တခါတေလ အားနည္းႏံုးခ်ည့္ေနတ့ဲအခ်ိန္မွာ တံေတြးမ်ိဳခ်ရတာေတာင္ပင္ပန္းတယ္ထင္ရတယ္။
ဘာဆိုဘာမွ မလုပ္ခ်င္ဘူး။ မလုပ္ခ်င္ဘူးဆိုတာထက္ မလုပ္ႏိုင္ဘူးေပါ့ေလ။အိပ္ယာထဲမွာပဲေခြေနခ်င္တာ။ ႏွလုံးခုန္ႏႈန္းက အားနည္းခ်ိန္ဆို ပိုက်ယ္တယ္ထင္တယ္။ တဒိန္းဒိန္းနဲ႔။ ဒီလိုအခ်ိန္ဆို ဘယ္သူ႔ကိုမွလည္း စကားေျပာခ်င္စိတ္မရွိဘူး။ ေျပာဖို႔ အားလည္းမရွိဘူး။ မ်က္လုံးမွိတ္ၿပီး မွိန္းေနခ်င္တာရယ္။ ေျပာရရင္ ဇိမ္ခံခ်င္ေနတာ။ အႏွိပ္ခံခ်င္ေနတာ။ ေခါင္းကေနေျခေထာက္ထိ အႏွိပ္ခံခ်င္ေနတာ။ ဒါေပမယ့္ အႏွိပ္ေကာင္းတ့ဲ ေခါင္းေလ်ွာ္ရည္ဆိုင္သြားဖို႔ေတာင္ အားကမရွိ။ အသက္ရွဴသံလား သက္ျပင္းခ်သံလားမသဲမကြဲ။ ေနမြန္းတိမ္းေနၿပီ။ မနက္စာမခ်က္ရေသးဘူး။ ကေလးကလည္း တအီအီနဲ႔ အနားကမခြာဘူး။ သူအိပ္လိုအိပ္ျငား ေခါင္းေလးပြတ္ေပးလည္း ခနပဲၿငိမ္တာ။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ထမင္းထခ်က္ အိမ္ထရွင္း ပန္းကန္ထေဆးေနတာအႀကိမ္ႀကိမ္။ သတိရလို႔ ျပန္ၾကည့္လိုက္ရင္ အိပ္ယာထဲကကို မထြက္ျဖစ္ေသးေတာ့ စိတ္ပ်က္ရျပန္ေရာ။ ခက္ၿပီ။ တလနီးပါးမတိုက္ျဖစ္တ့ဲ မီးပူပုံႀကီးကိုၾကည့္ၿပီးလည္း စိတ္ညစ္ရတယ္။ ကိုယ္ကလည္း ကိုယ့္အိမ္အလုပ္ကို သူမ်ားလုပ္ေပးတာမႀကိဳက္။ ေလာေလာဆယ္ ကိုယ္လည္း ဘာမွမလုပ္ႏိုင္။ တကယ္ခက္ၿပီ။
တခါတေလေပါ့ေလ။ မနက္အိပ္ယာေစာေစာထတာနဲ႔ မ်က္ႏွာသစ္ၿပီး ဘာမွလုပ္စရာမလိုဘဲ အဆင္သင့္ျပင္ဆင္ထားတ့ဲမနက္စာကို စားခ်င္တယ္။ ၿပီးရင္ ဖုန္းေလးကိုင္ စာေလးဖတ္။ ဖဘေလးဘာေလးၾကည့္။ ခနျပန္အိပ္ခ်င္အိပ္မယ္။ ကေလးကိုလည္း ကုိယ္တကယ္စိတ္ခ်ရမယ့္တေယာက္နဲ႔ ခနျဖစ္ျဖစ္ထိန္းထားေစခ်င္တယ္။ ေန႔လည္ေလာက္က်ရင္ ေအးေအးေဆးေဆး ေရခ်ိဳး ေခါင္းေလ်ာ္။ သီခ်င္းေလးလည္းတိုးတိုးဖြင့္ထား။ အ့ဲလို။ ၿပီးရင္ မီးပူတိုက္ၿပီးသားေတြျပည့္ေနတ့ဲ ဗီဒိုကိုဖြင့္ၿပီး ေပါ့ေပါ့ပါးပါးအဝတ္ေတြ ေရြးဝတ္မယ္။ ေနာက္ေတာ့ စားပြဲေပၚမွာ အဆင္သင့္တင္ထားတ့ဲ ထမင္းဟင္းစုံပူပူေလးေတြကို ၿမိန္ၿမိန္စားမယ္။ စားၿပီးရင္ ကြၽဲေကာသီးေလး ေရွာက္ခ်ိဳသီးေလးနဲနဲစားမယ္။ ပန္းကန္ေတြလား။ မေဆးဘူး။ ေဆးစရာမလိုဘူး။ စားၿပီးရင္ အိပ္ယာထဲဝင္ ေအးေအးေဆးေဆးရုပ္ရွင္ေလးတကားၾကည့္။ ၿပီးရင္ တေရးအိပ္။ ဟိဟိ။ ဇိမ္ပဲ။ အိပ္ယာႏိုးရင္ မ်က္ႏွာေလးဘာေလးသစ္ ဖီးလိမ္းျပင္ဆင္ၿပီး ေကာ္ဖီေလးေသာက္ မုန္႔ေလးအသီးေလးနဲနဲစား။ ၿပီးရင္ ပန္းျခံေလး ေရွာ့ပင္ေမာေလးဘာေလးပတ္ၾကည့္ လမ္းေလ်ွာက္။ ကိုယ္ေတြေနရာက ပတ္ပတ္လည္မွာ ေရွာ့ပင္ေမာေတြခ်ည္းပဲ ။ ႀကိက္တ့ဲေနရာကိုဝင္။ လမ္းေလ်ွာက္ရင္းနဲ႔ ေလ့က်င့္ခန္းေလးနဲနဲပါးပါးလုပ္။ ဟိုေငးဒီေငး။ ၿပီးရင္ ဆိုင္တဆိုင္မွာ ညစာဝင္စား အရြက္သုတ္ေလးစား ေဖ်ာ္ရည္ေလးေသာက္။ အ့ဲေနာက္ေတာ့ အိမ္ျပန္ ။ ေရေႏြးေလးနဲ႔ေရခ်ိဳး ညအိပ္ဝတ္ပြပြႀကီးဝတ္။ မ်က္ႏွာကို တိုနာသုတ္ ႏို႔ရည္လိမ္း။ ၿပီးရင္ အဆင္သင့္ ေဖ်ာင့္ျဖဴးေနေအာင္ခင္းထားတ့ဲ အိပ္ယာေပၚမွာ အသာအယာလွဲ။ ဖုန္းကေလးကိုကိုင္ စာအုပ္ေလးဖတ္။ ၁၀နာရီဆိုမီးပိတ္ အိပ္။
တခါတေလေပါ့ေလ။
အ့ဲလိုေလးလိုခ်င္မိသား။ တရက္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္။ ႏွစ္ရက္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္။ တပတ္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္။ ေလ်ွာ္စရာအဝတ္ေတြ ၊ မလွမ္းရေသးတ့ဲ စက္ထဲကအဝတ္ေတြ၊ မီးပူတိုက္ရမယ့္အဝတ္ေတြ မျမင္ခ်င္ဘူး။ တခါတေလေပါ့ေလ။
မိုးလင္းတာနဲ႔ ဟင္းခ်က္စရာေတြ သန္႔ရွင္းေရးေတြ မလုပ္ခ်င္ဘူး။
တခါတေလေလးပါ။ အ့ဲဒါကို me time လို႔ေခၚေလမလား။
တခါတေလေပါ့ ။
စုမြန္သြယ္