Emotieve sturing

wootzu(41)

Published in

#liefde

Words

2823

Reading

13 min

Listen

Play

Emotieve sturing

Het rationele van je geest, sluit je af voor het emotionele. Of, preciezer gezegd: het rationele sluit je af voor al het levende. Het is voor verreweg de meeste mensen de uitkomst om maar niet met de onstuimigheid van emotionaliteit te worden geconfronteerd. We reageren slechts met de effecten van emoties, maar we kijken nooit naar onze eigen intenties in onze eigen emoties, omdat emoties zo overweldigd zijn. Emoties kunnen je laten vliegen en verlammen; emoties kunnen je bevriezen en laten ontbranden; emoties kunnen totaal bezit van je nemen en je hele leven een andere wending geven... als je ze maar toelaat... en het lijkt dan beter om dat niet te doen, want het gooit je leven overhoop als je ze toelaat. Het is iets waar de huidige maatschappelijke wereld niet mee om kan gaan, omdat de maatschappij een systematiek hanteert die continuïteit vereist en het daardoor veranderingen niet faciliteert... terwijl een mens een levend wezen is die juist constant veranderend dient te zijn en anders doods wordt.

Door de verandereffecten die emoties bewerkstelligen, krijgen we aangeleerd om niet emotioneel te zijn. We willen daarom geen emoties in gesprek, geen emoties op het werk, geen emoties op straat, geen emoties in het openbaar, geen emotie in relaties… geen emotie, nergens, niet!
Als er mensen op straat emotioneel worden, zie je anderen stil van een afstand staren. Met grote ogen als gehypnotiseerd, zo kijken ze ernaar, want mensen zijn bang voor emoties. Het betekent dat je niet emotioneel durft te zijn. Het bevestigt het feit dat het ego niet sterk is. Zelfs de emoties van anderen zien, bevriest je. Emoties worden nergens in de wereld toegestaan; ze worden geweerd van alle plekken. Als er iemand emotioneel wordt, dan worden ze snel getroost, afgeleid en afgezonderd. We worden geleerd om iets te gaan doen en onszelf in bezigheden te verstoppen; om ons te laten troosten; om maar niet te hoeven voelen wat pijnlijk is… maar daardoor worden we dus niet met onszelf geconfronteerd. We willen al het negatieve, overweldigende, pijnlijke en emotionele onderdrukken en afbuigen; en we leren het elkaar aan om dat zo te doen. Tegenwoordig zijn uitsluitend ratio, logica, pragmatiek en redelijkheid nog toegestaan. En emotie is taboe.

Het is de hoofdreden waarom we als mensheid niet groeien en waarom veel liefde onecht is. Het is waarom we een oppervlakkigheid hebben die geen genegenheid kent. Het is waarom we geen diep wezenlijke affectie met anderen of onszelf hebben. Want het mag niet te diep gaan… het moet aan de oppervlakte blijven. We worden oppervlakkig geleerd, waardoor er geen diepgang kan zijn… Als wezens ontdaan van emoties, zijn we echter doods. We krijgen doodsheid geleerd, en we denken met die toestand de problemen van de wereld te kunnen oplossen, terwijl de problemen er juist zijn, omdat we zo zijn.

We houden onszelf onbewust en we gaan noch onszelf noch de ander ooit begrijpen, want het doet al snel pijn als we mensen diep in ons leven laten, maar de dingen vervolgens niet gaan zoals we willen... Terwijl het juist je emoties zijn die je als geen ander kunnen vertellen wat er in je aan de hand is en wat er als geheel met de wereld aan de hand is. Emoties hebben daarin een diepe verwantschap met intuïtie: emoties tonen zich, net als intuïtie, als een totaliteit in je hele lichaamgeest.

Emotie is taboe, omdat het je bevrijden kan. Emoties zijn taboe, omdat het je verlost van je “in egoïstische rationaliteit vastzittende” geest. Het is je zo aangeleerd door het systematische van ons leven, wat ernaartoe werkt om de mensheid te ontdoen van haar menselijkheid. De zachte stem van liefde wordt niet meer gehoord door onze aangeleerde dwingend redenerende mentale gesteldheid. Het is onmenselijk zo, want emoties zijn natuurlijk, terwijl onze rationaliteit slechts is aangeleerd. Emoties heb je bij geboorte, maar rationaliteit wordt later van buitenaf ingebracht. De ratio is daarmee voor de kunstmatigheid van ons leven, en emotionaliteit is om wezenlijk en natuurlijk samen te kunnen leven.

Emotie is taboe gemaakt, want als liefde schreeuwt, dan is ze woest... zo erg zo, dat je de emotionaliteit ervan in eerste instantie niet wil en kan verdragen. Het gooit alle leugens zo op tafel, onverschillig voor het resultaat, want de leugens dienen te gaan en de waarheid van wie je bent dient te gaan bestaan. Liefde als emotie is de grootste kracht op aarde... het kan alles weer rechtop zetten, maar heel je ratio zal erdoor ontsporen en je persoonlijkheid zal gaan… Waarmee je gaat bestaan als een waarlijk vrij mens die zonder ego zal bestaan.

Het zit hem onder andere in de taboes op emotionele uiting, waardoor menselijke groei uitblijft. Het is namelijk onder andere via je emoties, dat je wezen aan je overbrengt wat de intentionele lading is die in het collectief onderbewuste is verzameld. Ons wordt geleerd alle emoties te onderdrukken, ze te troosten, ze te maskeren en negeren, maar er wordt ons niet geleerd er expressie aan te geven… terwijl ze uit je wezen voortkomen en zich toespitsen op het moment!

Je intuïtie en emoties zijn er om je zonder gedachten te kunnen vertellen of een bepaalde situatie passend voor je is of juist. Je voelt je weg door het leven en weet direct of een persoon of situatie, je eigen innerlijke staat completeert: of dat iets eerlijk of waarheidsgetrouw is of niet.

Je wezen heeft een manifesterende drang van zichzelf. Je wezen wil expressie geven aan wat wezenlijk zinvol voor jezelf is, maar we leren al op vroege leeftijd hier geen gehoor aan te geven en ons aan een maatschappelijk opgelegde leer- en leefstandaard te conformeren… of deze nou cultureel, industrieel, ideologisch of religieus is. In werking en effect heeft dit eenieder schizofreen gemaakt en het heeft ervoor gezorgd dat er enorm veel ellende is op de wereld, omdat we niet beseffen dat we die ellende zelf generen door onze “negativiteit onderdrukkende” en “innerlijk ontziende” gesteldheid.
Je doet niet wat je als zinvol ervaart, maar je doet waar je geen zin in hebt... Je luistert ondertussen naar je gedachten en niet naar je gevoel, waardoor je intelligentie onaangesproken blijft en waardoor je eigen innerlijk ongehoord blijft, waardoor de negatieve intenties automatische in de “achtergrond” van je bewustzijn functioneren. De negatieve intenties zijn zich zelfs buiten je gaan manifesteren en tonen zich zelfs door tegen je gericht te zijn… en nog herkent niemand het of spreekt iemand op.

Ik bedoel niet dat je moet doen wat je ook maar wilt, of dat je maar moet doen waar je maar zin in hebt… Ik bedoel te zeggen dat er dingen in je zijn die als zinvol voor je aanvoelen, dingen die je een gevoel van voldaanheid geven. Het zijn die dingen die je als zinvol ervaart die nooit ten koste zijn van een ander, en als je die dingen aandacht geeft en daar expressie aan geeft, dan zullen we ooit zien dat het exact die dingen zijn die uiteindelijk de volledige mensheid naar een hoger niveau gaan helpen groeien.
Het betekent tevens dat het universum een set van unieke eigenschappen aan je heeft meegegeven die in niemand anders te vinden zijn, maar die je nu volledig negeert… Eigenschappen die je gedwongen hebt leren negeren. Je hebt unieke eigenschappen die van alle mensen naadloos in elkaar overvloeien en daarmee het complement zijn van de eigenschappen van alle andere mensen en van alle andere wezens en van de wereld als geheel. Je eigen natuurlijke aanleg is zelfs in-tune met alle eigenschappen van alle wezens in het universum... want het is je natuur.

De echte “nieuwe” wereld is er allang, want het is de oude wereld. Het is de eeuwige wereld... het is de wereld zoals die is: de wereld waar je geboren bent. Eindeloos paradijselijk; eeuwig delend van zichzelf en manifesterend wat het maar wilt in eindeloze uniciteit, ongeacht voor wie het ziet. Om het gestalte te kunnen geven hoeft een mens slechts naar z'n intuïtie te luisteren en z'n emoties samen met z'n mind expressie te geven. De rest volgt vrijwel uit zichzelf.

Emoties zijn als lichamelijk geclusterde belevingen. Ze vertellen je feilloos, als lichamelijk reflecties, wat je mentale toestand van een situatie is, zonder ook maar een gedachte in taal te hebben geformeerd. Je emoties vertellen je feilloos wat je onderbewuste in zich heeft aan drijfveren, intenties en overwerkte situaties. Als je geraakt wordt door iets, dan zijn het je emoties die je vertellen wat er zich in je afspeelt… niet je gedachten.
En in emoties zit kennis die loskomt als emoties worden geraakt: zoals door herinneringen aan ervaren situaties en zoals door persoonlijke betrokkenheid. Je kan de grote hoeveelheid kennis die in je opkomt slechts niet aan, omdat je al heel je leven concentratie beoefend, waardoor je mind ernstig vernauwd is. Je kan de verandering die het je wil laten doormaken niet aan, omdat je al heel je leven rationeel met jezelf bent omgegaan, en ook omdat je al heel je leven je emoties ontwijkt en je je emoties hebt leren onderdrukken en je er als zodanig al heel je leven verstoppertje mee speelt… Je wil de pijn ervan niet, omdat niet beseft wordt dat emotionele pijn, groeipijn is… emotionele pijn is de pijn waarmee je uit je schulp kruipt om als wezen te ontstaan.

Emoties presenteren zich in de vorm van compacte wolken van energetische en intentionele lading die je direct een bepaalde kant op doen bewegen of je in een bepaalde toestand zetten. Emoties zetten je in beweging of bevriezen je… maar rationaliteit heeft er geen invloed op.
Zo'n wolk van energetische en intentionele lading, noem je een emotie. Het is emotieve energie, want het is informationele energie in beweging. Het is levend, het hoort bij je, maar je rationaliseringen horen dat niet. Emotie is als een wolk gevuld met een hoeveelheid intrinsiek weten. En die energie bevat of eigenlijk energie is, in de vorm van intenties: natuurlijke lichamelijke informatie... En zoals je ernaar kunt kijken en erin kunt “zien” wat het je te “vertellen” heeft, exact zo, “luister” je ook naar je intuïtie, om te “zien” wat die je te “vertellen” heeft.

Hoe je naar je emoties kijkt is exact zoals je via je intuïtie kennis verkrijgt. Het verschil is dat emoties je vertellen over jezelf en je intuïtie je vertelt van jezelf. Emoties komen van je lichaam-geest, uit het bewuste en onderbewuste: het is kennis... En intuïtie is van je wezen afkomstig: het komt vanuit het geheel, het komt van voorbij jezelf: het is Kennis.

Een emotie is een culminatie van sturende informatie. Emotie is informatieve energie die je laten weten wat je ergens van vindt; het levert je een motief om je door die energie ergens naartoe te doen bewegen of je er vandaan te houden... op basis van de vulling van je onderbewuste en je persoonlijkheid. Emotie is intentionele informatie; het is in motief gehulde intentionele energie: energie in beweging: met intentie gevulde emotieve energie.

Laat het je meenemen, volg het en kijk. Volg het waar het je naartoe wil meenemen. Ga er in op en laat je bewegen door je emotionele energie. Laat het je tonen wat het je wil laten zien… want ze liegen tegen je, als ze je zeggen dat je je emoties niet in de weg moet laten zitten, maar dat je gewoon door moet gaan met waar je mee bezig bent. Ze liegen tegen je als ze je zeggen dat je je woede moet onderdrukken, omdat ze bang zijn om hun eigen onvrede over alles uit te spreken, want dan is het hek van de dam. Ze liegen tegen je als ze je troost aanbieden wanneer je verdriet hebt, terwijl de troosters zelf bang zijn geworden voor al de verandering die komen als je verdriet toestaat. Ze liegen tegen je als ze je zeggen dat je jezelf bezigheden moet verschaffen om jezelf af te leiden van de pijn van liefdesverdriet en hartenzeer. Je moet niets van dat; je moet al die emoties toestaan en ernaar luisteren, zodat je erdoor verandert.

Je moet ernaar leren kijken, zonder er iets mee te doen. De negatieve emoties verdwijnen door ernaar te kijken zonder dat je ze beoordeelt; want ze zijn er slechts omdat je die vasthoudt: de negatieve. De positieve emoties uit je, waarmee ze ook verdwijnen! Je zal er dan van begrijpen wat emoties in zich hebben, omdat je dan totaal kunt zijn.
Ook al is je ratio het er niet mee eens… laat je emoties je vertellen wat ervoor jou uit te leren is: het is dat wat eerder gemist is… want het staat paraat voor je, opgeslagen in je mind, en je zal het heel je leven bij je houden als je er niet naar leert kijken. Het zal slechts in ons allemaal blijven ophopen totdat we onszelf vernietigen uit onbegrip.

Als je naar emoties kijkt met een losse aandachtigheid, dan kun je zien wat erin vastzit in de vorm van gedachten en gedachtepatronen, structuren en beweegredenen. Deze patronen heb je jezelf aangeleerd en het feit dat ze er zijn is de voornaamste reden dat je ze nog steeds tegenkomt in de vorm van emoties. Meer precies zou je het zo kunnen zien, dat de patronen die je in je mind tegenkomt, de eerder ongeziene leermomenten uit je leven zijn… maar je toen werd getroost en afgeleid... waardoor je gewoon doorging zoals je was, slechts steeds een beetje meer gesloten...
Je gaf expressie aan je emoties voordat je getroost werd en je projecteerde het op alles, en nadat je getroost werd, reflecteerde je de rationalisaties die je aangeboden kreeg. Je was aan het projecteren en reflecteren, en je nam de troost in reflectie aan en de kennis die in de emotie zit duwde je weg, zo je onderbewuste in. Je verankerde deze verschuiving van aandachtigheid aan een persoon of ding, aan een geluid, aanraking, rationalisatie of bezigheid, en de leereffecten van je emoties gingen zo aan je voorbij. En ze zijn nog steeds in je opgeslagen. Je mind houdt alles paraat voor je in je onderbewuste, en het is altijd direct voor je beschikbaar. Wanneer nodig, komen al de onderdrukte herinneringen en belevingen naar de oppervlakte. Waarmee het aan je aandacht voorbijkomt in de vorm van emotionele toestanden…

Maar al de aangeleerde manieren om met emotionele staten om te gaan, houden ons nu in het egoïsche van de geest, waardoor we er nu niet uit leren en we er nu niet door veranderen… waardoor we ons onderbewuste slechts blijven vullen met alles wat we niet van onszelf hebben gezien. Dat is, totdat je kijkt.

We vullen ons onderbewuste met datgene wat we niet willen in de wereld: al het negatieve… En we vullen ons onderbewuste met datgene wat we van onszelf niet hebben gezien. We leren daardoor ons innerlijk te negeren. We worden geleerd om niet te kijken.
We worden geleerd occult te zijn.

Door op een onbeoordelende wijze met je emotionaliteit te zijn, ga je ernaar kunnen kijken terwijl je meegenomen wordt door de intensiteit ervan, maar je er niets anders mee doet dan je wezen erin te laten gaan: door gewoon toe te staan dat emoties bezit van je nemen, zonder dat je iets doet; door in emotionele staten te zijn en toe te staan wat ze met jou doen.
Je zal dan kunnen zien, alsof het je vertelt, wat het bedoelt, en wat eruit te leren is: terwijl je in alle staten bent…
Emoties lossen de problematische structuren op, en het doel ervan is daarmee bereikt, waardoor ze verdwijnen: het geleerde wordt onderdeel van je bewustzijn en je hebt het dan, in z'n kennisvorm, altijd bij je, zonder dat je het nog hoeft te dragen. Je geeft het als het ware weg aan je bewustzijn, in “begrepen toestand”, waarna je bewustzijn het je toont in inzichtelijkheid. De emotionele gevoeligheid die overblijft is een uiting van je wezenlijke zelf. Door expressie te geven aan je emoties, kom je dichter in de buurt van wie je werkelijk bent.

Doordat emoties zo sterk zijn is er een maatschappelijk breed taboe op emotionaliteit. We tonen nergens onze emoties: geen angst, geen woede, geen verdriet, geen pijn; nee, niets van dat. Niet in het openbaar... niet in relaties... niet in gesprek... niet op het werk, eigenlijk nergens. We hebben al vroeg geleerd om alle emotionaliteit te onderdrukken en we blijven dat veelal doen voor de rest van ons leven, terwijl het juist je emoties zijn die door hun overweldigende werking, je ware intelligentie kan ontsluiten. Het zijn je emoties die door je heen kunnen spoelen en alles uitwissen wat nu statisch lijkt te zijn. Het zijn je emoties die uitwissen wat je in z'n greep houdt, als een woeste zee: je statische houdingen; je vaste gedragspatronen; je statische denkwijzen; je rituele gewoonten en ingekapselde zienswijzen... samen met je hele rationele denkwijze... om uiteindelijk de complete associatieve identiteit uit te wissen: je hele valse persoonlijkheid.