အားလံုးဘဲ မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္ေရးခ်င္တာေလးကေတာ့ ပီးခဲ႕တဲ႕အပါတ္ကအဆက္ျဖစ္တဲ႕ အမ်ားစုမွားတတ္တဲ႕ သပ္ပံုေလးေတြျပန္စုစည္းျပီး ဘယ္ဟာကအမွန္ ဘယ္လိုသံုးေနတာကေတာ့အမွားဆိုတာကို ဆက္လက္ေရးသားေဖၚျပခ်င္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္

ကြ်န္ေတာ္သည္ ျမန္မာစာျဖင့္ ေက်ာင္းျပီးသူတစ္ေယာက္မဟုတ္ပါ။ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္လည္းမဟုတ္ပါ။ သာမန္ ကုမၸဏီ၀န္ထမ္းတစ္ဦးေလးသာလွ်င္ ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ MSC ႏွင့္စတင္ေတြ႕ရွိမွ စာေရးသားခဲ့သည္မဟုတ္ပါ။ ယခင္ကတည္းကပင္

အားလံုးဘဲ မဂၤလာပါခင္ဗ် ပီးခဲ႔တဲ႕ ပရိုတစ္ပါတ္ေက်ာ္က ကြ်န္ေတာ္အလုပ္မအားသျဖင့္ မိမိ၏သက္ဆိုင္ရာ SL ျဖစ္သူ ညီမၾကည္ထံ ယခုတပါတ္ပရို မတင္နိုင္ေၾကာင္းခြင့္သြားေရာက္တိုင္ၾကားခဲ႕ပါတယ္။ ၾကည္မွ ဘာအေရးႀကီးသလဲ ပရိုက

မနက္ကအိပ္ယာကႏိုးေတာ့ ဇနီးျဖစ္သူက အိမ္ေရွ႕ခန္းမွာ စာကေလးေပါက္စသူ႔အသိုက္ကေန က်ေနေၾကာင္း သူမကိုင္ရဲ သျဖင့္ တခုခုလုပ္ရန္ေျပာလာပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ခုအိမ္ေလးက မ်က္ႏွာက်က္မတပ္ရေသးေတာ့ အေပၚမွာ စာသိုက္ေလး

ျမစ္ကမ္းနံေဘးက အလြမ္းေလးေတြ စာစီဖြဲ႕ရင္း တစ္ေယာက္ေသာသူေပၚလာေလေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရင္မွာပိုက္လို႔ ျမစ္သလႅာေနႏိုင္ရက္တယ္ လြမ္းသူငိုပြဲ။ ။ Post Writer : Thet Naing Min (@thetnaingmin) From Myanmar Photo

ကြ်န္ေတာ္တို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မထိုင္ဘူးသူဟူ၍ မရွိသေလာက္ဟု ေျပာရေပမည္။ အမ်ိဳးသမီးအခ်ိဳ႔ မထိုင္ဘူးသည္ကိုေတာ ကြ်န္ေတာ္လက္ခံပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေယာက်ၤားေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ထိုင္ဘူးၾကေပသည္။

ဟိုးေရွးေခတ္ကတည္းက ခုခ်ိန္ထိ ျမန္မာ့ရိုးရာဓေလ့ေတြထဲမွာ ညအိပ္ယာဝင္ပံုျပင္ေလးေတြကေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ တစ္ခ်ိဳ႕အရပ္ေဒသေတြမွာ ရွိတုန္းဘဲလို႕ထင္မိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ငယ္ငယ္တုန္းကဆို ဖိုးဖိုးဖြားဖြားေျပာျပတဲ႕

ကုန္ခဲ့တဲ့အခိ်န္ေတြကို ျပန္တမ္းတျခင္းမဟုတ္ေပမယ့္ အျမဲတမ္းသတိရေနမိတာေပါ့ ကိုယ့္မွာလဲ သံေယာဇဥ္ဆိုလို႔ ေဖေဖ၊ ေမေမ ၊မမ ျပီးရင္ ဇနီးနဲ႕ ဒီသားေလးဘဲရွိတာကိုး အမွတ္တရေလးေတြကို ေဖ့ဘုတ္ေပၚမွာသိမ္းတတ္သလို ခု Steemit

အားလံုးဘဲ မဂၤလာပါဗ်ာ ပီးခဲ႕တဲ႕အပတ္ကဘကြ်န္ေတာ္မန္မာန ဆိုတဲ႕ေဆာင္းပါးေလးေရးခဲ႕တယ္ဗ် အဲ႕လိုေရးပီး ေနာက္ရက္မွာ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အလုပ္ထဲက ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ ဆိုင္ကယ္အက္စီးဒင့္ျဖစ္ျပီး ဆံုးသြားပါတယ္။

အားလံုးဘဲ မဂၤလာပါခင္ဗ်။ ျပီးခဲ့တဲ့အပတ္ကေရးသားခဲ့တဲ့ ကိုယ္တိုင္ေရးရာဇ၀င္ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးေလးကို ေရးျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္ေရးခ်င္တာက အဲ့ဒီအေၾကာင္းမဟုတ္ဘူးဗ်၊ ေရးခ်င္တာတစ္ျခား

ကြ်န္ေတာ္သည္ အသက္ ၃၄ ႏွစ္အရြယ္လူလတ္ပိုင္းတစ္ဦးျဖစ္သည္။ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္က တကၠသိုလ္ဝင္စာေမးပြဲကိုအမွတ္သင့္တင့္ျဖင့္ ေအာင္ျမင္ျပီး ကြန္ပ်ဴတာေကာလိပ္သို႔ တက္ေရာက္ခဲ႔ရာ ဂုဏ္ထူးတန္းေခၚ Hons; တန္းကို Software အထူးျပဳ

အားလံုးဘဲမဂၤလာပါခင္ဗ်ာ။ ဒီတခါကြ်န္ေတာ္တင္ျပခ်င္တာေလးတစ္ခုရွိပါတယ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ တေတြ Steemit မွာစာတိုေပစေလးေတြေရးၾကတယ္ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ ကြန္းမန္႔ေလးေတြမွတ္ခ်က္ေလးေတြေပးၾကတယ္ အခ်င္းခ်င္း

အားလံုးဘဲမဂၤလာပါခင္ဗ်။ ဟိုတစ္ေလာက MSC မန္ဘာ၀င္တစ္ဦးေရးထားတဲ့ ေဆာင္းပါးေလးတစ္ခုကို ဖတ္လိုက္ရတယ္ဗ်။ သူ Steemit ေပၚမွာ Group 3 ထဲေရာက္လာပံု အထုတ္ခံရပံုနဲ႕ ခုေတာ့ ျပန္လည္ ၀င္ေရာက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး ပံုမွန္စာမ်ားေရးသား၍

ျမန္မာ့ျပည္တြင္အႀကီးဆံုးျဖစ္သည့္ ေလးကြ်န္းစႀကၤာရပ္ေတာ္မူဘုရားႀကီး ေရာက္ရွိခဲ့စဥ္ ဘုရားဖူးျပည္သူမ်ားႏွင့္ အျမဲစည္ကားလ်က္ရွိ ၻ ေလ်ာင္းေတာ္မူ Thet Naing Min (@thetnaingmin) From Myanmar Photo by me. MSC-129

အားလံုးဘဲ မဂၤလာပါ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕လဲသိျပီးျဖစ္တဲ႕အတိုင္းဘဲ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အထင္ကရ လက္ပေတာင္းေၾကးနီသတၱဳတြင္းဆိုတဲ႕ ကုမၸဏီတစ္ခုမွာလုပ္ေနတဲ႕ HR ဝန္ထမ္းေလးတစ္ေယာက္ပါ။ ကုမၸဏီရံုးစိုက္ရာကေတာ့

ကြ်န္ေတာ္သည္ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္တြင္ တကၠသိုလ္ဝင္စာေမးပြဲအား ေခ်ာေမာစြာေအာင္ျမင္ခဲ႔ေပသည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ မေတာ္လြန္း မညံ့လြန္းသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကြန္ပ်ဴတာေကာလိပ္သို႔ဝင္ခြင့္ရွိခဲ႕ေလ၏။

ေတြ႕ရႀကံဳရ HR ဘဝ ပထမပိုင္း ေတြ႕ရႀကံဳရ HR ဘဝ ဒုတိယပိုင္း က်မ ဆရာ့ရံုးခန္းထဲဝင္ဖို႔ တံခါးကို ဖြဖြေလးႏွစ္ခ်က္ေခါက္ အသာဖြင့္ျပီးဝင္လာခဲ႕တယ္ ဆရာက သု႔ကြန္ပ်ဴတာကိုဘဲသည္းႀကီးမဲႀကီးၾကည့္ျပီးဘအလုပ္လုပ္ေနေလရဲ႕ က်မလည္း

ကြ်န္ေတာ္သည္ ယခင္အပါတ္မွ အဆက္ျဖစ္ေသာ ေတြ႕ရႀကံဳရ HR ဘ၀ ဇာတ္သိမ္းအား မျပီးျပတ္ေသးဘဲ ေရးေနဆဲျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ခြင့္လႊတ္နားလည္ေပးၾကပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ယခင္ကတည္းကေရးထားျပီးျဖစ္ေသာ

ေတြ႕ရႀကံဳရ HR ဘဝ ပထမပိုင္း ေတြ႕ရႀကံဳရ HR ဘဝ ဒုတိယပိုင္း က်မတို႔ရံုးမွာလည္း ကြန္ပ်ဴတာကြ်မ္းက်င္သူေတြလိုတာဘဲေလ ကုိယ္ကိုတိုင္ကလဲကြ်မ္းက်င္ဖို႕လိုသလိုတစ္ျဖည္းျဖည္းတိုးတက္လာတဲ႕ နည္းပညာေလာကကိုလည္း အမီွလိုက္ရေသး။

ကြ်န္မရံုးကို ခါတိုင္းအခ်ိန္ေရာက္ေလ့ရွိပါတယ္၊ ေျပာရရင္ေတာ့ ရံုးခ်ိန္ထက္ ၁၀ မိနစ္အျမဲေစာေလ့ရွိတာေပါ့၊ ရံုးေရာက္တခါးကိုဖြင့္ျပီး လက္ပ္ေတာ့ေလးကိုဖြင့္ျပီး ဒီတိုင္းျပစ္ထားလိုက္တယ္၊ ဟုတ္တယ္ေလ တစ္ျခားလုပ္စရာေတြ