တစ္လမွာ ရက္သုံးဆယ္သာ
ဆုံစည္းခြင့္ ရခဲ႔ေပမယ္႔
တမ္းတျခင္း အနႏၲနဲ႔
သတိရေနလ်ွက္ပါ ခ်စ္သူ.....
ေဝးကြာျခင္း ေန႔ရက္ေတြရဲ႕
ကုန္ဆုံးခဲ႔ အခ်ိန္တိုင္းမွာ
မေမ႔ႏိူင္လို႔ လြမ္းေနမိေတာ့
ပါးျပင္ထက္မွာ မ်က္ရည္တခ်ိဳ႕
စြန္းထင္ခဲ႔ျပီေပါ့ ခ်စ္သူ......
ေဟမာန္ေဆာင္းရဲ႕ႏွင္းစက္ေတြျကား
တူယွဥ္တြဲလို႔ ေလ်ွာက္လွမ္းခဲ႔တဲ႔
တို႔ေက်ာင္းေတာ္ျကီးရဲ႕လမ္းမျကီးက
အထီးက်န္ေနမွာပဲေနာ္....
သတိရတယ္ခ်စ္သူ.......
ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးစြာ ကစားခဲ႔ဖူးတဲ႔
က်ြန္းတန္းေလးက ခုံတန္းေလးေတာ့
ခုေလာက္ဆို အေဖာ္မဲ႔ေနေရာေပါ့...
လြမ္းတယ္ ခ်စ္သူရယ္....
အစားထိုးမဲ႔ ေန႔ရက္ေတြရဲ႕
ျကည္ႏူးမႈ အပိုင္းအစေလးေတြ
လြမ္းေဆြးျခင္း တိမ္တိုက္ေတြျကား
တစ္စတစ္စ ကြယ္ေပ်ာက္သြားခဲ႔ျပီ...