ก่อนอื่นก็ขอสวัสดีชาว Steemit ทุกท่าน ด้วยครับ หายหน้าหายตาไปนาน เนื่องจากติดงานและเดินทางบ่อย ตอนนี้เองก็มาทำงานที่ อ.แม่สอด จ.ตาก เพื่อข้ามไปทำงานที่ เมียวดี ประเทศพม่าครับ เข้าเรื่องกันเลยดีกว่า

วันนี้ที่ปากเกร็ด ฟ้าอึมครึมมากเหมือนฝนจะตก ผมตื่นเช้าเหมือนปกติ มานั่งเขียนเรื่องราวความทรงจำในการไปทำงานที่กัมพูชาให้จบ เกริ่นก่อนว่าตอนนี้จะเป็นตอนสุดท้ายแล้วครับ เพราะจะเล่าแต่เรื่องราวช่วงพักผ่อนล้วนๆ

เพิ่งได้มีเวลาว่างกลับมานั่งเขียนครับ ขอโทษที่ทำให้รอนานครับ เริ่มต่อจากคราวที่แล้วเลยดีกว่าครับ ชีวิตในกัมพูชา ผ่านไปวันแล้ววันเล่า เป็นไปตามครรลองของมัน ตื่นเช้า กินข้าว ทำงาน พักเที่ยง ทำงาน กินข้าวเย็น

เมื่อปีที่แล้ว ผมได้มีโอกาสไปทำงานในกัมพูชา (หรือที่เราได้ยินคุ้นหูว่า เขมร) วันแรกที่รู้ว่าจะได้ไป ใจก็กล้าๆ กลัวๆ เพราะเราต้องไปใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นถึง 4 เดือนกว่าจะจบโครงการ

วันนี้ผมมีโอกาสได้ไปทำงานที่ อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี หลังจากคุยงานเรียบร้อยก็เลยจะหาที่ไหว้พระขอพรก่อนเดินทางกลับ ก็เลยค้นหาสถานที่เที่ยวจาก Internet และก็เริ่มเดินทางไปยังสถานที่แรก (จริงๆ

สวัสดีครับ พี่น้องชาว Steemit ทุกท่าน บทความนี้เป็นบทความแรกของผม ซึ่งก็นั่งตรึกตรองอยู่หลายวันว่าจะเขียนอะไรดี ซึ่งก็อย่างที่เคยแนะนำตัวไปครับ ผมเองชอบไปวัด ถ่ายรูป ไหว้พระ

สวัสดีครับ ผมชื่อตาวนะครับ ตอนนี้อยู่ที่ประเทศไทย ทำงานเป็นวิศวกร การใช้ชีวิตส่วนใหญ่ทำงานและกลับห้อง แต่มักจะหาเวลาว่างไปทำบุญเสมอ ที่เข้ามาในสังคมของ Steemit เพราะว่ามีพี่ชายที่นับถือท่านหนึ่งแนะนำเข้ามา