့မွအေမမိဘမ်ားကအဆက္အသြယ္ျပန္လုပ္သည္ဟုအေမကေျပာျပဖူးသည္။အေဖမိသားစုတာဝန္ကိုေက်သည္ဆိုတာထက္အမ်ားႀကီးပိုသည္။ခုလည္းေက်ာင္းသြားအပ္မည္ဘဲေျပာရေသးသည္လိုသေလာက္ေတာင္းသြားတဲ့။မိသားစုတာဝန္ေက်လြန္းလွသည့္အေဖကိုေဝယံခ်စ္သည္။ေလးလဲေလးစားသည္။အေဖဆိုသည္မွာမိသားအတြက္heroျဖစ္သည္။
ဆက္ပါဦးမည္.......
msc 249
