De Waarheid - Verraad vertrouwen

wootzu(41)

Published in

#liefde

Words

1751

Reading

8 min

Listen

Play

Verraad vertrouwen

We leven omgekeerd met onszelf en met elkaar, omdat we niet bewust zijn van het reflectieve en projectieve van onze minds. Vrijwel de hele inhoud van de mind heeft daardoor symbolisch vormgegeven kunnen worden, waardoor we de waarheid van wat is, niet in onszelf kunnen zien en niet kunnen horen van elkaar. We houden onszelf al heel erg lang voor de gek, allemaal, en we spelen daardoor het spel met elkaar, omdat we eenvoudigweg niet langer beter weten. We rationaliseren ons overal maar doorheen, zonder enige vorm van directe herkenning van onze eigen toestand als mens.

Je voelt je beschermt door hen die je verraden, en zij die je leugens geheimhouden, noem je vrienden. Alles wat je elkaar vertelt, filter je en vervorm je door de structuur in je mind, om een beeld van: “hoe je gezien wil worden” over te brengen aan een ander... slechts zodat je ervan krijgen kunt wat je wilt.
Je vertelt elkaar over wat de waarheid is van sommige van je leugens en je vraagt de ander ze geheim te houden, en noemt elkaar dan “te vertrouwen”. Je vertelt elkaar over je leugens in vertrouwen, omdat je niet wilt dat anderen erachter komen hoe je werkelijk bent. Je wil niet dat anderen je echt kennen. Je denkt dat degene die je de waarheid over je leugens vertelt ook echt te vertrouwen is, want de ander belooft jou ook “te vertrouwen te zijn” en vertelt je ook de waarheid van hun kant, over sommige leugens.
Je laat elkaar daarmee weten dat je allebei tegen iedereen liegt, behalve tegen elkaar... en je belooft elkaar dat voort te zetten, en tegen iedereen te liegen over wat de waarheid is van je vriend die je de leugens in vertrouwen vertelt.
Beide vrienden beloven elkaar daarmee zichzelf te verloochenen en tegen iedereen te liegen die naar de ander vraagt, en je laat daarmee weten dat je over jezelf altijd liegt tegen anderen... want anders is je beste vriend als vertrouweling niet nodig.

Het is hoe het ego alles omdraait wat het tegenkomt en alles naar zijn hand zet. Het is hoe het ego alles symbolisch beleeft en hoe de mind alles perceptueel vervormt. De semantiek van de woorden die je gebruikt, zetten je consequent op het verkeerde spoor.

Als een vriend je in vertrouwen iets vertelt, vraagt die je namelijk jezelf te verloochenen, want als een vriend je vraagt of je te vertrouwen bent, vraagt die je of je bereidt bent om je mond erover te houden en erover te liegen tegen ieder ander.
Als je toch de waarheid zegt over wat je in vertrouwen is verteld, word je vervolgens een verrader genoemd... want de werkelijkheid is: de waarheid over wat in vertrouwen is verteld, vertelt je waarover die persoon tegen iedereen liegt. De werkelijkheid is: dat de waarheid over wat in vertrouwen is verteld, wordt gebruikt als leugen naar anderen toe. De werkelijkheid is: je krijgt van de persoon die je vraagt of je te vertrouwen bent, te horen waarom die niet te vertrouwen is.
De persoon die je vraagt of je te vertrouwen bent, liegt tegen iedereen om zich te kunnen voordoen zoals die gezien wil worden, maar zoals die dus niet is... om van anderen te kunnen krijgen, wat die van ze wil, maar wat die zichzelf niet geeft. Ze handelen in leugens.

Degene die tegen een vertrouweling de waarheid over z'n leugens vertelt is daarmee zelf de verrader, want die verraadt zichzelf als leugenaar en vraagt de ander ook zo te doen… Waarmee die zichzelf verraden heeft, maar ook de ander en de vriendschap.
Degene die de waarheid over z'n leugens vertelt, verraadt zichzelf door reflectie en projectie… Uit reflectie: doordat die je vertelt over leugens en daarmee slechts laat zien dat die een leugenaar is... en uit projectie: doordat die de ander daarmee vraagt over hem te liegen tegen ieder ander.

Het is een kwestie van vertrouwen. De persoon die je iets in vertrouwen vertelde is zelf de verrader: de persoon die je vraagt of je te vertrouwen bent is de verrader van de relatie of vriendschap, want die vraagt je om iets wat waar is, geheim te houden en leugens te verspreiden... want, om iets wat waar is geheim te houden, zal je verraad aan je eigen integriteit moeten plegen: je zal jezelf moeten verloochen om de vriendschap te kunnen behouden… waarmee de vriendschap niet die van liefde is, maar die van een “brothers in arms”.
Ware vriendschap en vertrouwen doen dat niet met elkaar, want je kunt zo niet eerlijk zijn met jezelf, en daardoor kun je niet eerlijk zijn met anderen. Je groeit er slechts door in complexiteit van je egoïsche structuur en het leert je jezelf je geweten te vullen met de hints om te negeren. Het is een hack voor je mind.

Eerlijkheid vereist dat je eerlijk met jezelf kunt zijn en van daaruit met ieder ander. Het is de eerste stap naar zelfkennis. De eerste stap naar vrijheid: eerlijkheid.
De vele leugens in je moet je onthouden om ermee te kunnen functioneren, om niet overal door de mand te vallen. Het is door de leugens dat het ego intact blijft. Degene tegen wie je de waarheid over je leugens wél kunt vertellen, noem je daarom je beste vriend, want bij die persoon durf je de doortraptheid van je ego te tonen, omdat de vriend zelf ook zo is... maar bij je geliefde durf je dat niet; bij eerlijke vrienden durf je dat niet.

Je beste vriend zal vervolgens over je gaan liegen tegen anderen en jijzelf zal ook over je beste vriend gaan liegen... waardoor het ego bij zowel jezelf als ook bij je beste vriend, intact blijft.
De beste vrienden die elkaar vertrouwen, zullen echter ook gedwongen zijn om tegen elkaar te liegen, want bij iedereen met wie ze praten, herhaalt het hele patroon zich in de minds van beiden ... waardoor alles wat anderen hen in vertrouwen hebben verteld, ook geheim dient te blijven, waardoor de beste vrienden alsnog tegen elkaar moeten liegen om die geheimen te bewaren... waarmee ze aldus: noch te vertrouwen zijn, noch vrienden zijn geweest.

Het is waarom de leugenaar een leugenaar blijft en ook degene die “te vertrouwen” wordt genoemd, net zo'n leugenaar is… Zelfs al vertellen ze de waarheid aan elkaar, want die “waarheid” vertelt de ander over de leugens... Want de werkelijkheid van de waarheid hier is: dat niemand anders ze echt kent, want iedereen is altijd voorgelogen, omdat ze geen beste vrienden waren… waardoor iedereen een vals beeld van hen heeft.

Het ware verraad vindt plaats door het ego. Maar de natuur is zo, dat de leugenaar daarmee zichzelf afzondert van zichzelf, en dat die zich daarmee afzondert van iedereen. Het is het ego dat verraad aan het vertrouwen van de mens pleegt. Het ego verraad iedere intrinsieke manifestatie van je wezen, door er symbolisch en verpersoonlijkt mee om te gaan, waarmee het ego zich verschuilt. Maar tevens doordat het ego de intrinsieke manifestaties van je wezen reflecteert en projecteert, is dát hetgeen waarmee het ego zijn doortraptheid toont. Het ego toont zich door wat het niet doet, het toont zich door verstopt te zijn: occult.
We nemen daarom anderen in vertrouwen om tijdelijk een aantal leugens niet te hoeven vasthouden. Je gaat dan even een beetje open en je laat een stuk van je valsheid zien, maar je gaat vervolgens door met het hele patroon en je werkt daarmee naar een nieuw moment toe, waarin je de leugens even niet hoeft vast te houden... bij je beste vriend.
En daar zit de vervulling van verlangen in: om even vrij te zijn… maar je verankert de situatie vervolgens aan het moment met de vertrouweling, waarmee je het geheel slechts herhaalt.
Het is kapot: slechts van elkaar misbruikt om het kapot weer terug te geven.

De egoïsche mind blijft zich telkens weer verstrengelen in nieuwe leugens van de identiteit, waarmee je telkens weer verraad pleegt aan je eigen integriteit en er daardoor geen vertrouwen in je kan groeien: het is een verraad aan je eigen vertrouwen, waardoor je hart niet open kan, omdat je mind wordt gebruikt in de begoocheling van verraad vertrouwen.

Je zal zo nooit iemand vertrouwen, want er is geen vertrouwen in je, en ook hen die je “in vertrouwen neemt”, zal je daarom niet kunnen vertrouwen... en je weet het, want je weet dat ze ook niet te vertrouwen zijn, doordat je ze zelf altijd hebt gevraagd te liegen over wat je ze “in vertrouwen” vertelde en doordat ze je altijd over hun eigen leugens vertelde.

Je was met je aandacht niet bij je eigen vertrouwen en je werd daarom niet eerlijk. Je voedde je vertrouwen niet met je aandacht, waardoor je hart niet open ging; in plaats daarvan, richtte je je aandacht op de symboliek van je egoïsche geest, waarin je met semantiek bespeeld werd door het woord “vertrouwen”.
Je projecteert via de symboliek van het woord “vertrouwen” een associatie op de ander, die je het idee geeft dat die te vertrouwen is; daarna luister je met de symboliek mee, maar spiegelend; waarmee je jezelf als filter gebruikt, voor de ander z'n verhaal: je laat je daarin “empathisch” gaan, omdat je hetzelfde ook terug wilt. Je luistert inhoudelijk en meelevend, omdat je even open bent ...daarom ben je beste vrienden... maar uitsluitend om direct daarna tegen al je geliefden te liegen over wat gezegd is.
De innerlijke werking van “hoe je met je beste vriend bent”, toont je hoe je moet zijn met je geliefden, maar je draait het om: je beleeft de leugenaars als “vertrouwens”waardige vrienden, en je geliefden als vertrouwen onwaardig… Je ziet jezelf niet, en daarom bouw je om je geliefden een kooi van leugens en laat de leugenaars in je hart.

Je beste vriend kent je goed, maar weet daardoor dat je niet te vertrouwen bent. Je geliefde kent je niet en die kun je daardoor zelf nooit vertrouwen.

Liefde liegt niet om zichzelf te beschermen. Liefde geeft zich bloot. Liefde vertelt de waarheid, wat de consequenties ook zijn, anders kan er geen wezenlijke groei zijn, en wordt de mensheid nooit vrij. Het is doordat we in liefdesrelaties onze geliefden niet de waarheid van onszelf vertellen, dat de relaties stoppen zinvol te zijn: dat ze stoppen te bestaan als zinvol; er waren teveel leugens en er was geen vertrouwen daar. Het ego verbiedt je lief te hebben, het zegt “nee” tegen ieder vertrouwen.