🌷🌷🌷 สวัสดีค่ะเพื่อนๆ วันนี้ขอส่งภาพป่าเขา ลำเนาไพร แถวบ้าน เข้าร่วมกิจกรรมการประกวดกับทางชุมชนไทย บ้านยุอยู่บนเขาบนดอย ก็ยังมีต้นไม้ ป่าไม้หลงเหลืออยู่มาก ป่าไม้เป็นป่าไม้สงวน ที่มีพันธุ์ไม้หลากหลาย มีระบบนิเวศที่สมบูรณ์ ชาวบ้านแถบนี้ได้เข้าป่าหาของป่ามากิน มาขาย เป็นรายได้เสริม โดยเข้าป่าหาเห็ด หาหน่อไม้ เห็ด และหน่อไม้ ก็จะมีช่วงหน้าฝน ช่วงนี้แหล่ะค่ะ เห็ดก็มีหลายชนิด แล้วก็เกิดไม่พร้อมกัน ชาวบ้านก็ได้ฝากท้องไว้กับป่า
🌷🌷🌷 ตอนเป็นเด็กครอบครัวก็แทบจะเรียกได้ว่าอยู่ในป่าเป็นหลัก เพราะสมัยก่อนที่ความเจริญยังไม่เข้าถึง ไร่ของเราก็อยู่กลางป่า รอบๆ ก็มีไร่ของคนอื่นๆ บ้าง และก็ยังมีป่าอยู่มาก ถึงหน้าฝนแม่ก็พาพวกเราไปหาเห็ด เก็บเห็ดมาทำอาหารกิน สมัยก่อนนี้เห็ดเกิดเยอะมาก เยอะจนกินไม่ทัน แม่ก็จะเอามาต้มใส่น้ำเกลือ เก็บไว้กินตอนหน้าแล้ง หรือเวลากลับไปเยี่ยมตากับยายที่จังหวัดชัยภูมิ แม่ก็จะเอาเห็ดต้มน้ำเกลือไปฝากญาติๆ ด้วย บางวันแม่ก็พาพวกเราไปหาหน่อไม้ มาทำหน่อไม้ดอง เก็บไว้กินช่วงที่ไม่มีหน่อไม้ หรือช่วงก่อนสงกรานต์ ในป่าแบบนี้จะมีต้นบุก เกิดเยอะมาก หรือพวกเราเรียกว่าอีลอก จะเกิดก่อนสงกรานต์เท่านั้น เมื่อเก็บได้เยอะ แม่ก็จะให้พี่ๆ เอาไปขายตามบ้าน
🌷🌷🌷 แม้ทุกวันนี้ความเจริญจะก้าวเข้ามาในชนบทแล้ว แต่บางส่วนก็ยังเป็นป่าไม้ ที่เกิดจากการอนุรักษ์ของชาวบ้าน และป่าสงวนของทางราชการ ทำให้ชีวิตดูไม่ค่อยแตกต่างจากสมัยเมื่อ 30 ปีก่อนเท่าไหร่ ถ้าไม่นับเรื่องทีวี โทรศัพท์ อินเตอร์เน็ต รถยนต์ แต่ยุก็ชอบนะ เหมือนเรายังไม่ได้หลุดจากการใช้ชีวิตแบบเดิมๆ สักเท่าไหร่ และโชคดีที่ตั้งแต่เล็กจนโต ไม่ได้ย้ายไปไหนเลย อยู่กับที่ตลอด ไม่เหมือนกับพี่สาว 2 คน ที่ไม่ได้อยู่บ้าน ต้องไปอยู่ที่อื่น พี่ก็จะพูดถึงแต่เรื่องเก่าๆ สมัยเมื่อยังเด็ก เพราะตอนนั้นพวกเรารู้สึกว่ามีความสุขมาก แม้ว่าสมัยนั้นจะไม่มีเทคโนโลยีใดๆ เลยก็ตาม
