หนังสือเตือนใจของเรา 37 : จังหวะที่ต่างกัน อาจจะทำสิ่งเดียวกันแล้วไม่เหมือนกัน

tawasiriwach(59)

Published in

#thai

Words

Reading

1 min

Listen

Play

หนังสือเตือนใจของเรา_steemit copy.jpg

มีอยู่วันนึงตอนที่ผมยืนเพื่อที่จะข้ามถนน ผมได้ยืนรอค่อนข้างนาน แต่สิ่งที่เราทำได้ นั่นคือรอ และเมื่อถึงจังหวะที่มีโอกาสข้ามได้ ผมก็เดินข้ามไปอย่างสบาย

หรือบางครั้งผมกับอีกคนนึงกำลังจะข้ามถนน อีกคนได้ข้ามไปแล้ว แต่ผมไม่สามารถข้ามไปพร้อมกันเขาได้ เพราะถ้าข้ามตามเขาไป จังหวะที่รถวิ่งมาก็จะมาพอดีกับเรา ผมจึงยืนรออีกนานกว่าจะข้ามได้ครับ

ถ้าพูดถึงเรื่องข้ามถนน ถ้าเราใจร้อนรีบตัดสินใจโดยที่ไม่ดูทางให้ดี เราอาจจะถูกรถชนได้ เลยมีหลายๆครั้งที่เราต้องหยุดและรอให้เป็นจังหวะของเราก่อน เราถึงจะสามารถไปได้อย่างปลอดภัย

การข้ามถนนเหมือนกับชีวิตของเราครับ เราต้องรอดูจังหวะที่จะเดินทางไปข้างหน้าให้ดีครับ ไม่อย่างนั้น เราก็จะพบกับปัญหาครับ

บางครั้งเราถึงกับต้องรอนานมาก กว่าจะเป็นจังหวะของเราครับ การตัดสินใจในชีวิตของเรา ยากกว่าการข้ามถนนตรงที่มีเรื่องให้เราต้องตัดสินใจหลายเส้นทาง

การหยุดและมองดูทางที่เราจะตัดสินใจ ว่าเราควรจะแก้ปัญหาอย่างไรอย่างใจเย็น จึงเป็นเรื่องสำคัญครับ บางคนมักพบแต่ปัญหามากมาย ซับซ้อนไปหมดเพราะรีบร้อนเกินไป ไม่ชอบที่จะหยุด

การข้ามถนนเรายังต้องหยุดยืนรอเพื่อข้ามอย่างปลอดภัย แล้วทำไมกับชีวิตเราถึงไม่ชอบที่จะหยุดครับ ทำไมเราต้องรีบร้อนจนเกินไป รีบจนไม่มองปัญหาให้ชัดเจนและหาความรู้เพิ่มเติม เพื่อให้เราเข้าใจปัญหามากที่สุด ก่อนที่จะตัดสินใจอะไรลงไปครับ

เวลาที่เราหยุดเพื่อรอดูว่าจะข้ามไปอย่างไรถึงจะปลอดภัยที่สุด อาจจะใช้เวลานาน บางครั้งอาจจะใช้เวลาเป็นเดือนเป็นปี แต่เพียงเราอดทนที่จะรอ เราก็จะไม่เสียเวลาที่จะข้ามไปได้อย่างปลอดภัยครับ