15-16 ปีแล้วมั๊งที่เราไม่ได้เข้าดูหนังในโรงหนัง ยอมรับว่าเราอ่อนไหวมาก ตอนเป็นเด็กมีหนังขายยามาฉายที่วัดใกล้บ้าน เรื่อง วัลลียอดกตัญญู นาทีแรก แค่น้ำตาไหล นาทีต่อมาร้องไห้เสียงดัง แบบสะอึก สะอื้นเลยล่ะ เราต้องย้ายที่นั่งไปให้ไกลคนอื่น ไปนั่งติดลำโพง มันจะได้กลบเสียงร้องของเรา 555555