Zeven energetisch

wootzu(41)

Published in

#liefde

Words

1877

Reading

9 min

Listen

Play

Zeven energetisch

De persoonlijke groei van een mens gebeurt in fasen. Fasen waarin eerst iets ontstaat, wat later wegvalt. De volgende uiteenzetting is daarin een soort mentale referentiekaart: een uiteenzetting van de verschillende fasen van persoonlijke groei... zodat je kunt herkennen, wie waartoe behoort en waar je zelf ongeveer bent en naartoe neigt en waar organisaties en instanties aan toe behoren. Je zal mogelijk door al de fasen gaan, tenzij je iemand bent die grote sprongen kan maken: iemand die de vormende werking van cultuur, religie en maatschappij niet heeft geadopteerd of ze gewoonweg los kan laten.
De uiteenzetting bevat zeven mentale toestanden: als zeven soorten vruchten van bewustzijn als mind in de mens, als zeven muziektonen, zeven kleuren, zeven gestalten; zeven toestanden als zeven vibratiemogelijkheden van je wezen.
Het is een uiteenzetting van de energie die liefde is, zoals deze zich in haar verschillende hoedanigheden in je wezen gestalte geeft: van geest naar heilige geest naar spirit; van demonisch, naar menselijk, naar wezenlijk.
Karakteristieke kenmerken en eigenschappen, zoals ze zich als je geest tonen, van ego naar mens naar wezen.

Chaotisch – Deze toestand is ongericht. Zonder besef van iets is het overheersend en onderdrukt het alles wat het ziet. Blind in alles, heeft het ongerichte haat. De misvormde eigenschappen van de geest zijn gebroken faculteiten. Het is misbruikend en misselijkmakend en afgesloten van elk licht. Het is blind voor zichzelf en alles om zich heen. Afgesloten in duisternis verpersoonlijkt het iedere op de tast geraakte omstandigheid, die het slechts reactioneel, in haat, vernietigen en vermoorden wil. Demonisch is het te noemen: kapot maakt het kapot. Alles hier is omgedraaid, het beleeft pijn van een ander als genot. Misbruikend is het tegen leven, zonder besef van wat het instinctief doet of is. Seks hier is verkrachtend. Slachtend is het alles opofferend uit desintegrerend onbegrip... door gevoelens van gemis, onvoldane eigenwaarde en gewelddadige en traumatische ideologische inprenting. Psychotisch is het “uit elkaar vallend”. Primair gericht op vernietiging is het minachtend voor leven en daarmee uiteindelijk zelfvernietigend. -Letterlijk.
Schiftend – Deze toestand van zijn is machtsbelust. En gewelddadig en overweldigend is het een manipulatieve en deceptieve macht. Sparrend met woorden en vechtend voor gelijk, domineert het anderen en wil het wild en gierig bezitten en misleiden tot het opgeven van de eigen wil van ieder ander. Verleidende kortzichtigheid zonder spijt, is de primaire mentale faculteit. Instinctief reageert het op omgeving en anderen. Angstig en kwaad is de interne beleving splitsend, leugenachtig, beoordelend, achterbaks en onverschillig voor enige consequentie. Het eist disciplinaire volgzaamheid uit eigen onderdanigheid. Des duivels is het overtuigend overheersend, uit lafheid met een overtuiging in gewelddadige trots. Seks hier is hedonistisch, lustvol, of streng afwijzend. De innerlijke gesteldheid van liefde is hier “gewond” te noemen.
Complexiterend – Deze toestand van zijn is controlerend, als in een controlerende macht. Het wil voor zichzelf en vergelijkt met anderen en denkt in termen van bezit. Het is beredenerend, Order-lijk, en afgunstig. De rationele redenaties zijn beredenerend, maar zichzelf bevattend circulair. Het is gebruikend: gebruikmakend van anderen door eigen interne verheven overtuigingen. Gelovend in eigen recht komt de ander er niet bij kijken. Het vormt intellectuele complexen als filosofieën die de mind niet kunnen ontstijgen. Het is politiek, doortrapt en vervormend: het is ideologisch- religieus met eigen wensen die het hele universum ontzien. Sensitief is het slechts gevoelig voor inbreuk op de eigen overtuiging. Het complexe hier uit zich hier nog steeds in oppervlakkigheid. Het denkt dogmatisch, institutioneel en hiërarchisch. -En dat alles binnen de afbakening van eigen opgelegde grenzen die traumatisch triggeren wanneer aangeraakt. Seks hier is verleidend, doortrapt, voor eigen plezier, gebruikmakend van de ander en projectief lustvol om de ander te bezitten… En daarmee afgunstig om te delen, voor het, uit jaloezie, bezitsdrang en zelfbescherming aan z'n eigen trekken komt. De innerlijke gesteldheid van liefde is hier “emotioneel vervormd” te noemen.
Moreel – Het eerste bewuste “niveau”. Je toestand hier is gevend én nemend, maar soms ook delend en ontvangend. Affectioneel uit je je in betrokkenheid en ben je adaptief naar omstandigheden, gebeurtenissen en zienswijzen. Intuïtief ga je om met elkaar. Niet moralistisch ben je levend moreel. Eerlijk wil je zijn, passend in je omgeving en bij elkaar. Romantisch en begripvol ben je naar elkaar en met jezelf. Het leven beschouwend geef je het vorm. Hartelijk en gunnend geef je en zo neem je ook. Als toegewijde van elkaar ben je zo menselijk en klaar voor inzicht. Seks hier is voor elkaars gevoel, liefdevol en geduldig delend.
Vocaal – Je staat hier is expressief. Uitgesproken ben je manifesterend en doordacht door groeiend inzicht. Intens persoonlijk en waarheidsgetrouw ben je samenvoegend en reikend naar grootse inzichtelijkheid. Aspirerend naar heelheid is het licht gezien. Je bent gevormd uit directe gewaarwording die in je uit Zelf is ontstaan. Als mysterieus herken je alles, nederig voor de enormiteit ervan. Seks hier is voor de ander, en gesprek is er genoeg, al zijn woorden niet toereikend meer. Lyrisch van elkaar klinkt beter, want er is nog zoveel meer. Door de gevonden grootsheid van je wezen is de ander geen ander meer, maar zijn we dezelfde geworden.
Inzichtelijk – Je staat hier is visionair. Groots bemerk je het geheel. Inzicht wordt gemakkelijker verkregen of is er al compleet. Helder is de zienswijze, doorziend, kleurrijk en utopisch. Empathisch zie je ver voorbij wat eerder mogelijk was en oogt alles weergaloos. Hoog-sensitief is het je wezen die zich als zelf-transformatief toont. Je kan vele vormen aannemen en doorzien. Zelf-verrijkend ben je ontvankelijk en ontvormd. Inzichtelijk uit je wat er is en ben je harmonieus met Zelf. Seks hoeft er hier amper te zijn: het voelt te klein en door de adoratie van je wezen is de inzet voor elkaar zo'n waardevol iets.
Bevrijdend – Deze staat is vormloos wezenlijk. Heel en al omvattend eindeloos ben je compleet en totaal. In eenheid zie je ieder deel. Seks hier is gemakkelijk celibatair, er is gewoon geen behoefte aan, maar het zal altijd passievol zijn. Open is je hele wezen. Los van zienswijze en interpretatie. Leeg en vol tegelijkertijd ben je symbiotisch en geheeld. Denken hier is anders. Je droomt met wat je ziet vanuit directe inzichtelijkheid, en daar zie je wijds en overzichtelijk groots. Het lijkt daarom vaak absoluut, maar het is geenszins zo. Het is niet niet dat je alles weet, er is slechts een duidelijk zien van structuren en verbanden, dwars door alles heen. Zonder redeneren in een ogenblik wijds ver kijken en aldaar inzichtelijk doorzien is het nog steeds naar wezenlijk gegeven mogelijkheid... er is geen weg daaromheen.

De eerste drie niveaus of fasen, zijn onbewust. Er is geen tot weinig gevoel voor anderen. Ze zijn “in het donker” te noemen. Nemend, zijn ze egoïstische (veel)eisendheid. De gedachten zijn er fantaserend, (ir)rationeel uit onthouden kennis en redenerend volgens eigen gelijk. Rigide zijn de houdingen en rigide zijn de zienswijzen. Destructief volgens eigen patronen, zijn ze alle projecterend. Dierlijk zijn deze drie instinctief en reactief. Ego heeft er bezit van de mind.

De tweede en derde fasen, zijn aanschouwend. Reactief in spraak en handeling; deflecterend intellectueel en aftastend in benadering.

De eerste drie fasen zijn egoïsch, de vierde is van het hart en de laatste drie fasen zijn bezield te noemen. De eerste drie fasen zijn stug, de vierde fase is dynamisch en de laatste drie fasen zijn vluchtig tot harmonieus.

In het vierde aangekomen, doe je eigenlijk niets meer zelf met je mind. Je zou kunnen zeggen: “Er gebeurt” of “Er is een weten”: een voelen en een zien is daar. Er is een herkenning van wat al is, waarmee het vormloze soms opgemerkt wordt.

In de vierde fase ben je bewust te noemen, of onbewust bewust: mens en kind van de mensheid: in het licht. Het is het midden van “de zeven” en je staat daarmee op een brug. Menselijk is dit het kruispunt van je wezen, nog één stap en je kent de werkelijkheid. Gedachten komen denkend en dromend, zonder oorzaak, reden of forcering. Intelligentie wordt er voelend aangesproken en is daarmee gevoelig voor anderen en voor zelf. Je sensitiviteit en emotionaliteit zijn er compleet in dynamiek. Je bent er voor het eerst in je leven echt jezelf.

De vijfde en zesde fasen zijn welbespraakt uit zelfreflecterende herkenning. Elastisch in de mogelijkheden, open voor anders, nieuw, begrip en inzichten. Begrepen is dat veel van wat geloofd werd, gewoon onwaar was en uit je kan verdwijnen. Je hebt er ogen door gekregen en ziet wat in je is en wie je zelf bent.

De vijfde, zesde, en zevende fasen zijn bewust, begaafd en wijs, te noemen. Voelend voor zelf en het geheel is het altijd voelend voor anderen, maar transformeert het zichzelf. Gedachten hier zijn dromend ziend. Creërend wat niet was, kan alles toch. Alles kan, er is geen einde aan je zoals je dacht dat je was. Goddelijk is het te noemen, verlicht of in het licht, bevrijd van zelf is het Zelf bevrijd bevrijdend Zelf.

Je zal door alle fasen heen en weer spelen tijdens je leven, mogelijk meerdere keren… voordat je in het centrum blijft hangen. Je kan niets overslaan: je neigt naar het volgende en voelt het vorige verleidend door bekendheid... maar je bent waar je bent. Je kan niets forceren, want er is inzicht nodig om verder te groeien. Je moet begrijpen hoe dit werkt, zodat je los kunt laten om te groeien, maar het vereist alleen je aandacht en niet een of andere kennis.
Je kan eigenschappen van alle fasen emuleren, maar daar verander je niet door. Je moet er doorheen groeien met je eigen inzicht en je doorloopt de fasen daarin als morphogenisch: ze lopen in elkaar over en transformeren in elkaar…
Om dat te begrijpen, zou je een balansschaal kunnen plaatsen tussen elke twee fasen: op een bepaald moment vindt er een omslag plaats en is er een soort geboorte. Een nieuwe gestalte wordt geboren, met een nieuwe zijnskwaliteit. De oude sterft af naar de achtergrond. Je zegt vaarwel aan al je was, om het nieuwe te zijn.
Een andere manier om dat te begrijpen is dat ieder fase, een andere energetische harmonie heeft, en daarmee een andere persoonlijke gestalte. De energetische lading zit in de gemoedstoestanden en emotionele uiting van je persoon. De onderste drie fasen projecteren naar buiten toe en hebben een strijdende, scheidende en complexiterende werking. De middelste fase geeft en ontvangt met elkaar: het projecteert en reflecteert, én zelfreflecteert soms, maar met en zonder duidelijke herkenning, door intuïtief begrip. De bovenste drie fasen delen van zichzelf enige mogelijkheid en blijven het liefst bij zelfreflectief inzicht, al kan het alle kanten op.

De gemoedstoestanden en mentale gesteldheid die het geheel “bedwingen”, zijn de emotionele frequentionele instellingen van ons wezen, waarmee we de wereld die we om ons heen willen zien, creëren… als reflectie van wat we zelf zijn. Het zijn deze “frequenties” die als trillingen ons DNA activeren en daarmee veranderingen in de eigenschappen van ons wezen teweegbrengen. Met andere woorden: door onze interne emotionele gesteldheid, onze mentale toestand en gemoedstoestanden, programmeren we ons DNA ofwel omhoog, richting liefde en compassie, dan wel naar beneden, richting des duivels en demonisch… terwijl we leven.
De keuze is aan onszelf, maar ieder mens wordt geboren als mens.