ေန႔လယ္က ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးရဲ႕ တရားေတာ္ကို နာၾကားၿပီး အလြန္ အဖိုးထိုက္တန္လွတဲ့ အေၾကာင္း အရာတစ္ခုကို နာယူလိုက္ရပါတယ္။ ဒါန ကုသုိလ္ကို မ်ိဳးေစ့ကဲ့သို႔ ဆင့္ကဲ ပြားမ်ား သြားခ်င္းမ်ိဳးပါ။ ဥပမာ မ်ိဳးေစ့နဲ႔ ခိုင္းႏိႈင္းသြားပါတယ္။ မိမိျပဳလိုက္တဲ့ ဒါနကုသိုလ္ေလးက စစခ်င္း မ်ိဳးေစ့အေနနဲ႕ ေသးငယ္ေကာင္း ေသးငယ္လိမ့္မယ္။ သို႔ေသာ္ ထိုမ်ိဳးေစ့ ခ်လိုက္တဲ့ ကုသုိလ္တရားကိုပဲ အသီးသီးလာ အေစ့ျဖစ္လာတဲ့အခါ ဒါနကုသိုလ္ အရွွိန္အဝါ ရွိေနတုန္းမွာ ထပ္မံၿပီးေတာ့ ဒါနကုသုိလ္ ျပဳလုပ္၊ ထပ္ၿပီးေတာ့ ဒါနအက်ိဳး ေက်းဇူး တရားေတြ ျဖစ္လာ ဒီလိုနဲ႔ အကုသိုလ္ မဝင္ေစဘဲ ကုသိုလ္တရားေတြကို ထပ္ကာ ထပ္ကာ ပြားမ်ားသြားတာကို ဆိုလိုတာပါ။
မ်က္စိထဲ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ျမင္ေအာင္ေျပာရရင္ မိမိမွာ စပါးႏွံေလး တစ္ေစ့ ရွိိတယ္္။ ထိုစပါးႏွံကို အက်ိဳးမဲ့ မျဖစ္ေစဘဲ စိုက္မယ္။ ေဟာ … စပါးႏွံေလးကေလ အသီးသီးလာမယ္။ စပါးႏွံေပါင္း မ်ားစြာ သီးမယ္။ ထားပါေတာ့ ႏို႔ဆီဘူး တစ္ဘူးစာေပါ့။ ထို တစ္ဘူးစာကို စားေသာက္ပစ္ျခင္းမရွိဘဲ။ ထပ္စိုက္မယ္။ ေဟာ တစ္တင္း ထပ္ထြက္လာၿပီ။ ထိုကဲ့သို႔ ထပ္ကာ ထပ္ကာ ဒါနကုသိုလ္တရားေတြ ပြားမ်ားေစျခင္းျဖင့္ အကုသိုလ္ မပြား ကုသုိလ္မ်ားေစေၾကာင္း မိတ္ေဆြတို႔ကိုလည္း ဓမၼဒါန မွ်ေဝလို္က္ပါတယ္ခမ် ….