สวัสดีค่ะ หลังจากโพสต์ที่แล้วเล่ามุมมองในวัยเยาว์ ไป วันนี้อยากจะมาเล่าประวัติคร่าวๆ อีกครั้ง นะคะ
แนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ชื่อ วนิดาค่ะ ชื่อเล่นว่าหญิง เพื่อนๆชอบเรียกว่า "สมหญิง" มันก็ดูโบราณ ตลกๆ และไทยๆดีเหมาะกับเราไปอีกแบบ ภูมิลำเนาอยู่ที่นครนายกค่ะ (แต่ที่จริงเกิดที่กระบี่นะคะ เนื่องจากตอนโน้นนพ่อไปทำสะพานอยู่ที่นั่นค่ะ)
ประวัติการศึกษาประถม มัธยม ก็บ้านๆเลย โรงเรียนประจำจังหวัด อาศัยอยู่กับอาตามที่เคยเล่า อยู่ที่ปราจีนบุรีค่ะ ซึ่งอาเป็นคุณครู ก็จะมีความเข้มงวดในเรื่องการเรียนพอสมควร ชีวิตก็จะอยู่กับการเรียนพิเศษๆๆ แต่สิ่งนึงที่หญิงได้เรียนรู้เกี่ยวกับการเรียนพิเศษคือ ถ้าไม่อยากเรียนอย่าไปเรียน มันจะไม่ได้อะไร 555 อันนี้ประสบการณ์ตรงคือ ปกติเรียนสบายๆ ธรรมดา เรียนพิเศษก็ตามปกติกับครูที่โรงเรียน อันนี้โอเค เกรดดีมากกก ด้วยความที่อาเป็นครูไง ลูกหลานครูเค้าก็พากันไปเรียนพิเศษแถวสยาม เค้าก็ส่งเราไปเรียนด้วยความหวังดี เสียเงินก็แพงนะ โอ๊ยยย ชีวิต ไม่มีไรดีขึ้นเลย เกรดตกแบบฮวบๆเลย คือไม่สนใจเรียนเลย คือมันเหมือนไม่อยากจะรับอะไร ที่จริงอันนี้ก็เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีนะ เค้าให้โอกาสดีๆ แล้วแต่ก็นะ มันเกิดอะไรขึ้นไม่รู้ ปัจจุบันมีลูกนี่คิดเลยว่าจะไม่บังคับเรียนพิเศษ จนกว่าเค้าจะร้องขอเอง นั่นคือแปลว่าเค้าตั้งใจจะเรียนเองจริงๆ
สมัยเรียนก็เป็นเด็กกิจกรรมค่ะ เฮฮา ตามประสา
พอมหาลัยก็เฮฮาอีกตามสไตล์ มาเรียนที่มหาลัยได้ ใครจะไปรู้ว่าจะมาได้สามีคนปัจจุบันที่นี่ พูดซะเหมือนเคยมีหลายคน 555 เรียนมาจนปีสี่ไม่เคยมีแฟน ยังไงก็ไม่รู้ มองกันไปมองกันมา ได้เพื่อนมาเป็นแฟนเอาปีสุดท้าย
เรียนจบก็ทำงานครั้งแรกไม่ได้ตรงกับที่เรียนมาเล๊ยยย จบวิศวกรรมสิ่งทอ ไปทำ Import Export หัวหน้าที่รับมาก็ ไม่เป็นไรๆ เรียนรู้กันได้ เอ้า ทำก็ทำ เราก็ทำไปๆ เรียนรู้ไป ทำได้ปีนึงก็ย้าย มาทำโรงงานสิ่งทอในตำแหน่งทีก็เกียวกับที่จบมามากขึ้น แต่เรารู้สึกว่ามันก็เซ็งๆ ไม่ท้าทายเท่าไหร่ แต่ก็ทำไปๆ จนแต่งงาน มีลูกก็ย้ายกลับมาบ้าน งานที่ปัจจุบันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับที่เรียนมาอีก หัวหน้าที่รับมาบอกว่า ไม่เป็นไรๆๆ เรียนรู้กันได้ 555 คำนี้อีกแล้ว
มาถึงเรื่องการเข้าร่วม Steemit ก็ได้รับคำแนะนำมาจากพี่ทิพย์ 
