ชีวิดคนเรามีจุดเลี่มต้นที่เหมือนกัน และ มีจุดจบที่เหมือนกัน แต่ว่า พื้นฐานชีวิตกานดำลงชีวิตของคนเราแต่ละคนแตกต่างกัน. แต่คนเราทุกคนมีเป้าหมายเดียวกันในชีวิตคือ: ยากมีความสุข ยากสะบาย ยากมีเงินใช้ ยากมีลดขับ และ อีกหลายๆความยาก ชึ่งความยากนี้ได้ทำให้เราต้องดิ้นรน ต่อสู้ให้ได้มาในสิ่งเหล่านั้น และ ทุกย่างมันก็ไม่ได้มาย่างง่ายดาย และ ทุกย่างมันก็ไม่ได้ยากสเหมีไป, ชึ่งสิ่งเหล่านี้ได้พลักดันให้เราต่อสู้ บางครั้ง และ หลายๆครั้ง ทำให้เราเหนื่อย และ ท้อแท้, ทั้งนี้ทั้งนั้น สิ่งเหล่านี้ก็เพื่อ อนาคต ที่ดีของเรา. ดั่งนั้น ถ้าเราควรทำตัวให้เหมือนคนขับลด ให้เครื่องจัก และ กรงล้อ พาไป เราแค่ บังคับพวงมาลัยให้ไป ตามทาง และ ทุกที่ ที่เราต้องกานไป.เท่านี้ก็พอ. ย่าไปคาดหวังอะไรมากในชีวิต. เราควรทำตัว เสกเชั่นกับ ดอกไม้ ที่เบ่งบาน สวยงาม ก็เพาะมันปล่วยตัวเองให้กานเวลพาไป. ชึ่งมีช่วงที่สวยที่สุดแล้วก็ มีช่วงที่ เหี่ยวแห้ง คนเราก็เหมือนกัน จ่งใช้ชีวิดให้
