สวัสดีค่ะเพื่อนๆทุกๆท่าน วันนี้เป็นวันอังคาร หวังว่าเพื่อนๆคงจะสบายดีกันทุกท่านนะคะ
เมื่อวานซืนคือวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ให้ลูกสาวออกไปซื้อของที่ตลาด จนลูกสาวขับรถกลับมาที่บ้าน ตามปกติแล้วคือก็พูดว่ารถ ยนต์ไม่รู้เป็นอะไร ค่ะปะป๊า แล้วแอร์ไม่เย็นทำให้หนูร้อนมากๆตอนขับรถกลับมาร้าน.... สามีและอ้อมก็ออกไปช่วยยกของที่หลังกระบะรถยนต์ แต่สามี ก็ รีบขนของ ให้หมด แล้วรีบไปดูรถ ถึงกับตกใจค่ะ สามีบอกว่าความร้อนขึ้น แบบอาการแบบนี้หม้อน้ำสามารถปะทุขึ้นได้ หรืออีกอย่างหนึ่งก็คือไฟติดรถได้เลยเมื่อความร้อนขึ้นแบบนี้ ถ้าเป็นสภาพแบบนี้อาการแบบนี้ไม่น่าจะติดเครื่องยนต์ทิ้งไว้หรือขับออกไปไหน
ก็วุ่นพอสมควรค่ะเพราะเป็นช่วงเวลาที่จะเปิดร้านพอดี ของทุกอย่างที่ซื้อมาก็ต้องเตรียมรับข้อเสีย สามีก็รีบนำรถไปไว้ข้างบ้านที่ใต้ต้นไม้ สามีขับรถไปที่อู่เพื่อไปตามช่างมาดูอาการ ก็ไปคอยอยู่ระยะ ใหญ่ๆเลย อ้อมและลูกสาวก็เตรียมของในร้านจนเสร็จ
ได้เวลาเปิดร้านพอดี สามีและช่างก็มาดูอาการรถยนต์ว่าความร้อนขึ้นเกิดจากสาเหตุใด.....?
สรุปก็ได้คำตอบจากคุณช่างว่าไดสตาร์ทเสียต้องสั่งใหม่
ถ้ามีก็ให้ช่างสั่ง เมื่อวาน ความรู้สึกโล่งใจเพราะรู้สาเหตุแล้วเราแพ้การซ่อม
ก็รู้สึกถึงความ เที่ยงตรงของ รถคันนี้ ใช้รถคันนี้มา 7-8 ปีแล้ว
ก็ถึงเวลา ที่จะต้องดูแล เหมือน คนสูงอายุแล้ว
ผ่านไป เรื่องรถ ก็เข้าเรื่องในตัวกันอีกค่ะ ขายของกันทั้งวัน เจอเรื่องมากมายลูกค้าหลากหลาย มีเรื่องราวมากมาย ในแต่ละวันให้เราต้องคิด จนได้เวลาเก็บร้าน ถึงเวลาพักผ่อน
เช้าวันรุ่งขึ้นของวันจันทร์ ซึ่งไม่เหมือนวันอื่นเพราะต้องออกไปซื้อของกับรถจักรยานยนต์ กับตะกร้าผลไม้
ตื่นเช้า ขับรถจักรยานยนต์ไปส่งลูกเองที่โรงเรียนให้สามีและลูกอีก 2 คนอยู่บ้านเพื่อจะเตรียมของและเปิดร้านส่งลูกเสร็จก็แวะมาเอาตะกร้าผลไม้ มือนึงขับรถมือหนึ่งถึงจะกล้าเพราะสายยางที่จะนำมารัดตะกร้าไว้ข้างหลังไม่มี... มันฉุกละหุก คิดเอาไว้ว่าจะไปซื้อเอาดาบหน้าในตลาด ขับรถไปถึงตลาด ก็แวะร้าน 20 บาทซื้อสายยางมา 3 เส้นรัดน่ารัดหลังโยงกันไปโยนกันมาจนตะกร้าไม่ร่วงติดกับรถรู้สึกว่ามีความแข็งแรงพอจะใส่ของได้คิดอย่างนั้นก็เลยจุดแรกไปซื้อของที่ตลาดสด ซื้อของเสร็จจากตลาดสดก็เดินทางต่อ ไป โลตัส ผมก็เริ่มจะมากขึ้นมากขึ้นในตะกร้า ด้านหลัง และในตะกร้ารถ ด้านหน้า
เสร็จเรียบร้อยจะโลตัสก็ออกไปซื้อ ผลไม้ มามีปัญหาตอนซื้อผลไม้นี่แหละค่ะคือใส่ในตะกร้าไม่ได้เช่นกล้วย แก้วมังกร มะม่วง
ก็มะม่วงถ้าโดนอะไรแข็งๆก็จะทำให้ช้ำได้ พรุ่งนี้เรียกพี่จะแขวนไว้ข้างตะกร้าก็ใช้หูของถุง แยงเข้าไปในรูแล้วผูกให้แน่นกะว่ามาถึงบ้าน ต้องใช้มีดตัดเลยค่ะเพราะแกะไม่ออก กลัวมันหลุด และสับปะรดก็ผูกไว้ด้านข้างเช่นกัน แก้วมังกรด้วยบวกมะละกออีก 1 ลูก รู้สึกว่ารึงรัง พอสมควรค่ะ..... เอาแล้วค่ะซื้อของยังอีกหนึ่งสถานที่คือที่แม็คโคร พอไปถึงที่จอดรถ เอาขาตั้งหรือสแตนลง พอ ค้ำกับพื้นแล้ว ก็เกิดความเอียงของอยู่ในตะกร้าก็แทบหล่นก็เลยตกใจมากค่ะ หันมองหาพี่ยาม... ที่คอย จัดรถเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่วันนี้รถเยอะก็เลยไม่กล้ารบกวนเพราะพี่ยามอยู่อีกฝั่งหนึ่งเป็นฝั่งของรถยนต์ อ้อมก็เลยใช้วิธีการดันตะกร้าให้เกิดแรงโน้มถ่วงเท่าๆกัน ก็ยังไม่ได้สรุปต้องใช้มะนาวที่ซื้อมารองตะกร้าพร้อมกับกระดาษรองอีกชั้นเพื่อไม่ให้มันลื่นไถลลงมา จนสำเร็จยืนสังเกตการณ์อยู่สักระยะหนึ่งโอเคคงจะไม่ร่วงลงมานะถ้าอย่างนั้นก็ ไปซื้อของเดี๋ยวกลับมาบอกตัวเองอย่างนั้นทำใจสู้เสือค่ะ
จิตใจในตอนนั้นเกิดความทุกข์มากๆกลัวของที่ซื้อมาจะหล่น
ไม่เป็นอันเดินวิ่งก็ว่าได้ค่ะซื้อของมาเมื่อซาน
มีน้องพนักงานตาดี เข้ามาถามว่าวันนี้เห็นพี่เร่งรีบมากๆ ฝรั่งเยอะหรือคะที่ร้าน ก็ตอบน้องพนักงานที่เป็นห่วงเรา ไปว่าไม่หรอกค่ะฝรั่งไม่เยอะแต่วันนี้พี่เอารถจักรยานยนต์มา ตัวของที่ในตะกร้าจะหล่น อ้อมก็รีบวิ่งซื้อของจนครบแล้วไป เคาน์เตอร์คิดเงิน หันไปมองถุง ตัดสินใจว่าจะซื้อถุงเพิ่มดีไหม กับของในตะกร้า แนวคิดไปถึงของพี่รถบวกลบคูณหารเรียบ ร้อยซื้อเถอะค่ะ จัดมา 1 ใบ มาถึงรถยังอยู่ในสภาพเดิมค่ะไม่มีอะไรร่วงหล่นหรือ อะไรเสียหาย
แต่ของที่ซื้อมา จากแม็คโครไม่สามารถใส่ในตะกร้าผลไม้ได้แล้ว ก็ยืนคลิปพิจารณาอยู่พักใหญ่เผื่อแตกท่วมตัว ไม่ใช่เหนื่อยนะคะตกใจมากกว่า แต่ก็คิดในใจเสมอว่าต้องทำได้ทุกอย่างต้องลุล่วงไปด้วยดีคิดอย่างนั้น ปลอบใจตัวเองตลอด......
ก็เลยเอาถุงที่ซื้อมาจากในแม็คโครเริ่มนำของสดใส่ไปก่อนเพราะเป็นของแช่แข็งบางอย่างมันมีน้ำหนักค่อนข้างจะเยอะ ตามพืชผัก จนเต็มถุง ก็ยังมีของที่เหลืออีกคือข้าวสาร 5 กิโล อ้อมก็เลยลองไป นั่งบนรถดู ว่ามันจะได้ไหมเอากระสอบมาไว้ ระหว่าง ช่วงขา เพื่อจะได้เอาขาหนีบไปถุงจะไม่หล่นแล้วเอาข้าวสารใส่ไว้ด้านบน ก็โอเคค่ะ จัดองค์ทรงเครื่องสตาร์ทรถ มีพี่ยามเดินมาหาที่รถอ้อม แล้วให้กำลังใจว่า ไปได้ไหมครับ ทำไม วันนี้ทำไมมารถจักรยานยนต์ละครับ
อ้อมก็ตอบไปเหมือนข้างต้นเลยค่ะ... วันนี้มีคนให้กำลังใจตลอดเส้นทาง.....เลยค่ะ
ได้ขับรถ มาถึงร้านปลอดภัย วันนี้ก็ขอจบการเขียนไว้เพียงเท่านี้ก่อนค่ะพบกันใหม่นะคะ
สวัสดีค่ะ
