Meteori su kratkotrajni bleskovi koji se vide na nebu kao posledica ulaska čestica u Zemljinu atmosferu - ova pojava je u narodu poznata i kao zvezda padalica. Usled trenja čestice se "zapale" na visini od 130 do 80 km (zavisi od njihove brzine, mase i ugla ulaska u atmosferu), blesnu i izgore pre nego što padnu na Zemlju. Ceo proces traje oko 1 sekunde. Meteori se vide ili kao usamljeni ili kao roj ako potiču od rasutog materijala komete. Meteorski rojevi se javljaju tokom nekoliko uzastopnih noći na istom delu neba. Mada su im putanje paralelne, izgledaju kao da dolaze iz jedne tačke - radijanta. Mnogi su periodični i javljaju se svake godine, a imena su dobili po sazvežđu u kome se projektuje njihov radijant (Liridi - sredina aprila, Perseid - početak avgusta, Leonidi - sredinom novembra).
Promena sjaja ovih rojeva iz godine u godinu objašnjava se neravnomerno raspoređenim materijalom po orbiti bivše komete. Bogat meteorski roj je izuzetno letpa pojava - meteori padaju u potpunoj tišini kao bleštave pahuljice koje se gase pre nego što padnu na Zemlju. Meteori koji ne pripadaju rojevima zovu se sporadični.
Osim vizuelne pojave, meteor na visini od oko 100 km pa do oko 70 km iznad zemlje jonizuje na svom putu atome i molekule u atmosferi. Ti jonizovani tragovi prate se radio-metodama. Ako neki deo meteora i padne na Zemlju onda je to fina prašina. Procenjuje se da svakog dana na Zemlju padne oko 300 tona međuplanetske materije, najvećim delom u obliku prašine.
Meteoriti su tela koja iz međuplanetskog prostora padaju na površinu planeta - "nebesko kamenje". Potiču od bolida koji ulaze u atmosferu brzinama između 11 i 73 km/s, ova brzina zavisi od toga da li ga je Zemlja sustigla ili su imali čeoni sudar. i posle usporenja u atmosferi sa visine od oko 20 km padaju slobodnim padom. Naziv dobijaju po nazivu najbližeg mesta gde su nađeni. Po hemijskom sastavu i strukturi, dele se na: kamene (95%). gvozdene (4%) i gvozdeno-kamene (1%) - ovi procenti odnose se na pronađene asteroide treba imati u vidu da je najveći broj meteorita pao u mora i okeane.
Gvozdeni meteoriti su karakteristični po tome što u sastavu obavezno imaju nikl i jedinstvenu kristalnu strukturu. Kameni meteoriti se takođe razlikuju od kamenja na Zemlji.
Radioaktivni raspad nastaje emisijom čestica iz nestabilnog jezgra atoma pri čemu se jedan hemijski element transformiše u drugi. Raspadom se radioaktivni elementi vremenom transformišu u olovo koje je stabilno. Na toj činjenici zasnovan je metod za određivanje starosti Zemlje, Meseca, meteorita i drugih tela Sunčevog sistema. Ovom metodom određena starost meteorita iznosi oko 4.7×109 godina što znači da su nastali u vreme Sunčevog sistema, zbog čega su veoma interesantni za proučavanje.
Prethodni tekstovi o Sunčevom sistemu: Sunčev sistem, Merkur, Venera, Zemlja, Mesec, Mars, Jupiter, Saturn, Uran, Pluton, asteroidi, komete.
