เนื่องจากที่บ้านของยุทำสวนส้มโอควบคู่ไปกับไร่ข้าวโพด บริเวณใต้ต้นส้มโอก็จะมีความชุ่มชื่นตลอดเวลา และก็จะมีแมลงชนิดหนึ่งชอบขุดรูอาศัยอยู่ตามใต้ต้นส้มโอ และบริเวณทั่วๆ ไปโดยรอบนั้นก็คือ "จิ้งโกร่ง" ค่ะ
จิ้งโกร่งมีรูปร่างลักษณะคล้ายๆ จิ้งหรีด แต่ว่ามันมีขนาดโตกว่าจิ้งหรีดค่ะ สามารถกินได้ ไม่ว่าจะเอาไปทอดเป็นของว่างหรือเป็นกับแกล้มก็ยิ่งดีค่ะ
ชื่ออื่นๆ ของมันก็จะมีเรียกตามแต่ละพื้นที่ เช่น "จี้กุ้ง" ภาษาเหนือ "จี่ป่ม" ภาษาอีสาน อ้ายโกร่ง หัวตะกั่ว จี่นายโม้ มันจะกินหญ้าและใบใม้ ผลไม้เป็นอาหาร
ช่วงนี้หน้าฝน สวนใครที่อยู่ใกล้แม่น้ำเมย พอน้ำขึ้นสูงทะลักเข้าสวน (จะว่าไปก็สวนของอายุนี้แหล่ะค่ะ) พอน้ำท่วมรูของมัน พอมันไม่มีที่อยู่อาศัย มันก็จะบินขึ้นไปเกาะอยู่ตามต้นส้มโอ ลูกจ้างชาวพม่าก็จะปีนขึ้นไปเก็บมาขายให้กับคนในหมู่บ้าน เขาขายกันอยู่ที่ตัวละ 1 บาท วันหนึ่งได้หลายร้อยตัวเลยค่ะ วันดีคืนดีก็แจ๊คพอตแตกเจอสัตว์อื่นๆ อยู่บนต้นส้มโอด้วยเหมือนกัน เช่นว่า "งู" เป็นต้น งานนี้ตัวใครตัวมันละค่ะพี่น้อง 5555
ในช่วงหน้าหนาว ถ้าเข้าไปในสวนส้มจะได้ยินเสียงของมันร้องดังก้องสวนเลยค่ะ ยุเคยเข้าไปขุดเอาช่วงกลางคืนค่ะ เพราะหน้าหนาว "จิ้งโกร่ง" จะมีไข่เต็มท้อง เอามาทอดกรอบๆ โรยเกลือป่นนิดหนึ่ง อร่อยอย่าบอกใครเชียว และอีกเมนูหนึ่งที่อร่อยมากๆ คือ "น้ำพริกจิ้งโกร่ง" เมนูนี้สามีชอบมากและทำให้ยุทานประจำ
ไว้เจอกันโพสต์ต่อไปค่ะ
😍ขอบคุณสำหรับคอมเม้นและโหวต😍
