Son günlerde, uzun zamandır yazdığım şiirlerimi bir kez daha kitap haline getirip paylaşabilmenin mutluluğunu yaşıyorum. Elinde bir kopyası olsun isteyen olursa, bir kaç tane rahatlıkla gönderebilirim.

Sen okullarda okutulmalısın Özgürlük beden bulduysa sende güvercinler gibi Tükenmekte olan istiklalin Tek umudusun sevgilim Kaynak:

Güne seninle uyanmak Merhaba demek güne Dudaklarımız dudaklarımızda çiçek açmak Vakit çok geç Göğsünde uykuya dalmak isterdim Yeniden ve yeniden Yıpratmış olmasaydık birbirimizi Ellerin ellerimden kayıp

Sevdaya, güne uyansam Saçların ellerimde Koklasam cennetini Günlerden aşk olsa Yataktan kalkmasak Ben senin boynuna dolansam Sen koynumda uyansan Görsel Kaynak:

Hayat dediğin Ne ki Kendi yazdığın bir perde oyun Ezber mi? Hiç görmedim Doğumdan ecele kadar Dramıyla komedisiyle Görsel:

Yıldızlara ay lazım Güneşe doğmak Ağaca toprak Bizim aşkımızda Sen bana Ben de sana lazımım Bir de sır lazım ki güvenelim Ve daha sonra Keşkeleri devreye sokmayacaksan Seviş doyasıya benimle Beyninin

Bir söylesem duyar mısın? Hisseder misin aşkımı Anlar mısın sana olan kalp atışımı Ya da sensizlikten kuruyan dudaklarımı Eskisi gibi nemlendirir misin? 'Seni seviyorum' desem Inanır mısın eskisi gibi?

Elbette senin de vardır çirkin tarafın Her insanoğlu gibi Ondar ender insanı çirkin bulurum Çok mu çirkin diyorsun sen ona Onda kocaman bir yürek var Belki bir çok güzelden daha da güzel Nasihatım olsun

Esti bir deli rüzgar Burası çöktü, kalbim paramparça Resim gibiydi gönül çatlaklarım Ufukta kayboldu gitti Karanlık çöktü üzerime Arkamda bıraktığım Rengarenk karanlık Askıya alınmış sevdalar Büst gibi

Kafama sıraladım Senin dudaklarından çıkan Her defasında Beni kurşun gibi vuran sözcükleri Gözlerim görmedi Senden sonra Pusulam, baktığın yerler Yurdum ise Bastığın topraklar oldu Kaynak:

Gözlerimden akan yaş Dudağım dudağında Yaşlarım damlarken yavaştan dudaklarına Ellerim saçlarına gitti Fark etmeden Semalarda gezdim sanki İpeksi güneş Saçlarını okşarken Hani yanacağını bilirsin de Bile

Vatanımsın Aşımsın, suyumsun Ondan öte Semalarımsın Uçsuz bucaksız deniz gözlü Atamsın Sen öğrettin unuttuğumuz insanlığı Çocuk kalmayı da Bastığım toprağı sevmeyi de Baş öğretmenimsin Kınından üryan kılıçsın

Watch it on Viewly end-preview A song dedicated to İzmir sang by Haluk Levent, hope you enjoy the sound.

Affet sevemedim, sevişemedim Yüreğimden aklımdan Anıları çıkardım bak Affet gözlerinmiş Sevdiğim Başka yarda mesken tut Seni daha fazla üzmeden Kaynak/source:

Şuracıkta Köprücük kemiklerinin orada uyusam.. Bir öpücük kondursam boynuna İyi geceler Gün ayarken yine öpsem sinenden Uyansam gül kokulu cennetime Ellerim ellerinde olsa Gözlerim gözlerinde Ve her zamanki

Aylardan Eylül Başrolde yine sen Yine gönlümden Kaçma eylemindesin Avuçlarım Hala dudaklarının sıcaklığında Aklım unutmak istiyor Avuçlarım unutmamakta Nice Eylül'lere, nice başlangıçlara, nice sonbaharlara

En çok seni sevdim En çok onları sevdim Yok yok aldatmadım Küçüktüm, çocuktum Büyüdüm diyemem Hala içimde bir çocuk Sevgi ile dolu yüreği Onları da çok sevdim yaradandan ötürü Seni bir ayrı sevdim Melteminde

Ulak Aşka tutsak oldum Yakınlarda bulamayınca Çöllere attım kendimi Yıktım bendimi Bulduğumda aşkı hemen anladım Beni çağırda davetkar bir ses Sofrasında bir yudum su içmeye Ulak olup Aşkı yaymaya Yunan

Ben koca bir çınar Sen ise dallarımda dolaşan Ufak bir serçe Rüzgara karşı kanat açamayacak kadar narin, ufak Sen kanat çırptıkça Düşünmek bile kötü, bir kuş ölümü Köklerim orada 600 yaşındaki İnkaya Çınarı

Iki sicim gözyaşı yeter Ruhumun bedenimi terk-i diyar eylemesine Ağlama güneş saçlım Ben razıyım O saçlarda ölüp Senin ile tekrar doğmaya