Ombromajstro

Sidiĝu sur la trono.

Proksimiĝu al viaj ombroj.

Proksimiĝu fronte, respondece.

Ne montru al ili vian dorson.

Ne donacu al ili vian poston,

ĉar vi havus tiel punon tutmerite,

pro via stulteco,

la donacon je ĉiaj mondaj vundoj,

ĉiuj sur vian koron,

ĉiuj ekde via posto,

ĉiuj el via malscio.

Sidiĝu sur la trono.

Atentu la ombrojn.

Ili venas kun donacoj:

ĉiuj mondaj mizeroj,

ĉiuj mondaj mensogoj,

ties kutimaj trompoj

kaj putrodor' de malsan'.

Ho, tia malsan'!

Malŝatinda mondo el ulceroj,

sangante malkonscion,

vomante konfuzon...

Sidiĝu sur la trono.

Ne timu, ili cin tuŝi ne povas.

Ci estas la Mastro de l' ombroj,

cia loko estas ĉi supre,

tiu ilia, tie sube,

ili sin klinantaj antaŭ cia majstreco,

tial ke ci estas tiu, kiu akceptis la mond'

—ne tiun revan—,

La Veran.

Pro cia spirita honesto

ci gajnis la tutan mond'.

Tial sidiĝu sur la tron'

Ombromajstro...

Ke nun ili dancu por ci.

Vi povas diskonigi miajn tekstojn en viaj sociretpaĝoj kaj retejoj; sed bonvolu sciigi mian aŭtorecon kaj ankaŭ la fonton de la teksto per ligilo al mia blogo.

~Spirajn Senpretend~

Steemit
Busy
DTube
Facebook SS
Twitter SS

XMY-adreso: MGWvbvmDDQ8dLPo5Ldix3Xk7dfQhBWxZAn