... สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่านครับ ห่างหายจากการเขียน เนื้อหาหลักยาวไปถึง 1 อาทิตย์ วันนี้ว่างกลับมาเขียนซะหน่อย จะว่าไปที่หายไปแบบไม่ว่างก็ไม่เชิง แต่ความขี้เกียจสัก 90 % นอกนั้นก็เรื่องงาน 10 % 5555 ผมคงยอมรับและหนีไม่พ้นตรงนี้ ด้วยความสามารถในการเขียน และ ภาพถ่ายที่ถ่ายในแต่ละครั้ง ตอนนี้เรียกว่าและยอมรับความจริง ที่ว่าผมคงไม่มีความสามารถเพียงพอ และ ความตั้งใจ ขยัน มันเริ่มหมดลงไป เรียบร้อยแล้ว ในแต่ละวันพอผมไม่ได้เขียนเรื่องหลักอะไรยาวๆ ผมกลับมีความรู้สึกว่าเวลา ผมเหมือนมีเพิ่มขึ้น และ สบายใจกว่าที่จะหาอะไรยาวๆ มาเขียน แต่ผมกลับชอบที่จะเขียนสั้นๆ นึกอยากจะลงอยากจะเขียนสั้นๆ มันกลับสบายใจ และ มีเวลาว่างเยอะกว่า การที่ต้องมานั่งคิดว่าวันนี้เราจะเขียนอะไร ถ่ายภาพอะไรดี วันหนึ่งผมต้องนั่งคิดว่าเอาเรื่องอะไรมาเขียนดีนะ คือ บางคนมีเรื่องนั้นเรื่องนี้ ที่จะเล่าจะเขียนเยอะแยะมากมาย แต่ด้วยข้อจำกัดอะไรหลายอย่างของผมแล้ว มันเลยกลายเป็นเรื่องยากที่แม้จะเขียนแค่ 1 เรื่อง
... เพื่อนอาจจะเห็นแค่ว่าเขียนแค่นี้ มันก็ไม่เห็นมีอะไร สั้นๆ ง่ายๆ แต่กว่าผมจะคิดมันออกมาตอนนี้ คือ มันตันมากในหลายเรื่อง มันเลยออกมาเหนื่อย และ เริ่มเบื่อ จนมาเกิดเป็นความขี้เกียจครับ หลายวันมานี้ผมเขียนแต่ ดีบัฟ เพราะ มันเขียนง่ายแค่ประโยคสั้นๆ และ ภาพเพียงแค่ภาพ หรือ สองภาพ และ มันก็พอๆ กับเรื่องยาว 1 เรื่อง บางทีมันได้มากกว่าด้วยซ้ำ อีกอย่างหนึ่งที่ผมรู้สึก ที่มันทำให้ความกระตือรือร้นของผม มันหมดไปนานแล้ว มันทำให้ระยะหลังๆ ตั้งแต่ปีที่แล้ว ที่ผมเขียนไปให้มันจบไปวันๆ ผมจะบ่นอะไรให้ยืดยาวเนี๊ยบ 5555
... เช้านี้ที่บริเวณในซอย เรียกว่าไงดี ถนนภายในหมู่บ้าน เดินย้อนขึ้นด้านบน ผมถ่ายภาพมาให้ชม ในพื้นที่หมู่บ้านที่ผมอาศัยอยู่ มันอาจจะไม่ใช่หมู่บ้านที่ใหญ่โต หรือ มีบ้านสวยๆ หรูๆ แต่นี้แระชีวิตชนบท ที่ผมเกิดและเติบโตมาตั้งแต่เด็ก มันดูเรียบร้อยและสงบดีใช่ไหมครับ เวลาตอนเช้า วันเสาร์วันหยุดจากการทำงาน ผมลองเดินไปเรื่อยๆ ตามทางหมู่บ้าน ที่ผมไม่ได้เดินภายในหมู่บ้านมานานแล้ว สิ่งที่ได้ยินและคุ้นชินหูมาแต่เด็ก นั้นก็คือ เช้านี้ทานข้าวยัง ทาาข้าวกับอะไร มาๆ ทานข้าวกัน อันนี้คือ คำพูดทักทาย ถ้าเกิดคุณเดินไปผ่านบ้านคนอื่นภายในหมู่บ้านนะ มันแสดงออกถึงความมีน้ำมจ อัธยาศัยที่ดีซึ่งกันและกันครับ สิ่งที่หาไม่ได้ในส่วนใหญ่จากสังคมเมือง แต่ก็ไม่ใช้จะเป็นกันทุกคน หรือ ทุกหมู่บ้าน ผมจึงใ้คำว่าส่วนใหญ่ ไม่ใช่ทั้งหมด จากประสบการณ์ที่ผมได้พบเจอ ตอนช่วงเวลาหนึ่ง ที่เคยไปทำงานในกรุงเทพได้ 2 ปีครับ
... วันนี้ผมเน้นภาพตอนการขับรถ ไปทำงานติดต่องานกับลูกค้านอกสถานที่ ถึงที่ร้านค้าของลูกค้าโดยตรง แต่ก็ลงภาพไปไม่กี่ภาพ เอาเป็นว่าเอาเท่าที่ลงได้ และ ตลอดทั้งอาทิตย์ ผมเจอฝนตกแค่ 1 วันเท่านั้น และ อาทิตย์ที่ผ่านมาผมมีเหตุจำเป็นต้องไปทำงานแทนเพื่อนร่วมงาน เพิ่มอีก 1 วัน ช่วงนี้ฝนเริ่มทิ้งช่วง คิดข่าวอีกไม่กี่วันจะมีพายุเข้า แต่ไม่แน่ใจฝนจะตกหนักไหม นอกนั้นในช่วงเวลา 7 วัน ที่ผ่านมา อากาศร้อนแสงแรงเอามากๆ เวลาทำงานจึงต้องปรับอุณหภูมิ ให้ลดลงเพื่อที่ออฟฟิศจะได้ไม่ร้อนจนเกินไป อันนี้คือภาพรวมสั้น ของงานอาทิตย์ที่มา สำหรับบทความของผม วันนี้คงจะมีเท่านี้ก่อน ขอบคุณที่ติดตามอ่านบทความของผมครับ