ရက္ဒိတ္ေတြ ေစညြန္းခဲ႔
အခ်ိန္တန္အိမ္ျပန္ရမယ္ဆိုေပမဲ႔
ေနခ်င္ပါေသးတယ္။
အခုေတာ့တကၠသိုလ္ေျမမွာ ပညာေဖြရွာလို႔
သုံးႏွစ္သုံးမိုးေတာင္ျကာခဲ႔ျပီေပါ့
ပညာေတြျပည့္ ခြဲရမယ့္ေန႔ေတြ
အလြမ္းေငြ႔ေတြနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ရေတာ့မွာလား
တက္ျကြစည္းလုံးညီညာတဲ႔
ဘူမိ မိသားစုေလးနဲ႔လည္းမခြဲခ်င္ဘူး။
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အတူရွိခဲ႔တဲ႔
ေနရာအားလုံးကိုလည္း မေမ႔ႏိူင္
ပညာသင္ေမာင္ႏွမေတြကိုလည္း ေမ႔လို႔မရခဲ႔ပါ
ႏွလုံးသား ပန္းခ်ီေလးလည္း
ေဆာင္းညရဲ႕အိပ္မက္ေတြျဖစ္လို႔သြား
ေဝးရမယ့္အသိ ရင္ထဲရွိလာလို႔
ေျခလွမ္းေတြက ယိုင္နဲ႔နဲ႔
အလြမ္းေတြေဝလို႔ ပန္းေတြေျကြေျကးဆိုရင္
က်ြန္ေတာ့ႏွလုံးသားေလးလဲ ကမာၻေျမရဲ႕ဆြဲအားႏွင့္အတူ
ေျမမႈန္ေတြ လူးကုန္ပါလိမ္႔မယ္။
လြမ္းဆြတ္ျခင္းေတြနဲ႔ ေရာယွက္လို႔
ခြဲခြာရမယ္႔ ေန႔ရက္ေတြနဲ႔
အေဝးဌာေန တမာေျမကို
မျပန္ခ်င္လည္း ျပန္ရဦးမယ္
ေတာင္တန္းေတြနဲ႔အျပိဳင္ ပန္းခိုင္ေတြျကားက
အမိတကၠသိုလ္ ေျမသဖြယ္
ေရႊဆည္တကၠသိုလ္ေျမရယ္.....။