13 กุมภาพันธ์ ของทุกปีเป็นวันสำคัญอีกวันหนึ่งที่น้อยคนจะรู้ นั่นคือ "วันรักนกเงือก" ค่ะ เมื่อพูดถึงนกเงือก หลายคนมักจะนึกถึง ความรักแท้ แต่จะมีใครรู้บ้างคะว่า นกเงือกคือกลไกลสำคัญ ที่บ่งชี้ว่าป่าไม้นั่นมีความอุดมสมบูรณ์มากน้อยเพียงใด เหตุนี้เองจึงทำให้มูลนิธิศึกษาวิจัยนกเงือก คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ได้เล็งเห็นถึงความสำคัญของการอนุรักษ์นกเงือก และเพื่อสร้างความตระหนักให้กับคนทั่วๆไปได้ทราบ จึงได้กำหนดให้วันที่ 13 กุมภาพันธ์ ของทุกปี เป็น วันรักนกเงือกค่ะ วันนี้วนาจึงมีความรู้เกี่ยวกับนกเงือกมาฝากค่ะ
นกเงือก (Hornbill) เป็นนกที่มีขนสีดำ-ขาว และอาจจะมีสีอื่น ๆ บ้าง เช่น น้ำตาลและเทา อวัยวะบางแห่งจะมีสีฉูดฉาดปนอยู่บ้าง มีขนตายาวงาม ขาสั้น ชอบกระโดด นกเงือกมีลำตัวขนาดใหญ่ถึงใหญ่มาก อาจจะมีความยาวของช่วงลำตัวถึง 1.5 เมตรเลยค่ะ และจุดเด่นคือ จะมีงอยปากหนาที่ใหญ่และมีโหนกทางด้านบนเป็นโพรง ภายในโพรงมีเนื้อเยื่อคล้ายฟองน้ำ มีลิ้นที่สั้นจึงกินอาหารโดยจัดอาหารอยู่ที่ส่วนปลายปากแล้วโยนกลับลงคอไปปกติ อาหารหลักคือผลไม้ และกินสัตว์เลื้อยคลานเล็ก ๆ เป็นอาหารเสริมค่ะ
นกเงือกเป็นนกที่มีนิสัยรักเดียวใจเดียว ซึ่งเป็นพฤติกรรมน่าสนใจ ทำให้เกิดความประทับใจแก่ผู้พบเห็น นกเงือกมีการทำรังที่แปลกจากรังนกอื่นๆ คือ เมื่อถึงฤดูกาลทำรัง นกเงือกจะพากันหารังตามโพรงไม้ตามต้นไม้ใหญ่ หรืออยู่ในที่ลับตาคน เมื่อตัวเมียเข้าไปอยู่ในโพรง จะทำความสะอาดแล้วเริ่มปิดปากโพรงด้วยวัสดุต่าง หลังจากนั้นตัวเมียจะขังตัวอยู่ภายในเพื่อออกไข่และผลัดขนเพื่อให้ความอบอุ่นแก่ไข่ และลูกนกที่เกิดมา ส่วนตัวผู้จะออกไปหาอาหารมาป้อนลูกกับแม่ เมื่อลูกนกโตพอแล้ว จึงเจาะโพรงออกมาค่ะ
นกเงือก นอกจากเป็นสัญลักษณ์ของรักแท้ หรือรักเดียวใจเดียวเเล้ว นกเงือกยังเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้ระบบนิเวศของป่าไม้มีความอุดมสมบูรณ์อีกด้วยค่ะ ดังนั้นในวันที่ 13 กุมภาพันธ์นี้ จึงถือเป็นอีกหนึ่งโอกาสที่จะทำให้เราได้หันมาตระหนักถึงส่วนเล็ก ๆ ของผืนป่าที่ควรอนุรักษ์ไว้ เพื่อความอุดมสมบูรณ์ที่ยั่งยืนของธรรมชาติค่ะ
