Eskiden buralarda gezdiği gördü yerleri, spritüel deneyimlerini yazan, hayata pozitif bakan ( çok şükür halen pozitifim) ve yaptığı her paylasimin altına Mucizeler Bizlerle Olsun diye bir cümle ekleyip bu sihrin herkese bulaşmasını isteyen bir Canan vardı. Sonra birden sessizliğe büründü bugün yarın derken sürekli erteler oldu ki ertelemek hayatında en sevmediği davranışlardan biriydi. Bir baktı ki bir gün iki gün derken paylaşım yapmayali aylar olmuş. Zaman su gibi akıp gitmiş...
Uzun upuzun bir aradan sonra inzivaya çekildiğim bazen kendimi bile inandırdığım mazeretlerimle sessizliğe gömüldüğüm o yerden çıktım. Üzüntülerimi, kırgınlıklarımı sizlerin desteği ile daha çabuk yendiğimi hatırlatan sevgili dostlarım 
Bu sessizlik aslında benim bu platforma başlama nedenimi kendime karşı yaptığım bir savaşı kaybettiğimi bana gösterdi. ☹
Kardeşimin eşi haklı çıktı İstikrarsızlığım bir kere daha yüzüme vuruldu..
Büyüklerimiz İnsanın kendine yaptığı kötülüğü kırk köy birleşse yapamaz derlermiş nasıl da doğru bir söz..
Kendimi kendime kanıtlama kısmında sınıfta kaldım.. :(
Bu durum içimi biraz acıtsada beni asıl üzün yola çıktığım bana güvenen kişileri yarı yolda bırakmış gibi görünmek oldu..
Bu sefer bu istikrarsızlığımın zararı sadece bana değildi..
Herkesden çok ama çok özür diliyorum, sizleri damla, sudefteri ve baycan v.b.. hepinizi hayal kırıklığına uğrattım ve yalnız bıraktım bütün yükü omuzlarınıza bıraktım ve bir köşeye çekildim. Umarım beni affedersiniz.
Hiç olmadığım biri gibi davrandım. Aslında ben kimseyi yarı yolda bırakmam ama bazen bu erdeme, düşünceye sahip olmak yetmiyormuş, düşünceleri eyleme dökmek gerekiyormuş. Umarım bu sefer uzun bir yolculuğumuz olur birbirimize yarenlik eder şifa oluruz. 🤲
Küllerimdem bir anka kuşu misali doğmaya geldim aranızda bana yer var mı ?
Klasik olan cümlemize eklemeyi unutmayayım :)
Mucizeler Bizlerle olsun..
