Overtuigd van het Juiste

wootzu(41)

Published in

#liefde

Words

2069

Reading

10 min

Listen

Play

Overtuigd van het Juiste

Zonder uitzondering het meest controversiële en meest verkeerd begrepen onderwerp in de geschiedenis van de mensheid, is het vraagstuk van God. Het begint en eindigt voor velen bij “geloven in…” en als enig begrip begint te dalen, wordt het “denken te weten...” wat eigenlijk een ander geloof is. Dan, wanneer enig begrip is verkregen, verandert het in “zoeken naar...”, waarmee de kentering naar binnen, meer en meer gestalte begint te krijgen. Wanneer het “naar buiten gerichte zoeken” een “naar binnen gericht zien of voelen” wordt, zullen er meer en meer stukken van je mentale egoïsche zelf afvallen, totdat je uiteindelijk naakt en leeg overblijft. Iets wat de realisatie van “dat wat je bent” kenmerkt en wat de oneindige diepgang van je wezen blootlegt.

Er is geen ander systeem dat door alle tijden heen, zo effectief is geweest om de menselijke geest te knechten, als religie. Religie bespant eenzaam de kroon op de uitvoering in z'n taak van het aan banden leggen van de mind van de mens. Niets is zo desastreus geweest voor de ontwikkeling van het menselijk potentieel, als het gelovig worden.

Je gelooft, maar weet niet en kan het ook niet weten, want je bent onbewust en je bestuurt jezelf met intellectuele kennis die je ego juist in stand houdt... Daarom zal je geloof moeten voldoen, maar “geloven in weten” is niet weten. Het enige waar dit op past is het feit dat bewustzijn transparant is en daardoor onvindbaar voor de onbewuste mind.
Bewustzijn zit in je mind, het is de intelligentie die je mind laat functioneren en het is daarom zelf onvindbaar in de mind of door de mind. Zoals de elektriciteit in je computer niet te vinden is, is het juist dát waardoor het besturingssysteem functioneren kan. Je geloof in het bestaan van elektriciteit zal moeten voldoen... net zo is het met je bewustzijn, maar je geloof in bewustzijn maakt het daarmee geen levend iets voor je. Het feit dat je mind juist door bewustzijn bestaat en functioneert, maakt niet dat je geloof in bewustzijn enige vorm van realisatie met zich meebrengt.
Bewustzijn doordringt alles en is in alles de drijvende kracht: bewustzijn is het ware leven van je leven; het is dat. Bewustzijn is de universele intelligentie die God is: het heeft alles gemaakt en het is in alles.
De rationele benadering zou je vervolgens de redenering kunnen aanmeten dat je jezelf moet ontdoen van alles wat je niet bent, en dat wat overblijft zal dan God moeten zijn... Maar je kunt jezelf niet ontdoen van je mind; het kan geen actie van je zijn. Je hebt het nodig om het gewaar te zijn en maakt samen met het bewustzijn dat erin is, de mogelijkheid om het gewaar te kunnen zijn vervolgens onmogelijk. De natuurlijke gevolgtrekking is dan: je bent het en het is in jou, maar als gevolgtrekking is het geen realisatie: realisatie gebeurt als de mind zelf wegvalt, doordat deze volledig stil is geworden, waarna bewustzijn alles is wat er is.
We zijn onwetend daarin. We kunnen slechts stukjes raken van een groter geheel. We kunnen het niet logisch beredeneren, want het is onlogisch: het is levend. Het maakt dat onwetendheid zaligmakend wordt genoemd. Het enige echte weten is het weten dat je niets weten kunt, maar dat beteken dus niet “heerlijk onbewust levend en stervend”, want daar zit een groot gevaar in… want degenen die sluw en doortrapt zijn, zijn alle onbewuste mensen gaan vormgeven op eenduidige manieren, waardoor ze ons “besturen” en meenemen naar een collectief graf. De ware onwetendheid is weten dat je niets weten kunt, het betekent niet niets weten, maar niets-wetend: wetend dat je niets weten kunt, waardoor bewustzijn in geen structuur vast kan zitten en het zich vrij kan gedragen…

We denken meestal veel aan ons gezin of werk of leven. We moeten leugens onthouden en afspraken bijhouden; allerlei kennis en informatie moeten we vasthouden, waardoor de mind bezig blijft: waardoor we “teveel minds” hebben. Zen heeft daar een concept voor dat heet: "Don't know mind": een vraagteken-mind. En dat is onze natuurlijke staat: onwetendheid. Maar het is niets wat je kan overkomen door geleerdheid. Het is iets om te durven laten zijn, zodat je mind vrij is en je totaal in ieder moment kan opgaan.

De onwetende is in het huidige stramien juist iemand die denkt dat hij iets weet. Iemand die denkt te weten wat iets is en die zich naar dat weten gedraagt. Door te beseffen dat je niets echt kunt weten, verzwakt de grip die de mind op je heeft, waarmee de situatie van onwetendheid meer evident wordt en er meer intelligentie beschikbaar is voor iedere situatie, omdat het egoïsche van de mind dan minder bazig is in je leven. Om zo met jezelf te zijn, doet afbraak aan het ego, waarmee het zich als vals toont, omdat het afgebroken kan worden… Waarna “het zien” dat overblijft, zich toont als eeuwig.
Op het moment dat het valse zelf volledig verdwenen is is alleen het echte over, maar je weet dan niet meer wie je bent, want degene die je dacht dat je was, je persoonlijkheid, is weg. En dat was de enige in je die dacht dat hij wist: de mind met persoonlijkheid. Het eeuwig veranderende is dan bevrijdt uit het afgescheiden geïdentificeerde… en wie ben je dan, als je constant anders bent en niet langer weet wie je bent?

Een onwetend mens, iemand die denkt te weten, zal daarom altijd willen compenseren met geld, macht, status of kennis. En we denken daarmee van elkaar te kunnen zien wie er iets weet. Een mens van de moderne wereld, zal daarom eerder naar een rijk mens luisteren, dan naar een arm mens, want wat heeft een arm mens nou ooit bereikt. Een modern mens denkt dat succes de ticket is. Iedereen wil geld, want met geld koop je alles, zoals het in onze wereld gaat. Geld brengt je daarmee macht en met macht zal je meer geld kunnen vergaren en anderen hun vrijheid kunnen beperken of zelfs helemaal afnemen... wat het gevoel van macht nog meer versterkt. Met geld koop je vrijheid en dan zal je gelukkig zijn, althans dat is een onderdeel van dat geloof. Het zijn vicieuze cirkels: circulaire redenaties met symbolische waarden en retorische constructies die alle voortkomen uit de mind.

Net zo is het met het “spirituele geluk” wat door sommige Meesters wordt gebruikt: Meesters die gelukzaligheid en verlichting als eeuwige toestanden als een gouden wortel voorhouden aan hele horden mensen. Zulke Meesters zijn meestal mystici die je daarmee lokken om het innerlijk te gaan vinden, terwijl er niets zoiets is als wat ze zeggen is het er toch en is het te vinden. Het is een schitterende absurditeit wat mystici doen. Het is Zen extraordinaire, om je wezen te bespelen met een show die juist van de auto-hypnotische mind gebruik maakt om de mind zelf inzichtelijk te maken: in essentie om dusdanig van de mind gebruik te maken, zodat de mind van een discipel momenten zonder gedachten gaat krijgen en er iets kan gebeuren… zoals verlichting.
Het is exact het tegenovergestelde van wat politiek, commercie en religie doen. Maar het zijn die laatsten die zich ondersteboven gedragen van wat de werkelijkheid is.
Ook daar kun je jezelf heel je leven mee voor de gek houden en de visie van de Meesters opdrinken als sterke drank en er dronken van zijn, dat werkt ook. Velen mensen gingen naar de communes van Meesters om nooit meer terug te komen. Ze worden hier gemakkelijk als gebrainwashed gezien, maar het kan heel goed dat het helemaal waard is, omdat echte spirituele Meesters mooie mensen zijn van binnen. Je kan je leven zo goed leven, als de Meester het financieel maar aan een ander overlaat… tenzij die ook boekhouder is. –mm Anders heb je er veel werk.

Je kunt momenten hebben, en dat is dat… je bent weer terug bij af. En terwijl de Meesters je vertellen dat je dan goed op weg bent, hebben ze gelijk, terwijl ze al weten dat het daar bij blijft, maar je het zelf nog steeds niet kunt.

Een cirkel van causaliteit is daarmee compleet. De cirkel houdt zichzelf in stand, doordat de mens bezig blijft om hem te proberen rond te maken... Maar een cirkel is al rond, en geen enkele inspanning van jou kant zal hem ronder maken dan het al is. De cirkel is al rond en je loopt er rondjes in. Alle rationele benaderingen zijn zo, alle redeneringen zijn zo, alle filosofieën zijn zo, alle dogmatiek is zo.

Op de manieren die vele "ismen" en "logieën" beschrijven, scheiden we ons af van onszelf. Zoals door rationalisme. Er is niets mis mee, maar het zorgt voor veel problemen doordat de waarde die we eraan hechten, een vals beeld van alle kennis verschaft.
Het levende laat zich niet abstract beschrijven, het is daar eenvoudigweg te complex voor. Welke manier we ook maar kiezen om iets te beschrijven, het eindeloze aspect is altijd daar.
Het is niet iets wat voor alle ismen en logieën geldt, noch voor het geheel van alle ismen en logiëen, maar het geldt voor grote gedeelten ervan. Vooral op academisch niveau, daar waar het reflectieve en projectieve van de mind er een beschrijving en statistieken mee rationaliseert.
Realisme is duidelijk niet zo en humanisme en logica ook niet. Je zou kunnen zeggen dat er maar twee ismen bestaan, organismen en mentalismen: het biologische en het mentale. Maar die twee zijn één.
Maar zodra de leer ergens van abstract wordt, dan is het oneindige of gerationaliseerde element al snel aanwezig. Zoals bij psychologie, theologie en sociologie al snel bemerkt kan worden dat de rationalisaties van principes eenvoudigweg gerationaliseerd wordt met veel dure woorden die de logieën eerder ontkrachten, dan dat ze bewijs bieden voor de validiteit ervan. En wanneer de extremen ervan gerationaliseerd worden, dan maken we die tot ismen, waarmee we ons eerder verder verwijderen van redelijkheid, realisme en logica, dan dat we het benaderen.

De ismen en logieën zijn slechts denkmethoden en systemen die de mind kan hanteren. Ze beschrijven, maar regelen niet. Het zijn die systemen waar we alles mee bouwen, beredeneren en rationaliseren, maar die geen effect hebben op de werking van het leven zelf. Maar om ze te gebruiken voor het regeren van mensen, dan maken we de mens kapot… ze zullen dan ook voor eeuwig blijven falen als regeermodellen voor een bevolkingen, daar is slechts gezond verstand voor nodig. Niets meer.

Vanuit de natuur gezien, beschrijving de vele leren een bepaalde of trend die ontstaat door ergens op één manier naar te blijven kijken en alle andere manieren te negeren… Dit is wat alle studies etc. doen, en we noemen dat dan expertise en geleerdheid etc., maar het mist dan inzicht, waardoor een leer tot een droge abstractie wordt die slechts iets lijkt te weten, maar de abstractie in z'n complexiteit oneindig uit kan breiden, zonder ooit enige dynamiek te zien.
Vanuit de natuur gezien, zijn de ismen en logieën alle eender: ze zijn alle filosofisch op hun eind.

De leren die ontstaan door de mogelijkheden van de mind te beschrijven, zijn eindeloos, en leiden alle terug naar een moment dat je de leer moet laten vallen, omdat de mind het eindeloze niet kan bevatten. Waarmee de zoektocht naar de bron van het eindeloze in jezelf, kan vinden. De zoektocht naar de waarheid van beide ismen en logieën bestaat als je mind, en je wezen is het begin en einde daarvan.

Je leeft door een leer slechts met de mind, maar je versmelt daardoor nooit met je innerlijk. Je kent slechts één kant van je leven en de andere kant weet intrinsiek. En in de toestand van intrinsiek weten is er egoloos gewaarzijn: gewaarzijn zonder mind. Egoloos zijn, laat je versmelten met je innerlijk, waarmee je één wordt met het Al.

Alsmaar in een cirkel lopen, brengt je altijd terug naar waar je was. Een beetje meer draaierig; een beetje meer gehypnotiseerd, maar altijd terug bij af. Er komt geen groei door totdat je het mentale loslaat en leeft met wat je voelt. Je komt niet dichterbij de wezenlijkheid van jezelf door terug te keren naar waar je net nog was… Waar is daarin de groei? Waar is het bewuster worden?
Het is het spel van de eeuwen en de Hemel blijft op deze manier ongevonden.