Wiewiórka zamieszkuje dziuple, które utyka porostami i mchami, lub gniazda ptaków, dobudowując zadaszenie lub sama buduje gniazda z gałęzi.
Gniazda te buduje w koronach drzew, zwykle w rozwidleniu gałęzi.
Buduje je z trawy i drobnych gałązek i wyściela mchami.
Jest aktywna w dzień, najbardziej rano i po południu.
Wiedzie samotne życie, rzadko łączy się w pary. Nie zapada w sen zimowy, ale może ograniczać opuszczanie gniazda.
Nie jest to gatunek terytorialny.
Pożywienie wiewiórki pospolitej stanowią nasiona (w tym z szyszek, bukwi, żołędzie i orzechy) i pączki drzew, grzyby, owoce, ale także owady, jaja i pisklęta.
Obserwowano je również przy zdrapywaniu kory drzew iglastych i spijaniu żywicy. Przeciętnie zimą spożywają około 35 g pokarmu, wiosną około 80 g.
Jesienią gromadzi zapasy żywności.
Na wiewiórki polują kuny i ptaki drapieżne.
