ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ရြာသားနဲ႔ ၿမိဳ႕သား ဂိုဏ္းကြဲသလို တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမွာလည္း ရြာသားနဲ႔ ၿမိဳ႕သား ဂိုဏ္းကြဲမႈေတြ ျဖစ္ပြားေနသဗ်။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာလို ရင္႐ႈပ္ေလာကမဟုတ္ဘူး။ တ႐ုတ္ေတြ ျဖစ္ေနတာက “ပညာေရး” ေလာကအတြက္။ ႏိုင္ငံအသိနဲ႔ စိတ္ဝင္စားမႈကို ယွဥ္ၾကည့္ၾကပါ။
တ႐ုတ္မွာ မိဘေတြက ေက်ာင္းေတြမွာ “အိမ္စာေပးတာေတြ ေလွ်ာ့ပါ” လို႔ ေအာ္ၾကတယ္။ အဲဒါ ၿမိဳ႕သားမိဘေတြ
“ေက်ာင္းေတြက အိမ္စာေပးပါ” လို႔ ေအာ္ေနတာက ရြာသားမိဘေတြ
ၿမိဳ႕သားေတြက အျမင္က်ယ္တယ္
“အိမ္စာေတြ အမ်ားႀကီးေပးတာ က်ဴရွင္ကို လုပ္ေကၽြးခိုင္းေနတဲ့ ပညာေရးစနစ္ပါ။ အိမ္စာေတြ ေပးလိုက္ၿပီး က်ဴရွင္ကို ေျပးေနရတာ သဘာဝမက်ပါ” တဲ့
ရြာသားေတြကေတာ့
“အိမ္စာေပးပါ။ အိမ္စာမေပးေတာ့ ေလွ်ာက္ေဆာ့တယ္။ ဂိမ္းကစားတယ္။ စိတ္ေလတယ္။ ထိန္းရတာ စိတ္ပ်က္တယ္။ အိမ္စာနဲ႔ျပန္လာ က်ဴရွင္ပို႔ထားလိုက္ေတာ့ အိမ္မွာ နားေအးပါးေအး ေနရတယ္” တဲ့
အဲဒါ ၿမိဳ႕သားနဲ႔ ရြာသား စိတ္ဓာတ္ ျခားနားခ်က္ေတြပဲ
ၿမိဳ႕သားေတြ အိမ္စာ ေလွ်ာ့ခိုင္းတာ အေၾကာင္းရွိတယ္။ ေက်ာင္းပညာက ဘဝအတြက္ ဘယ္ေလာက္ အခိုင္အမာ လုပ္ေပးထားသလဲ။ အမွတ္မ်ားမ်ားရမွ တကၠသိုလ္ေကာင္းေကာင္းတက္ႏိုင္တဲ့ ပညာေရးက ငါတို႔ သားသမီးေတြကို ဂလိုဘယ္လိုင္ေဇးရွင္းပညာေရးနဲ႔ ဆက္စပ္ေပးႏိုင္သလားတဲ့။
ၿမိဳ႕သားေတြက ဂလိုဘယ္လိုင္ေဇးရွင္း ေျပာေနခ်ိန္မွာ ရြာသားေတြက
“ေဟ့ … ဘာေျပာေျပာ အမွတ္ေကာင္းမွ တကၠသိုလ္ေကာင္းေကာင္းရမွာ” လို႔ ကုန္းခံၿပီးေအာ္တယ္။
ၿမိဳ႕သားေတြက ေက်ာင္းလႊတ္ရင္ က်ဴရွင္ မတက္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ သူတို႔သားသမီးေတြကို (အဂၤလိပ္စာ၊ သခ်ၤာ၊ သိပၸံ၊ ကြန္ပ်ဴတာ) သင္တန္းေတြ ပို႔ခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းေတြမွာ မလိုအပ္ဘဲ အခ်ိန္ေတြ ကုန္ေနရတာကို ေလွ်ာ့ခ်ေပးပါ။ အိမ္စာ မေပးပါနဲ႔လို႔ ေတာင္းဆိုၾကတာ။
အစိုးရက ဘယ္ဘက္ကို လိုက္မယ္ထင္သလဲ
ၿမိဳ႕သားေတြ ေတာင္းဆိုတာ သဘာဝက်လို႔ “ေက်ာင္းေတြက အိမ္စာမေပးရ” လို႔ အမိန္႔ထုတ္႐ံုမက အိမ္စာ ေပးမည့္အစား ေက်ာင္းတြင္ အၿပီးသင္ရန္၊ မၿပီးလွ်င္ ည ၁၀ နာရီအထိ သင္ရန္လို႔ အမိန္႔ထုတ္ေတာ့ ျပႆနာ ေတြ တက္ၿပီ။
အစိုးရအမိန္႔ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းေနာက္က်ေတာ့ မခံဘူး၊ မနက္ ၇ နာရီ ေက်ာင္းတက္မယ္ဆိုတာေတြ လုပ္ၾကျပန္တယ္။
တ႐ုတ္မွာ
ၿမိဳ႕သားေတြက ဂလိုဘယ္လိုင္ေဇးရွင္း
ရြာသားေတြက လိုကယ္လိုင္ေဇးရွင္း
ျမန္မာမွာလည္း
ကမၻာမႈျပဳခ်င္သူေတြနဲ႔
ျမန္မာမႈျပဳခ်င္ေနသူေတြ
လြတ္လပ္စြာ ကြဲလြဲခြင့္ရွိပါသဗ်ာ
ဒါေပမဲ့
လြတ္လပ္မႈဆိုတာ ဝါးလံုးကို ေခ်းသုတ္ရမ္းတာ မဟုတ္ပါဗ်ာ
တင္ညြန္႔
photo : facebook
