ဟိုတစ္ခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ ငါ႔မ်က္နွာ ခုန္ဆြခုန္ဆြျဖစ္ေနတဲ႔ငါ႔ရဲ႕စိတ္
တစ္ရက္တစ္ပုဒ္ စိတ္ထဲေပၚလာသမ်ွ ရွည္လ်ားစြာနဲ႔ ရင္ဖြင့္ခ်ျပလို႔ေန
ယခုခ်ိန္အခိုက္အတန့္ေလးမွာေတာ့ ရွည္လ်ားတဲ႔ ရင္ဖြင့္စာလႊာမေျပာပါနဲ႔
တိုတိုတုတ္တုတ္ ရင္တြင္းျဖစ္ေတြကိုေတာင္ မတရားဖီညစ္ျပီး ေရးခ်တင္ျပေနရ
မနက္ဖန္ဆိုတဲ႔ေမ်ွာ္လင့္ျခင္းေရာင္နီက ဘယ္ေသာအခါမ်ားလဲ?
အတိတ္တစ္ခုကိုျပန္လြမ္းဆြတ္ရင္း အနာဂတ္ဆိုတာ ငါ႔အတြက္ေတာ့မႈန္ရီေဝဝါးလို႔ေန
ဖမ္းဆုပ္ထားတဲ႔ ရွိတာေလးလည္း ေျပာင္သလင္းခါလို႔ေနျပီ
အေပၚကို ေခါင္းေမာ့ရင္ေကာ့ျပီး ေမာ္မျကည့္ရဲ႕ေပမယ့္
တင္းထားတဲ႔ငါ႔စိတ္ေတြက က်တာထက္ က်ဆင္းလို႔ေန
က်ေနတဲ႔စိတ္အစဥ္ကို ေခါင္းငံု႕ လို႔ ရင္ဖြက္ကာ ျပန္လည္ေကာက္တင္ေနရ
မျကာခဏျဖစ္တည္ေနတဲ႕ ဒီစိတ္ ေျဖသိမ္႔နိုင္ျခင္းမရွိ
ဘယ္သူ႔ကိုမွ တြင္းအားမေပးနိုင္ေသး ဒီလိုေတာ့မဆံုးျဖတ္လိုက္ပါနဲ႕
ငါကိုယ္တိုင္ရွာေဖြေနဆဲ ဒီႏြံထဲက ရုန္းထြက္နိုင္ေရး
တခါတရံ စိတ္ရူးမိတာက ဦးေက်ာ္ဟိ္န္းျကီးလို နိုင္ငံေက်ာ္ျကီးျဖစ္ခ်င္မိတဲ႔စိတ္
ယခုခ်ိန္မွာေတာ့ ေခါင္းေလးငံု႔ရင္း ေတာင္းခံမႈျပဳေနလ်က္
တစ္ေန႔ တစ္ခ်ိန္ အခါသင့္လ်ွင္ေတာ့ ျဖစ္လို႔လာမွာပါဆိုတဲ႔ ေမ်ွာ္လင္႔ခ်က္တစ္ခုကို
လက္ကိုင္ျပဳရင္း ျကိုးစားလို႔သာ အေရွ႔သို႔ ေလ်ွာက္လွမ္းေနဆဲပါေလ။
